လမ်းတွေပျောက်နေတယ် အခန်း(၁၅)

၁၅။

အပြင်ကို မသွားရသေးခင် ရောက်လာသော သိင်္ဂီရဲ့ ဖောက်သည်ဟောင်းနှစ်ယောက်ကို သူမနှင့်အတူ အရီတစ်ယောက် ဝတ္တရားကျေပွန်စွာ ဧည့်ခံလိုက် ရသေးသည်။

သာမန် ထူးမခြားနားရှိသော အာသာပြေ အပျော်ရှာ သည့် ယောက်ျားသားများဖြစ်ပြီး လိင်မှုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍လည်း အရီ့အနေနှင့် ဘာမှ ထွေထွေထူးထူး မခံစားလိုက်ရပါ။

ပြီးလွယ် ပျောက်လွယ်သာ ဖြစ်သည်။ ခဏတွေ့ ခဏချစ် မေ့ပစ်လိုက်ရမည့် အဖြစ်မျိုး။ ကိစ္စ ပြီးသည် ဆိုတာနှင့် အားလုံးစင်ကြယ်သွားအောင် ရေဆေးချလိုက်ရုံပင်။

မကြာမီ သိင်္ဂီ့ထံကို ဖုန်းခေါ်သံကြားရပြီးနောက် ခဏလေးဆိုပြီး အရီ့ကိုလက်ပြ၍ အပြင်ထွက် စကားပြောကာ သူမပြန်ဝင်လာချိန်မှာ ..

"အစ်မ ဒီမှာခဏစောင့် ကျွန်မ မမကြီးဆီ သွားပြီး အကြောင်းကြားလိုက်ဦးမယ် ဆယ်မိနစ် ဆယ့်ငါး မိနစ် နေရင် သူတို့လူရောက်လာပြီး လာကြိုမယ်လို့ ပြောတယ် သွားဖို့အတွက်ပြင်ကြရအောင်"

သိင်္ဂီ သွက်လက်စွာ ထပြီး အခန်းပြင်ထွက်သွားရာ ကုတင်မှာပဲ အသာလဲလျောင်းရင်း သူပြန်အလာကို စောင့်နေလိုက်သည်။ မကြာခင် ပြန်ရောက်လာပြီး သိင်္ဂီက ..

"အလှလေးဘာလေးပြင်ရအောင် အစ်မရီရော ဘာတွေယူဖို့ လိုအပ်သေးလဲ"

"နင်ပဲ အခရာပါ သိင်္ဂီရယ် ငါက ဘာမှမသိ ဘာအတွေ့အကြုံရယ်လို့မှ မရှိသလို ဘာတွေ လိုအပ်တယ် ဆိုတာလဲ မသိပါဘူး"

"စိတ်ချ လိုအပ်တာတွေအားလုံး ကျွန်မ စီစဥ် လိုက်မယ်"

ပြောပြီး ဆလင်းဘက်အိတ်လေးထဲကို ခရီးဆောင် အနေနှင့် လိုမည်ထင်သည့် တိုလီမုတ်စ ပစ္စည်းတွေ လိုက်လံကောက်ထည့်ကာ ပြင်ဆင်နေသည်။ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီး များမကြာမီ သူတို့ဖက်က အခေါ် လွှတ်လိုက်သည့် ပရိုဘောက်ကားလေး ရောက်ရှိ လာသည်။

"လာ မမရီ သွားကြမယ်"

အနီးအနားမှာရှိနေသည့် သူမနှင့်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အသိကောင်မလေး သုံးလေးယောက်က အားကျ ဟန်နှင့် သူတို့ထွက်သွားရာဖက်ကို လှမ်းကြည့်ကာ တီးတိုးတီးတိုး စကားတွတ်ထိုးလျက် ကျန်ခဲ့ကြ သည်။

အရီနှင့်မျိုးသိင်္ဂီတို့ ကားရှေ့ခန်းမှာ ဒရိုင်ဘာ လူရွယ်နှင့်အတူ သုံးယောက်သား ပူးပူးကပ်ကပ် အတူတကွ စီးနင်းလိုက်ပါလာကြလျက်။

