ဆန္ဒ (ကြိုက်ကုန်းဆရာမလေး)
Cuckold
မြကျွန်းညို
အခန်း (၃၄)
အင်း……အင့်……ကွာ ရှီး……”
“ဘွတ် ဗြစ် ဗြစ် ဒုတ်”
“အ မ လေး ဦး…..ရဲ့…. အာ့”
ဖြူလဲ့သွယ် စကားအဆုံးမှာပင် ဦးအောင်ကျော်၏ အံကြိတ် ခါးနွဲ့ ဖင်ကြီးကော့ကာ လီးထိုးဆောင့်သံ…….။
ခါးခွက် ဖင်ကော့ကာ လီးတစ်ဝက် တစ်စိုက်ခံနေရရှာသည့် ဆရာမလေးဖြူလဲ့သွယ်၏ စောက်ပက်နီတာရဲလေးမှာ ထွားတင်းညိုမဲသော လီးတန်ကြီး မဆန့်မပြဲ ထိုးခွဲဝင်ရာမှ အဖုတ်ပြဲအာသံ တဗြစ် ဗြစ်နှင့်အတူ သားအိမ်နံရံအား လီးဒစ်လုံးကြီး ဒုတ်ကနဲဆောင့်မိသည်ဖြစ်ရာ……
ဖင်ကုန်းပေးနေသော ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ခါးကြီးကုန်းထရ၏။ လူက တုန်ခနဲ ခါထွက်ရ၏။ သားအိမ်ဆီမှ ကျဉ်စိမ့်သော စူးရှပြင်းထန်သော ကာမအရသာခံစားမှုက ပါးစပ်ဖျားမှ အမလေး တရသည်အထိ။
သို့သော်……အော်ကားအော်၏။ မသက်သာ။ မသက်သာငြား ခံစားမှုက ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ။နာကြင်အားရမှုကို မချိမဆန့် ကျေနပ်စွာ ခံစားရသည့် အဖြစ်။
စောက်ပက်အတွင်းသားများ ဖြန့်ကားခံရမှု
သားအိမ်ထိ လီးဒစ်လုံးကြီး တေ့ဆောင့်ခံမှု၊ တင်းကြပ်ထိမိသော လီးတဆုံးသွပ်ထိုး အလိုး ခံရမှုတွင် ခါးကြီးကုန်းကွကာ စုပ်တသပ်သပ်၊ အံတကြိတ်ကြိတ်၊ အမလေး တကာတကာ တဏှာရှိန်က မိုးထက်မက မြင့်တက်လာရသည်။
မချိမဆန့် ထိထိမိမိ ဖြင့် အရိုင်းဆန်သော သန်မာသည့်လီးကြီးကပေးသည့် တဏှာ ရှိန်ကို မမှီမကမ်း အပြေးလှမ်း၍ လိုက်ရသည်ဖြစ်ရာ ဖြူလဲ့ငွယ်ခမြာ ဖုတ်လှိုက် ဖုတ်လှိုက်။ ပါးစပ်မှလည်း ကယောင်ကတန်း အော်မိအော်ရာ ညည်းမိညည်းရာ ညည်းရ ရှာသည်။ သည်ခံစားချက် သည်အရသာကို သားအိမ်ထိ လီးထိုးထောက် အဆောင့်ခံရသည့် အမျိုးသမီးတို့သာ သေချာရေရာ သိပေလိမ့်မည်။
မရှုနိုင်မကယ်နိုင်၊ လှုပ်လည်းမလှုပ်ရဲ၊ ပါးစပ်ဖြဲကာအော်ညည်းရင်း လီးကြီးလိုးသမျှ ခံရသည့်အဖြစ်။ ကောင်းလည်းကောင်း၊ အောင့်လည်းအောင့်၊ နာပေသော်ငြား အံကြိတ်ခံရသော နာကောင်းကြီးအဖြစ်။ ဆိုရသော် လီးစွဲအောင် လိုးကျင့်ခံရခြင်းပင်။
ဆိုတော့ ဖြူလဲ့သွယ်၏ ခံနိုင်အားနှင့် တဏှာစိတ်ကိုလိုက်၍ ဦးအောင်ကျော်က လီးဝင်လီးထွက် ကို နေးရာမှမြန်၊ မြန်ရာမှ ကြမ်းလာသည်။ လီးဝင်လည်း နက်လာ၏။ လီးချောင်းကြီးတစ်ခုလုံး စောက်ပက်သားနုနုတို့ကို တဗြိဗြိ ထိုးခွဲနေရသည်မှာ အရသာ ရှိ လွန်းလှ၏။ လီးမဲကြီးတစ်ချောင်းလုံး စောက်ပက်နီတာရဲ ပြဲတာတာလေးအတွင်း ဝင်ချီ ထွက်ချီ။
“ဖောက်…ဘွတ်….အီး…ဦး အား….ရှီး”
“ဗြိ…စွိ…..ဖပ်…အား..ဦးရဲ့…..အာ့….အာ့…ဟင့်…ကောင်း…ကောင်း…တယ်..”
