ဆန္ဒ (ကြိုက်ကုန်းဆရာမလေး)
Cuckold
"မြကျွန်းညို"
အခန်း (၃၁)
အံစာတုံးကားလေးပေါ်မှ ဖြူလဲ့သွယ် ဆင်းလာသည်။
“သဲ…ဒီမှာ….”
“ကို….အင်း…အင်း…သဲအိတ်…ရှိသေးတယ်”
မင်းသူ လက်ပြ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ကားလေးနားသို့ သွား၍ ကားစပယ်ယာချပေး သည့် ဖြူလဲ့သွယ်၏ အဝတ်အိတ်လေးကို လှမ်းယူလိုက်၏။ ဖြူလဲ့သွယ် လက်ကလေးကို ဆွဲ၍ ထွက်လာခဲ့၏။
လိုက်ဖက်ညီသော စုံတွဲအား သူသူငါငါ ငေးကြည့်ကြသည်။ ဖြူလဲ့သွယ်မှာတော့ မင်းသူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရသည်မှာ ရှက်သလိုလို ဘာလိုလို။
မင်းသူက မသိသလိုဖြင့် ရောက်တတ်ရာရာပြောမှ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ နေရထိုင်ရ ကောင်း တော့၏။
“လှ…လိုက်တာ…သဲရာ…ပိုပိုပြီး လှလာလိုက်တာကွာ..”
“ဟွန့်…သွားပါ….အပိုတွေ၊ သဲကိုပစ်ထားပြီးတော့ အခုတွေ့မှ ချွဲနေ..သဲနေတာများ…”
“ဟားဟား…မဟုတ်ပါဘူးကွ….သတင်းကောင်းတွေ ရှိတယ် သဲရ”
“ဟင်…ဟုတ်လား…ပြောပြ”
“ကို့အလုပ်ကကွာ ဟိုတစ်လောက နိုင်ငံခြားသားတွေနဲ့ တွဲလုပ်ရတာလေ သိတယ်မလား၊ ကိုသိပ်မအားပဲ ဖြစ်တာလေ၊ အဲဒါကကွာ ဒီမှာရှိနေတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေကို ပြန်လွှတ် တော့မှာပေါ့ကွာ၊ အဲဒါ သူတို့နေရာမှာ လိုကယ်က သူတွေပဲ အစားထိုးမှာလေ၊ အဲဒါကို မပြောဘဲ တွဲလုပ်ခိုင်းပြီးတော့ ပညာယူခိုင်းတဲ့သဘောပေါ့၊ ပင်ပန်းခံပြီး ကြိုးစားတဲ့သူ၊ အဲဒီထဲမှာမှ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ လိုက်နိုင်တဲ့သူတွေ ရွေးပြီး နိုင်ငံခြားသားတွေ နေရာ အစားထိုးတာပေါ့၊ အဲဒီ လေး၊ ငါး၊ ခြောက်ယောက်ထဲမှာ ကိုပါတယ် သဲရ…”
မင်းသူက ကားမောင်းရင်း ရှည်လျားစွာ ရှင်းပြသည်။ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ပျော်ရွှင်ဝမ်း သာရ၏။
“ကိုကတော်လိုက်တာကွာ….အရမ်းပဲသိလား…..သဲတော့ အရမ်းပျော်တာပဲ”
“အင်း….ပေါ့သဲရ၊ လစာလည်းကောင်းမယ်၊ ရာထူးလည်းတိုးမယ်၊ မန်နေဂျာ လယ်ဗယ် ပေါ့ကွာ… အခုကားလည်း အင်စတောမန်နဲ့ဝယ်ထားတာ…စပရိုက်…..ကိုတို့ယူပြီးရင် အားလုံးအဆင်သင့်ဖြစ်နေအောင်ကွ…”
“ဟီး….ဟုတ်လား..သဲကလည်းမေးမလို့…၊ ဘယ်သူ့ကားကြီး ယူလာတာလဲဆိုပြီးတော့၊ ဒါဆို သဲတို့ကားပေါ့နော်….ဟိ”
ချစ်သူနှစ်ဦးမှာ မိုးမမြင်၊ လေမမြင်။ စကားလက်ဆုံကြနေဆဲ….။
“တီ……တီ…….တီ”
ဖြူလဲ့သွယ် ဖုန်းမြည်လာသည်။ ဦးအောင်ကျော်ဆီမှ…။ ဖြူလဲ့သွယ် ကိုယ်လေးတုန်သွား ရသည်။ ကြည်နူးစိတ်လေးများနေရာတွင် စိတ်လှုပ်ရှား ရှက်ရွံမှုတွေ အစားဝင်လာရ၏။
“ကို…ဟို….ဟို…..သူ့…..ဆီ….က ”
တိုးတိုးလျလျပြော၏။
“ဟိုလူကြီးလား……ကိုင်လိုက်လေ…သဲရဲ့”
မင်းသူက ကားမောင်းရင်း အရေးမကြီးသလို ပြောသည်။
“ဟုတ်…ဦး..ကြီး..၊ ဟင့်အင်း..”
