ဆန္ဒ (ကြိုက်ကုန်းဆရာမလေး)
Cuckold
"မြကျွန်းညို"
အခန်း (၃၂)
စောက်ပက်လေးကို ညှစ်နေရှာသော ဖြူလဲ့သွယ်ကို အားရစေရန် ဦးအောင်ကျော် သူ့လီးကြီးကို ခပ်ကြာကြာလေး စိမ်ပေးထားသည်။ ဖြူလဲ့သွယ် စောက်ပက်ညှစ် အားလျော့၍ ငြိမ်သွားသည်။
ဟောဟဲဆိုက်ကာ အသက်ကို လုရှုရသည်။
အတန်ကြာမှ အသက်ကို ခပ်မျဉ်းမျဉ်းရှုကာ ပုံမှန်ဖြစ်ရသည်။ ထိုသည့်တိုင် လီးတန်ကြီးက စောက်ပက်ထဲ စိုက်ဆဲ စိုက်မြဲ။ စိမ်ခံရဆဲ။
“ဟင့်..အင့်…ဦး…ထုတ်ပေးဦးလေ…လို့”
လေသံလေးသဲ့သဲ့ဖြင့် ပြောတော့မှ ဦးအောင်ကျော်က စောက်ပက်ထဲစိုက်နေသောလီးကို အသာနှဲ့ထုတ်ပေး၏။
တစ်ချီကောင်း ပြီးထားသော ဖြူလဲ့သွယ် စောက်ပက်လေး ညှစ်မထားနိုင်ရှာ။ စောက်ရည်တွေကလည်း ထွက်လွန်းပေရာ လီးတန်ကြီးက လျောကနဲ ထွက်သည်။
“ဘွီ ဖွတ်…ဇွီ…ဇွီ ”
လီးတန်ကြီးနောက်မှ စောက်ရည်အဖြူနှစ်တို့က ဟပြဲနေသော စောက်ပက်အတွင်းမှ လိုက်ထွက်၏။
“ဖွီ စွီစွပ်…ဘွီ….”
“အိုး…ဟင့်….ဦး……ဖြူလေးဟာ အသံတွေ ထွက်နေတာလား…ဟင်”
ရှက်ပြုံးလေးပြုံးကာ လေသံသဲ့သဲ့လေးဖြင့် ဖြူလဲ့သွယ်မေးသည်။
“ကျစ်..အဲဒါ ဖြူလေးစောက်ပက်ကကျယ်လာလို့လေ…စောက်ရည်တွေလည်းထွက် တော့ လီးဝင်လီးထွက် အသံမြည်လာတာ ဖြူလေးရ…ကြည့်”
“ဘွီ…ဘွတ်…စွိ…ဘူ ဖွတ်…ဖွိ…ဘွတ်…”
ဦးအောင်ကျော်က လီးပြန်ထည့်လိုက်သည်။ ပြဲအာနေသော စောက်ပက်လေးအတွင်း စွပ်ခနဲ ဝင်သည်။ ထို့အတူ လီးဝင်သည်နှင့်အညီ စောက်ပက်က အသံမြည်သည်။
“ဇွပ်..ဘွီ….စွီ…ဖွပ်…စိ”
“အိုး….ဟင့်..…ဦး…နော်..ရှက်စရာကြီးကွ…အသံတွေက ဟိ…ဟိ…”
ဖြူလဲ့သွယ်အသံလေးက ရှက်ရွံ့သံ၊ ကျေနပ်အားရသံတို့ ရောစွက်နေရ၏။
ဦးအောင်ကျော် အဝင်အထွက် ခပ်မှန်မှန်လေး လုပ်ပေးလိုက်သည်။ တစ်ချီ စောက်ရည်ညှစ်ထားသော ဖြူလဲ့သွယ်စောက်ပက်လေးမှာ လီးဝင်သံ မြိုင်နေရ၏။
“ဖွတ်…ဘွီ…ဇွပ်..ဘွတ်..ဘွတ်….ဘွတ်..”