“ဖုန်း…ဇွပ်…..ဘွီ…ဘွတ်…..ဘွတ်…”
“အင့်…ဇွပ်…ဖွတ်…ဦး…အာ့…ဘွီ..ဘွတ်…ဇွပ်.ဦး…..အ..ရမ်း….ဗြိ…ဖွတ်…ကောင်း…..အင့်…အိုး…ဘွီ…ဇွီ.တယ်…ဖြူ….အင့်…ဖြူ….လေး…ဖပ်…ဖပ် ဘွတ်…..ပြီး…အီး…. ဘွတ်.အင့်….ပြီး…..ချင်…ဖောက်….ဘွတ်…..အာ့…အ့ နေ…ပြီ”
လီးဝင်လီးထွက်တိုင်း ညည်းညူရင်း ဖြူလဲ့သွယ်မှာ အရမ်းကောင်းတယ်၊ ပြီးချင်နေပြီ ဆိုသည့် စကားပြောရာတွင်ပင် အချက်နှစ်ဆက်ခန့် အဆောင့်ခံရရှာသည်။ လက်ပင် မထောက်နိုင်။ ဆိုဖာနောက်မှီတွင် ခေါင်းတင်ကာ ဆန့်ငင်ဆန့်ငင် အလိုးခံရ၏။
“အား…တောက်…ဖြူလေးရာ…ညှစ်…ညှစ်.. ခွေးမလေး ပြီးအောင် ညှစ်စမ်း…ကြားလား…တောက်..ငါလိုး….ခွေးမလေး…”
ဦးအောင်ကျော်ကား ရေချိန်ကိုသိသည်။ အတိုင်းအထွာကိုသိသည်။ သည်လိုအချိန်၊ ပြီးခါ နီးအချိန်ဆို ဖြူလဲ့သွယ်မှမဟုတ် (၉၀% သော မည်သည့်မိန်းကလေးမဆို) လိုးချင်သလိုလိုး၊ ဆော်ချင် သလိုဆော်၊ ဆဲချင်သလိုဆဲ၊ ရိုက်ချင်သလိုရိုက်။
အလိုးခံမိန်းကလေးအဖို့ ပြီးရဖို့သာ ပဓာန။ လီးကိုညှစ်ရဖို့သာ ပဓာန။ ထိုအချိန် လီးဖြင့် အလိုးမခံရ၊ မပြီးရသော မိန်းမအဖို့ ရူးမတတ်၊ သေမတတ်ခံစားရမည်သာ။
အလိုးခံ ဆရာမလေးဖြူလဲ့သွယ်သာ မချိမဆန့် အကောင်းကြီးကောင်းရသည် မဟုတ်သေး။ လိုးသော လီးပိုင်ရှင် မုဆိုးဖိုကြီး ဦးအောငိကျော်သည်လည်း အားရစွာ ကောင်းရသည်။ ထွားတုတ်သော လီးတန်ကြီးက မြို့သူချောလှ ဆရာမလေး၏ ပျိုနု စေ့ကြပ်သော စောက်ပက်ကို ဖင်ကုန်းခိုင်းကာ လိုးခွဲရသည်။
စောက်ပက်လေး၏ တင်းကြပ်မှု၊ ရမ္မက်ထန်သော ညှစ်အားတ်ု့အပြင် နူးညံ့တစ်ရစ်သော သားအိမ်ကို ဒစ်လုံးကြီး ကျဉ်အောင် လိုးဆောင့်ရသည်ဖြစ်ရာ ဦးအောင်ကျော်လို လိုးပါးဝသော သူပင် မပြီးစေရန်လမနည်းထိန်းရသည်။ တော်ရုံလူဆို ဩတ်ထွက်ချေမည်။ ထိုအခါ အလိုးခံအမျိုးသမီးအဖို့ဘဆန့်တငံ့ငံ့။ ပြီးလုဆဲဆဲ လူပဲမိသလိုလို။ အားကုန်ပြေး၍ ပန်းဝင်ကာမှ ကိုယ့်ထက်အရင် ပန်းဝင်သူကရှိမှန်းငိသလိုလို။ မရိုးမရွ စိတ်အပျက်ကြီး ပျက်ရမည်မလွဲ။