“……”
“သဲ..အဲ….ဖြူ..ဖြူလေး…မရောက်သေးဘူးလေ…နော်…”
ဖြူလဲ့သွယ်မှာ စကားများပင် အယောင်ယောင်အမှားမှားဖြစ်ရသည်။ ချစ်သူရှေ့တွင် မိမိအား လိုးတော့မည့် လူကြီးနှင့်ဖုန်းပြောနေရသည်ကိုး…။ မင်းသူအားလည်း မျက်နှာပူ သလိုလို၊ ရှက်သလိုလို ဖြစ်ရသည်။ ခံစားမှုက တစ်မျိုးတစ်ဘာသာ။
“စပီကာဖွင့်ပြောလေ…သဲ” မင်းသူက အသံမထွက်ဘဲ နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရုံပြောသည်။ ဖြူလဲ့သွယ် စပီကာဖွင့်လိုက်သည်။
“ဖြူလေးကို လိုးချင်နေပြီကွ…မြန်မြန်လုပ်”
ဖုန်းအတွင်းမှကြားရသော အသံကြောင့် မင်းသူမှာ ကားပင် တုန့်ခနဲဖြစ်သည်အထိ ဘရိတ်ကို ယောင်၍ နင်းမိသည်။ ကားရှင်းသော လမ်းဖြစ်၍သာ တော်တော့၏။
ဖြူလဲ့သွယ်မှာလည်း မျက်နှာလေးနီကာ အယောင်ယောင်အမှားမှား….။ ချစ်သူရှေ့ထား၍ တစ်ခြားလူကြီးက လိုးဖို့ခေါ်နေသည် မဟုတ်ပါလား….။
“အာ…..ဟုတ်…ဟုတ်.....”
မင်းသူအား မျက်လုံးလေးဝင့်၍ ကြည့်လိုက်သည်။ မင်းသူမှာ ကားမောင်းရင်း လက်တစ်ဖက်က လီးကို ဘောင်းဘီပေါ်မှ အုပ်ကိုင်နေ၏။
“ရောက်တာနဲ့ လိုးမယ်ဖြူလေးရာ၊ ဖြူလေးလည်း ရွာမှကတည်းက ခံချင်နေတာမလား၊ အသေအော်တတ်တဲ့ခွေးမလေးကို မအော်နိုင်အောင် ဆော်မကွာ”
ဦးအောင်ကျော်ကတော့ အခြေအနေကိုမသိ။ သူပြောချင်သည့်အတိုင်းသာ တဲ့တိုးအိုး ပေါက်ပြောသည်။ ထိုအပြောများကပင် ဖြူလဲ့သွယ်နှင့်မင်းသူတို့ ချစ်သူနှစ်ဦးအဖို့ ထူးကဲ သော တဏှာဆန္ဒကို လှိုင်လှိုင်ကြွစေသည်။
“ဟင့်…ဦးကြီး…ကလည်းကွာ……ဖြူလေး ကြောက်လာပြီနော်..”