စက်ရုံဝင်းတစ်ခုဆီရောက်ခဲ့သည်။

ကြိုစောင့်နေသူတွေက ငါးယောက် ဒရိုင်ဘာ လုပ်သူ အပါအဝင် ယောက်ျားသားချည်း ခြောက်ယောက် ဖြစ်သည်။ အရက်ဝိုင်းဖွဲ့ကာ သောက်စားနေကြပြီး သူမတို့ရောက်လာတာကို တွေ့ရတော့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ထပြီး ကြိုဆို ကြသည်။

"လာထိုင်ကြ သွေးပူသွားအောင် တစ်ခွက် တစ်ဖလား ဖြစ်ဖြစ် အတူတူ သောက်လိုက်ကြဦး"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်တူသည့် တစ်ယောက်က ပြောသည်။ သိင်္ဂီရော အရီပါ ယောက်ျားသားတွေ ကြားထဲမှာ ဝင်ရောက်ထိုင်လိုက်ကြသည်။ အရက်ခွက်တွေက သူမတို့ရှေ့ဆီ မပြောမဆို ရောက်ချလာသည်။

"ကိုင်း ..ချီးယားစ်"

"ချွင် .. ချွင်"

ဖန်ခွက်နှုတ်ခမ်းချင်းထိတိုက်သံတွေ ဂလောက် ဂလောက်မြည်သော ဖန်ခွက်ထဲကို အရက် လောင်းထည့်သည့်အသံတွေ နောက်တစ်ကြိမ် Cheers! Cheers !! ဟစ်အော်သံများအဆုံးဝယ် အားလုံးလည်း ထွေလာမူးလာကြပြီ။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ရဲ့ လက်က သူမပုခုံးထက်ကို ရောက်ရှိ လာသည်။

အရီတစ်ယောက် သိင်္ဂီ့ဖက် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ပြုံးတုံ့တုံ့ မခို့တယို့အမူအယာနှင့် သူမရဲ့ထွာစိုင် ခါးလေးအထက်မှာ မို့မို့အစ်အစ် ဖြိုးအိမောက်ကြွ လျက်ရှိသည့် သူမရဲ့ ရင်ညွန့်အထက်ဆီမှာ လက်တွေက တလှုပ်လှုပ်တရွရွပြေးလျက် ရောက်ရှိ နေကြပြီး တစ်ယောက်သောသူ၏ လက်တစ်စုံက သူမရဲ့ခါးသိမ်ကလေးအထက်မှ ထမီစလေးကို ဆတ်ကနဲ ဆွဲဖြေချလိုက်တာကို အမှတ်မထင် တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

အရီ့ခါးအောက်ပိုင်းမှာလည်း ဟာကနဲ ဖြစ်သွား သလို ခံစားရပြီးနောက် ချပ်ရပ်နေအောင် ဝတ်ထားသော မီနီစကပ်လေးရဲ့အောက်နားစလေး
တစ်စုံတစ်ယောက်၏ပယောဂကြောင့် အထက်ကို လန်တက်သွားတာကို သိလိုက်ရတော့သည်။

တစ်ယောက်ယောက်က မပြောမဆိုနှင့် သူမခါးမှ မီနီစကပ်ကို တမင်လှန်ပစ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

အိုး ..