ဦးအောင်ကျော်မှာ ကာမကြမ်းကြေသူပီပီ လိုးခြင်း၊ဆော်ခြင်းတွင် မည်ကာမတ္တာ လိုး သည်၊ ဆော်သည် မဟုတ်။ အလိုးခံအမျိုးသမီး အကောင်းကြီးကောင်း၍ အပြီးကြီးပြီးရန် သာ ဦးစားပေးလိုးသည်။ ထိုသို့ အပြီးကြီးပြီး၍ အကောင်းကြီးကောင်းရသော အလိုးခံ အမျိုးသမီးခမြာ သည့်နောက်တွင်တော့ သူစေရာ အရုပ်ကလေးပမာ။ ယခုလည်း ဖြူလဲ့သွယ်ပင်ကြည့်….။
“အား….ကျစ်……ဦး…လိုး….လိုး…အရမ်းလိုး….ခွေးမလေး…ပြီး….တော့မယ်…..ဖောင်း…ဘွတ်….အင့်…ဖုန်း….ဦး….အား…ဘွတ်…ဇွပ်…ဖုန်း အီး…..အင့် …အင့်… .ဟင့်… .ဟင်း…..အာ..ရှီး….ဦး….ဘွတ်….ဦး….ရှီး……အင့် ဇွိ…ဖွတ်..အီး..”
ဖြူလဲ့သွယ် အာခေါင်ခြစ်၍အော်သည်။
ကရူးမူးထိုးအော်သည်။ ငယ်သံပါအောင်အော်သည်။ ကောင်းလွန်း၍ အော်ခြင်း။
စောက် ပက်အတွင်းဆီမှ အီစိမ့်ပြည့်တစ်၍ အားရစွာအော်ခြင်း။ ဘာတွေဘယ်လို အော်မိမှန်းပင် မသိတော့။
“တောက်….ဘွတ်…ငါလိုးခွေးမလေး…ဖောင်း…အော်…အော်…စမ်း…ဘွတ် ဘွတ် ”
လီးတစ်ဆုံးသွင်း၍ စီးကြပ်သော စောက်ပက်လေးအား ပက်စက်စွာ ဆောင့် ဆောင့်လိုးသည်။
သေးကျဉ်သောခါးကို စုံကိုင်သည်။
စွင့်ကားသော ဖင်လုံးဖြူဖြူကျစ်ကျစ်လေး လှိုင်းထယိမ်းခါနေအောင် ဆောင့်လိုးသည်။
စောက်ပက်အတွင်းသားနုနုလေးများအိ ရစ်တွယ်သော ဖိညှစ်အားကို လီးဒစ်ညိုညိုလုံး လုံးကြီးက ထိုးခွဲသည်။ ပြဲအာသော စောက်ပက်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ဖက်က လီးတန်ကြီးတွင် ကပ်ရပ်နေရသည်။
“ဖောင်း ဇွပ်….ဖွတ်….ဘွတ်….ဖပ်…ဖပ် ဘွတ်….ဇွီ”
မို့ဖောင်းသော စောက်ပက်အုံလေးက လီးမွှေးများကပ်ကာ တဖပ်ဖပ်ဖြင့် လီးတန်အရင်း ဆီးစပ်ဖြင့် ဖိကပ်ဆောင့်ခံရ၍ ပြားမတတ်။
ဦးအောင်ကျော်ကလည်း ထန်လွန်း၍ ပြီးလုလု၊ အံကြိတ်၍ ဖြူလဲ့သွယ်အား အပြီးလိုး သည်။ လီးတန်ကြီးတစ်ချောင်းလုံးလည်း ဝင်ချီ၊ ထွက်ချီ။ စောက်ရည်တို့ကလည်း တစီစီ။
“ဖောင်း ဇွပ်….ဘွတ်…ပြီး….စမ်း…ဖြူလေး…အား….”