တိုးညှင်းသော အသံသဲ့သဲ့လေးဖြင့် ဖြူလဲ့သွယ်ပြောမိသည်။ ကြောက်ခြင်းထက်ပိုသည်က ရှက်ခြင်းနှင့် တဏှာစိတ်များထကြွခြင်း။ မင်းသူရှေ့တွင် မိမိကိုလိုးမည့်လူကြီး၏ တစ်တစ်ခွခွပြောခံရခြင်းတွင် စောက်ပက်ကလေးက တဆစ်ဆစ်ဖြစ်နေရသည်။
စ ပြောကာစက မင်းသူရှိနေ၍ ပြောရန်မဝံ့မရဲ ဖြစ်ရသော်လည်း မင်းသူမှာ မိမိတို့ပြောစကားများ နားထောင်၍ မကန့်ကွတ်သည့်အပြင် လီးတောင်၍ အသာနား ထောင်နေသည်ဖြစ်ရာ တစ်စတစ်စနှင့် အပြောရဲလာရသလို စိတ်ပါလာရသည်။
“ဟေ…ဘာကိုကြောက်တာလဲ…ဖြူလေးရ”
“ဦးကြီးကိုလေ…နောက်ပြီး ဦးကြီး ဟာကိုရောကွာ…ဖြူလေးကို ညှာမယ် မလား… ဟင်…”
“ဟား…ဟား…အင်းပါ..အစတော့ ညှာလိုးပေးမယ်လေ..နောက်တော့…”
“ဟင်…နောက်တော့ ဘာဖြစ်လဲ ဦး….ကြီး”
“နောက်တော့ အသေလိုးမှာပေါ့ကွာ…”
“ဟာကွာ….. ဖြူလေး ကြောက်ပါတယ်ဆို..ဟွန့်”
“ကဲ…ကဲ မြန်မြန်လာခဲ့တော့၊ နောက်ကျနေရင် ကြမ်းကြမ်းလိုးပစ်မယ်ကွာ”
“ဟုတ်.. ဟုတ်…ဖြူလေး…ပြန်ဆက်လိုက်မယ်လေ…နော်”
ဖြူလဲ့သွယ် ဖုန်းချလိုက်သည်။ ကားမောင်းနေသော မင်းသူ၏ဘေးခုံတွင် မလှုပ်မယှက် လေးထိုင်ရင်း ကားမှန်မှတစ်ဆင့် ရှေ့တူရူသို့ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ငေးကြည့်မိသည်။
မင်းသူတွေးမိသည်။ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့်ထင်၊ စကားပင်သိပ်မပြောနိုင်။ မိမိက ရီရီမောမောပြောပြောဆိုဆို လုပ်ပေးမှသာ အနေရ မခက်ဖြစ်ချေတော့မည်။
“ဪ…ဟားဟား…ကို့မယားလေးကို ဆော်ချင်နေပြီနဲ့တူတယ်…ဟီး”
မင်းသူက ရီရီမောမောပင် စ သည်။
“အာ….ကိုနော်…..ပေါက်ကရ…”
ဒီတော့မှ ဖြူလဲ့သွယ်လည်း ရှက်ပြုံးလေးပြုံးကာ မင်းသူလက်ကို ဆွဲလိမ်၏။
“အာ့..နာတယ် သဲရ…”
“နာ…နာ…သွား….သဲကိုစနေ ဟွန့်”
ဖြူလဲ့သွယ် မျက်စောင်းထိုးရင်း ပြောသည်။
“ဟီးဟီး…သဲဝဋ်လည်မှာနော်…”
“လည်ပစေ….မကြောက်ဘူး”
“ဟားဟား…ဟိုလူကြီးနဲ့တွေ့ရင် နာလို့ အော်နေရမှာ… မကြောက်ဘူးလားကွ.. ဟီး”
မင်းသူပြောရင်း ဘောင်းဘီအောက်မှ လီးက တင်းလာရသည်။
“ဟာကွာ….ကိုနော်…ကဲ…ကဲ….”
မင်းသူ၏ လက်မောင်းကို ဖြူလဲ့သွယ် ကုန်းကိုတ်သည်။
“ဟားဟား..စတာ…စတာ….ကားမှောက်မယ်သဲရ….အာ့…လား..လား”
ကားပင်ယိမ်းသွားရသည်။ သည်တော့မှ ဖြူလဲ့သွယ် လွှတ်ပေးသည်။
မင်းသူက ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်သည်။
“ဘာကြည့်တာလဲ…ဟွန့်..သိတယ်နော်…သဲက ထပ်ကိုက်ပစ်မှာနော် ဟွန့်”
“ဟားဟား…အင်းပါ.. ကိုတို့ တစ်ခုခု စားကြအောင်”
“အင်း…စားလေ…ကို”
+++++++++++++++++
သိပ္ပံလမ်းအနီး “………” KTV & Resturant ၏ Private ခန်းလေးအတွင်း သီချင်းသံ လေးက တိုးတိုးသာသာ ပျံ့လွင့်နေ၏။
မင်းသူကား အစားအသောက်များကို အားပါးတရစားသောက်နေသော်လည်း ဖြူလဲ့သွယ် ကား ဟိုနည်းနည်း၊ သည်တို့တို့သာ။
“ကို…”
“ပြောလေ…သဲ..”