ခပ်ကားကားလေးလုပ်ထားမိသည့် ပေါင်တန်အစုံကို ရလိုရငြား အလျင်အမြန် လှမ်းစုလိုက်ပေမယ့် အချိန်မမီတော့။ ပေါင်တန်နှစ်ဖက် မစေ့မီ အောက်မှ ခြေတစ်ဖက်စီကို နဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီသို့ ပြဲဟဟကလေး ဖြစ်အောင် ဆွဲဆန့်ပြုပြင်ခြင်း ခံလိုက်ရလေသည်။ ပင်တီဝတ်ထားပေမယ့် သူမ အတွက် လုံခြုံမှုကား မရှိတော့။ လူနှစ်ယောက် လက်နှစ်စုံက ခြေတစ်ဖက်စီကို ဖမ်းဆုပ် မြှောက်ထောင်ကာ ခပ်ကားကားလုပ်ပစ်လိုက်ရာ ပင်တီသာမရှိလျှင် လူရော စပတ်ပါ ပြဲကားသွား နိုင်သည့်အဖြစ်မျိုး။ မကြာပါ သူမပေါင်ခွကြားမှ ပင်တီသည်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်မြန် လက်မြန် ချွတ်ဆွဲယူမှုအောက်မှာ ကိုယ်ပေါ်ကနေ ကျွတ်ကွာကျခဲ့ရပေပြီ။

အရီ ပက်လက်အိပ်လျက်သား ခါးအောက်ပိုင်း တစ်ခုလုံး ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်သွားသည်။ သိင်္ဂီကိုယ်တိုင်လည်း လူသုံးယောက်ကြားမှာ သူမကို ကူဖို့ဝေးစွ။ သူ့ကိုယ်သူပင် ရုတ်တရက် လဲပြိုကျမသွားအောင် အတော်ကလေး ထိန်းနေရ တာ တွေ့ရသည်။ ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်လွှာတွေ ကတော့ ဖယိုဖရဲ မိမွေးတိုင်းနီးပါးဖြစ်နေပြီ။ အရီလည်း ရှက်ဟန်ပြု၍ ရုန်းမလိုနွဲ့မလို လုပ်နေပေမယ့် အပေါ်ဝတ်တီရှပ်လေးက အထက်ကို လန်တက်သွားရပြီး သူမနို့အုံ အသားဆိုင် အိအိနှစ်ဖက်ကို သန်မာသော လက်ကြီးနှစ်ဖက်ဖြင့် ချေနယ်ကာ ပါးစပ်နှင့် စို့ဆွဲခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။

"ဟာ အို အို ဘာမပြောညာမပြောနဲ့ ကြည့် ..ကြည့်ပါလားလို့ အိုး ..အွင်း ဟွင်း"

သည့်နောက်မှာတော့ အဖြစ်အပျက်များက မျက်တောင် တစ်ခတ် အချိန်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲ ဖြစ်ပျက် သွားခဲ့ကြပြီ။

တစ်ညဥ့်တာ ကြုံတွေ့ခဲ့သမျှ အဖြစ်အပျက် အလုံးစုံကိုတော့ စာလေးမည်စိုး၍ အကျယ်တဝင့် ရေးသားဖော်ပြခြင်း မပြုတော့ပါ။

အားလုံး အတူတကွ သောက်ကြစားကြ ပျော်ကြ ပါးကြသည် ပေါ့။ သူတို့လူစုထဲမှာ ဂေါ်လီထည့်သူ ဆီလီကွန်ခေါ်လီးကြီးဆေး စမ်းသပ်ထိုးနှံထားသူ တွေ တစ်ယောက်စ နှစ်ယောက်စ ပါဝင်ပေမယ့် ဓမ္မတာကို ဆန့်ကျင်ပြီး အတင်းအဓမ္မ ဖင်ချတာတို့ ဘာတို့ လုပ်သူတွေတော့ မရှိကြပါ။ ပုံမှန် သွေးရိုး သားရိုးပဲ ဆက်ဆံကြပါသည်။

စက်ရုံ၏ စတိုခန်း ဖြစ်ဟန်တူသည့် အခန်းကျယ် တစ်ခုထဲမှာ သူတို့နှင့် အတူ ရောနှောသောက်စား ကြရင်း အားလုံး အမူးမူးအကွဲကွဲနှင့် အရှက်တရား မဲ့စွာ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ကာမဆက်ဆံကြ နည်းမျိုးစုံအောင် ဝက်ဝက်ကွဲ စခန်းသွားကြနှင့် တစ်ချက် ကလေးသော်မှ အေးဆေး နားချိန်မရ တာကြောင့် သန်းခေါင်မတိုင်ခင်မှာပဲ အရီတို့ နှစ်ယောက်ခမျာ တော်တော်ကလေး ခြေကုန် လက်ပန်းကျကာ ဖလက်ပြသွားခဲ့ရသည်။