“အင့်…ဟင်း…ဟင့်….အာ့…ပြီး…ပြီး….”
ဖြူလဲ့သွယ် ဖင်ကုန်းလိုးခံရာမှ ဒုတိယအကြိမ် စောက်ရည်တွေ တဗြစ်ဗြစ် ပန်းထွက်ရ ပြန်၏။ အသက်ပင်မရှုနိုင်အောင် စောက်ပက်စီမှ လီးတစ်ခံရ၍ ပြီးရခြင်း ရသာထူးကို မူးမူးမေ့မေ့ခံစားသည်။ မလွတ်တမ်းခံစား၍ တဆစ်ဆစ်ညှစ်နေရသည်မှာ ကာမအရသာ ၏ အဆုံးစွန်သော ပြီးမြောက်ခြင်းပင်။
လက်က မထောက်နိုင်။ ခေါင်းကဝပ်ကျသည်။ ဖင်လေးမှာမူ အနောက်မှ လီးထိုးကလန့် ထားသောကြောင့် ထောင်ထောင်လေး။ ခေါင်းဝပ် ဖင်ပူးတောင်း ထောင်ထောင်လေး။
ဦးအောင်ကျော်လီးတန်ကြီးမှာ လက်ဖြင့်ဆုပ်သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ စောက်ပက် အတွင်းသားများ၏ နူးညံ့သောအရသာကား လက်နှင့်တစ်ခြားစီ။ ညှစ်ချက်ကလည်း စီးစီးပိုင်ပိုင်။ နူးညံ့သော စောက်ပက်အတွင်းသားများ၏ တစ်ရစ်သောညှစ်ခြင်း။
ဦးအောင်ကျော်မှာ လီးကိုပြန်မထုတ်နိုင်။ ထိုညှစ်အားကို အားပါးတရခံစားရင်း လီးကြီး အစွမ်းကုန်တင်းမာနေရသည်။ ဖြူလဲ့သွယ် ဖင်ပြားမတတ် ပေါင်ခြံတွင်ဆွဲကပ်ဖိကာ လီးတန်ကြီးတစ်ဆုံး ထိုး၍စိမ်သည်။ ခေါင်းကြီးမော့သည်။
ဖင်ဖြူလေးနှစ်ခြင်းအား ဖြဲညှစ်ကာ စုံဆွဲထားသည်။ ဖင်ဝနီတာစွေးလေး ပြဲအာနေခြင်း ကိုပင် မကြည့်နိုင်။ ခေါင်းကြီးမော့၊ အံကြီးကြိတ်၍ လိုးခြင်း၏ အဆုံးစွန် ပြီးမြောက်လု အရသာကို ခံစားသည်။
“အား…ရှီး……ကောင်း…ကောင်း….တယ်…..ဖြူ..ဖြူလေး…ငါလိုး..ခွေးမလေး….ညှစ်…ညှစ်..”
“အင့်..အား…ဦး…ဟင့်…အရမ်း….ကောင်း….တယ်..ရှီး…”
ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ဆိုဖာကျောမှီတွင်ပင် ခေါင်းမတင်နိုင်။ မှောက်ကျသည်။ ဝပ်ကျသည်။ ဖင်လေးကို ဆုပ်ဖြဲညှစ်ခံထားသည့်အပြင် လီးတန်ကြီးက စောက်ပကိလေးအတွင်း သပ်လျှိုထိုးစိုက် ကလန့်သွပ်ဝင်ထား၍သာ တစ်
ကိုယ်လုံးခွေမကျခြင်းဖြစ်သည်။
အပိုင်း (၃၅)ဆက်ရန်...
အပိုင်း၃၅ကမလာတော့ဘူးလားဘယ်မှာဖတ်လို့ရလဲ
ReplyDelete