“ကို အဆင်မပြေရင် ဖျက်လိုက်လေ၊ သဲက ရတယ် သိလား…”
ဖြူလဲ့သွယ်အဖို့ မည်မျှပင် ဦးအောင်ကျော်၏ အလိုးကိုခံချင်သော်လည်း ချစ်သူနှင့် တွေ့တော့ စိတ်ကပြောင်းချင်ချင်။ မင်းသူနှင့်အနေဝေးသည့်ခဏ ဦးအောင်ကျော်၏ အထိအတွေ့များတွင် သာယာပျော်မွေ့ရသော်လည်း တဏှာသက်သက်သာ။
ခုလို ချစ်သူနှင့်တွေ့ရသည်တွင် တဏှာထက်ပိုသော အချစ်တို့က အရာရာကိုလွှမ်းမိုး သည်။ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်ကို မင်းသူအားပေးသည်။ ချစ်သူသဘောကျသာ ဖြစ်စေမည်။
“အဆင်ပြေပါတယ်…သဲရ၊ သဲ သဘောကရော”
“သဲကတော့ ကို့သဘောပဲကိုရယ်…၊ တစ်မျိုးကြီးပဲကွာ…စိတ်လည်းအရမ်းထတယ် သိလား…”
ဖြူလဲ့သွယ်က ခပ်တွေတွေလေး ပြောသည်။
“အင်းပေါ့…ထားပါ သဲရ၊ ကဲရော့…ဝိုင်လေး နည်းနည်းသောက်လိုက်၊ သဲ”
မင်းသူငှဲ့ပေးသော ဝိုင်ကို ဖြူလဲ့သွယ် သောက်လိုက်သည်။ မျက်နှာလေးရဲလာရသည်။ အတန်ကြာ စားသောက်ပြီးမှ မင်းသူ စကားစသည်။
“အင်း….ကိုက အခန်းတွေ စီစဉ်ထားပြီးပြီကွ”
“ဟင်…တကယ်”
“ကိုကလည်း…ကွာ….၊ သဲ လည်းမပြောဘူး….ဟွန့်”
“ဟင်…သဲက သဘောမကျဘူးလား”
“ကျတယ်…ဟိ”
ဝိုင်တန်ခိုးကြောင့်ထင်သည် ဖြူလဲ့သွယ် စကားတွေ သွက်လာရသည်။
“သဲက ပိုလှလာတယ်ကွာ၊ နို့တွေလည်း ပိုထွားလာသလိုပဲ”
မင်းသူလက်တွေက ဖြူလဲ့သွယ် နို့ပေါ်ရောက်လာသည်။ အသာထို့တိရင်း ပြော၏။
“ဟုတ်လား…ဟိ..ရီရီလည်းပြောတယ်…သူ့လက်ချက်လေ….လစ်တာနဲ့ သဲနို့တွေ ဆုပ် နယ်နေတာကိုး….”
“အား…တကယ်…လား…ပြစမ်းကွာ…သဲရ”
ဖြူလဲ့သွယ် အင်္ကျီလေးကို အသာလှန်ကာ ဘော်လီလေးကိုဆွဲချ၍ ပြသည်။
မင်းသူရင်ခုန်သွားရသည်။ ယခင်က သည်လိုပြဖို့ဆို ဝေလာဝေး မဟုတ်ပါလား။ ယခုတော့ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ဦးအောင်ကျော်၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုတွင် ကာမပညာများစုံလင်စွာ တက်မြောက်ပြီး အရှက်နည်းနေသည့် မိန်းမဖြစ်နေသည်ကို မသိရှာ။
“အိုး…သဲရယ်…ပိုကြီးလာတယ်…နောက်ပြီး နို့သီးတွေလည်း ပိုစူထွက်ပြီး တုတ်ထွား လာတယ်ကွာ….”
“ဦးအောင်ကျော်ကြီး စို့စို့နေတာကိုရဲ့….ဟင့်…ကိုစို့တာကလေ…ဟိ…ကလေးလေး နို့ စို့သလိုပဲ…..သိလား…သူစို့တာကလေ….သဲမှာ တွန့်လူးအော်နေရတာ…ကိုက်လည်း ကိုက်တယ်ကွာ….စို့ခံရတာ အရမ်းဖီလ်းတတ်တာပဲ ကိုရယ်….နို့သီးခေါင်းတွေ ရှည်လာ တာပဲကြည့်တော့ ကိုရာ…”
ပြူးထွက်နေသော ဖြူဖြူဥဥ နို့နှစ်လုံးနှင့် နို့သီးစူစူ နှစ်လုံးကို ကိုင်ရန်လက်ရွယ်ရင်း မင်းသူပြောသည်။
အို…နိုး..နိုး..မကိုင်နဲ့လေကိုရဲ့…ဒီနို့သီးတွေက ဒီနေ့အဖို့ရာ ဦးအောင်ကျော်ကြီး စို့ဖို့ကိုင်ဖို့လေကွာ…ကိုက ပိုင်ပေမယ့် ဒီနေ့အဖို့ မဆိုင်ဘူးလေ…ဟိဟိ..”