“ဟင့်…အ….ဘွတ်…..အိ…ဖွပ်….ဇွီ…အို….ဗြွတ်….ဖွပ်”
ယခုတော့ လိုးသည့်လီးရော၊ အလိုးခံစောက်ပက်ရော အထာကျချေပြီ။ ဦးအောင်ကျော်က လည်း ဖြူလဲ့သွယ်ပြီး၍ အနားပေးသည့်အနေဖြင့် စ လိုးလေးလိုးသည်။
“ဖွပ်..ဘွီ..အာ့…ဦး…နော်….တော်ပြီဆို….ဟင့် ဖွပ်…..ဘွီ.ရှက်စရာ…ဘွတ်…စွိ….ဟာ…...ဦး…ဦး…ဖွပ် ဘွီ ဇွီ…..လို့”
လိုးခံပြီး၍ စောက်ရည်လည်းထွက်ပြီးသော်လည်း ထိုစောက်ရည်ရွှမ်းသော စောက်ပက် လေးအား လီးဖြင့် ထိုး၍ အစခံရတော့ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ရှက်ရသည်သာ။ စောက်ပက်က လည်း အသံစုံ မြည်နေသည် မဟုတ်ပါလား။
“ဟားဟား….ဘာလဲ ဖြူလေးစောက်ပက်လေးက အသံတွေထွက်တာ ရှက်လို့လား”
“ဟိ…ဟုတ်တယ်…ရှက်စရာကြီးကိုး….ဦးလီးကြီး ထည့်တာနဲ့ အသံတွေထွက်တာ..”
“အဲဒါ ဖြူလေးစောက်ပက်လေး ပြဲပွင့်နေလို့လေ”
“ဟင့်…ဖြူလေးဟာလေး အရမ်းပြဲနေတာလား ဟင်…ဦးက အရမ်းလိုးတာကိုးလို့”
လီးကို စောက်ပက်အတွင်းဒစ်မြှပ်ရုံမျှသာ သွင်း၍ အသာအယာပင် နဲ့လိုးကလေး လိုးသည်။ လိုးရင်း နို့သီးခေါင်း နီတာရဲလေးကို တပြပ်ပြပ်ယက်လိုက် စို့လိုက်လုပ်ပေးရာ။ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ လီးစိမ်၍အလိုးခံရသည်ကိုပင် တဟိဟိ…တခိခိ။ ခံ၍ကောင်းလှသလို အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်ရသည်။
လီးစိမ်၍ နူးလိုးလိုးခံရင်း တီတီတာတာ ညစ်ညစ်ပက်ပက်လေးပြောရခြင်းကပင် တမူထူး သော ကာမစိတ်ကို ခံစားရ၏။
ထိုမျှမကသေး လီးဒစ်ကို ငေါ့ငေါ့လှုပ်ပေးရင်း ဖြူလဲ့သွယ်လည်ပင်းလေးကိုလျှာကြမ်း ကြီးဖြင့် ယက်ပေးရာ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ တဟင့်ဟင့်ဖြင့် တွန့်လိမ်တွန့်လိမ်ကလေး ဖြစ်ရရှာ သည်။
စောက်ပက်အတွင်းမှ လီးဒစ်ကြီးက ငေါ့ငေါ့လှုပ်တိုင်း စောက်ပက်လေးမှာ တင်းကနဲ တင်းကနဲဖြင့် ယားယံလာရ၏။ ဦးအောင်ကျော်၏ လီးဒစ်တန်းလန်းတစ်၍ ပွတ်သပ်ချော့မြူ၊ နို့စို့နို့ယက်ပေးခြင်းတွင် ရှက်နေရာမှ နောက်တစ်ကြိမ်ခံစားလိုသော ကာမဆန္ဒက ထကြွလာပြန်သည်။
“ဟင့်..ကောင်းတယ်…ဟား…ကျစ်…ဖြူလေးကို အသေလိုးနေတာလား ဟင်…”
“အသေမလိုးသေးပါဘူးကွာ ချော့လိုးလေး လိုးပေးတာလေ….. ဖြူလေးစောက်ပက်က လိုးကောင်းတာကိုးကွ…ဖြူလေးခံနိုင်ရင်တော့ အသေလိုးတာပေါ့”
“ဟင့်…ဦးလိုးတာ…အရမ်းကောင်းတယ် သိလား…လို့.”