ဖြူလဲ့သွယ် အင်္ကျီကိုပြန်ဆွဲချရင်း မခို့တရို့လေးပြောသည်။ မင်းသူမနေနိုင်….
“အား…ကျစ်…သဲရာ….ထန်လာပြီကွာ”
“ဟိ…ဟိ…စိတ်တွေပါလာပြီလား…သဲရောပဲကွာ….ဟင့်”
“သဲနို့တွေ ပုံရိုက်ထားရမယ်…ဟိုလူကြီးလိုးပြီးရင် ဘယ်လောက်ထွားပြီးကြီးလာမလဲ သိရအောင်…သဲရ..”
“အင်း…ရိုက်ထားလေကို….အို…မထိပါနဲ့ဆို..သဲနို့တွေ ကို့လက်နဲ့မထိနဲ့လေကွာ၊ တစ်ခြား လူ ပေးလိုးပါတယ်ဆို ယောကျ်ားက မထိနဲ့လေ၊ သဲဘာသာချွတ်ပေးမယ်နော်”
“ဟား….သဲရယ်….”
မင်းသူမှာ လီးအတောင်ကြီး တောင်ရသည်။ တွေ့ကာစ နှမြောသလိုလို၊ ဘာလိုလိုနှင့် မတင်မကျဖြစ်နေရသော စိတ်ခံစားချက်တို့ ကွယ်ပျောက်ကာ တဏှာရမ္မက်တို့က အထ ကြီးထရ၏။
မင်းသူ စိတ်ကို ဖြူလဲ့သွယ်လည်းသိ၏။ ထိုနည်းတူစွာ ဖြူလဲ့သွယ်မှာလည်း မင်သူနှင့် ပြောရင်းကပင် ရှက်ရွံ့မှုတို့ကင်းကာ ဦးအောင်ကျော်နှင့် အလိုးခံရန် တတ်ကြွလာရသည်။ မင်းသူကို ပို၍ထန်အောင်လုပ်ပေးမည်ဟုလည်းတွေးကာ
“ကိုရဲ့…သဲ စောက်ပက်လေးပါ ရိုက်ထားလေ…သူ့လီးကြီးက အကြီးကြီးကိုရယ်၊ သဲကို လိုးရင် သဲစောက်ပက်လေးပြဲနေမှာ….အလိုးမခံခင်နဲ့ အလိုးခံပြီးပုံ ယှဉ်ကြည့်လို့ရ အောင်လေ…နော်..၊ သဲစောက်ပက်လေး ဘယ်လောက်တောင် ပြဲမလည်းနော်…ကို”
မင်းသူစကားမဆိုနိုင် ဘောင်းဘီမှ လီးကိုထုတ်သည်။ လီးကတောင်နေ၏။
“ဟိ…ကို့လီးလေး တောင်နေတာလားဟင်၊…ကိုတောင်နေတာကလေ သူ့လီးကြီး တွဲလဲ ပျော့နေသလောက်ပဲရှိတာ…ကိုရဲ့သိလား….”
“အား…သဲရယ်…ကျစ်….ထန်တယ်ကွာ”
မင်းသူပြောရင်းဆိုရင်း ဖြူလဲ့သွယ်အား ဖက်သည်။
“ဟိတ်….ကို..မရပါဘူးဆို..ဒီနေ့အဖို့ သဲတစ်ကိုယ်လုံး ဦးအောင်ကျော်အပိုင်လေ ကိုရဲ့..၊ နော် လိမ္မာသားနဲ့ကွာ…ကိုလည်း မထုနဲ့၊ သဲလည်းကို့ကိုမထုပေးချင်သေးဘူး၊ တစ်ခြားလီးနဲ့လိုးခံရခါနီး ကို့ကိုလည်းထန်နေစေချင်တယ် ကိုရဲ့….နော်၊ သဲအလိုးခံနေ တုန်းမှ ထုလေကိုရနော်.”
အခန်း (၃၂) ဆက်ရန်...
Comments
Post a Comment