“ကောင်းအောင် လိုးပေးမှာပေါ့ကွ…ဒီမှာကြည့်စမ်း… ဖြူလေးစောက်ပက် အမြှပ်ထွက် နေပြီကွ…”
ဦးအောင်ကျော်က ဖြူလဲ့သွယ် လည်ပင်းလေးကို မ၍ စောက်ပက်အတွင်း လီးသွင်းလီး ထုတ်လိုးသည် ကို ကြည့်စေသည်။
ဟုတ်သည်ပင်။
ဖြူလဲ့သွယ်၏ စောက်ရည် အဖြူနှစ်တို့မှာ လီးဝင်လီးထွက်ကြောင့် စောက်ပက်နှုတ်ခမ်းသားများတွင် ဆပ်ပြာမြှပ်သဖွယ် အမြှပ်တစီစီဖြစ်နေ၏။ ဦးအောင် ကျော်၏ လီးမဲကြီးသည်ပါ စောက်ရည်အဖြူနှစ်တို့ တစိစိ ဖြစ်နေတော့သည်။
“ဟီး….ဦးဟာကြီးက တစ်တစ်ကြီး…ကြည့်ရဲပု ရှက်တယ်လို့ နော်..ဦး…”
ဖြူလဲ့သွယ် အရှက်ပြေလေးပြောသည်။ ကိုယ့်စောက်ပက်ကိုလိုးနေသော လီးတန်ကြီး အားကြည့်ရသည်မှာ ရင်တသိမ့်သိမ့်။ ထွားလှသောလီးကြီး။ ခုတော့လည်း အဝင်အထွက် ချောလို့…..။ တစ်နည်း ဖြူလဲ့သွယ်မှာ လီးကျင့်သားရသွားခြင်းပင်။
ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ပါးစပ်ကသာ ရှက်သည်ဆိုငြား မျက်လုံးကတော့ စောက်ပက်အတွင်း တစ်ဝက်လောက်လီးဝင်လီးထွက်ကိုပင် မျက်တောင်မခပ်တမ်း ကြည့်နေမိ၏။
“ဖြူလေး စောက်ပက်က အသေညှစ်တာကိုးကွ….လိုးကောင်းချက်ကွာ”
“လိုး…ကွာ.၊ အသေလိုးပေးကွာ….ဖြူလေး ထပ်ကောင်းချင်တယ်…ဦး…လိုးတာ အရမ်းကြိုက်တယ် ကွာ…၊ ဦီး မပြီးသေးဘူးမလား….အပြီးလိုးပေးလေ နော်..”
“ကြိုက်ရင် လိုးမှာပေါ့ ၊
ဒီတစ်ချီ ပြီးအောင်လိုးရင်း အသေဖြုတ်မယ် ဖြူလေးရာ.... ကဲ..နားလို့ဝရင် ဖင်ကုန်းလိုက်”
“ဟင်…”
“ဖင်ကုန်းလေ…ခွေးမလေးကို ခွေးလိုး လိုးမလို့..”
“ဦးကြီးနော်….ခွေးမလေး မဟုတ်ဘူးလို့ဆို…..”
မျက်စောင်းလေးထိုး၊ နှုတ်ခမ်းလေးစူ၍ ပြောသော်လည်း ဖြူလဲ့သွယ် ခန္ဓာကိုယ်လေး ကတော့ ဖင်ကုန်းဖို့ရာ ပြင်ချေပြီ။
ဆရာမလေးဖြူလဲ့သွယ်မှာတော့ ခွေးမလေးလိုကုန်း၍ တစ်ချီတစ်မောင်းတော့ လီးထောင်းခံရပေ ဦးတော့မည်တကား…..။
ဆက်ရန်...
Comments
Post a Comment