သူတို့တွေက အရွယ်ကောင်း ကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်ပြီး ခွန်အားဗလကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော တကယ့် ဒေါင်ဒေါင်မြည် ကျားသတ္တဝါကြီးများ ဖြစ်ကြသည်ကိုး။

သူတို့ဆီက ပြန်တော့ နောက်တစ်နေ့ မနက် ၈နာရီ ခန့် ရှိပြီ။

အရီရော သိင်္ဂီပါ တစ်မနက်ခင်းလုံး နုံးနုံးလျလျနှင့် အိပ်ခန်းထဲမှာ နှစ်ယောက်သား အိပ်စက်အနားယူ လိုက်ကြသည်။

သုံးလေးရက်အကြာမှာတော့ ကျော်မိုးကိုယ်တိုင် လိုက်ပါပြီး တည်းခိုခန်းဆီပြန်လာကာ အရီရဲ့ အဝတ်အစားများ ထည့်ထားသည့် ခရီးဆောင် အိတ်ကို ပြန်ယူပြီး စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုမှာ အတူထိုင်ကြသည်။

"အရီ ဘယ်သွားပြီး ဘာဆက်လုပ်မယ် စိတ်ကူး ထားလဲ"

"အရီ လာရင်းကိစ္စ လှိုင်သာယာမှာနေတဲ့ ဒေါ်လေး ဆီ သွားဖို့ရှိတယ် ဟိုမှာ သိပ်အကြာကြီးတော့ မနေပါဘူး အလွန်ဆုံး ငါးရက်တစ်ပတ်လောက်ပဲ အဒေါ့်ဆီက ရသင့်တာရပြီးရင် နယ်ကိုပဲပြန်မှာ အစ်မရင်းတစ်ယောက်က သံလျင်မှာရှိပေမယ့် သူ့ဆီ ရောက်မရောက်တော့ မသေချာဘူး နယ်မပြန်ခင် အစ်ကိုနဲ့ ထပ်တွေ့ချင်တယ် မမသန်းဆီမှာ စောင့်နိုင်မလား"

"မင်းရော ပြန်လာနိုင်တာ သေချာလား လာဖြစ်မဖြစ် ရှင်းရှင်းပြောပါ မင်းပြန်လာမယ်ဆို ငါသေချာ စောင့်ပါ့မယ်"

"ရောက်အောင်လာမယ် ကျွန်မမှာ ပြောဆိုမယ့်သူ တစ်ယောက်မှမရှိဘူး အိမ်ကထွက်လာတာလဲ ဒီအတိုင်း စိတ်ပေါက်ပေါက်နဲ့ လာခဲ့တာပဲ နယ်နဲ့ ရန်ကုန်က အသွားအပြန်တစ်ရက်ခရီးပဲ ရှိတာ မကြာမကြာရောက်ပါတယ် အစ်ကို စိတ်မချရင် ကျွန်မအဒေါ် နေတဲ့အိမ် တစ်ခါထဲလိုက်ခဲ့ အကယ်၍ လွဲချော်ခဲ့ရင် အစ်ကိုကိုယ်တိုင် လာပြီး စုံစမ်းမေးမြန်းနိုင်တာပေါ့ ဘယ်လိုလဲ"

"ဒါဖြင့် ဘယ်တော့သွားမလဲ"

"ခုသွားမှာ"

"ခုချက်ချင်းတော့ မဖြစ်ဘူး သွားခွင့်မပြုနိုင်ဘူး"

သူ့မျက်နှာက အဓိပ္ပါယ်တစ်မျိုးကို ဖော်ဆောင်နေ သလို ရှိသည်။ သူ ဘာဆိုလိုကြောင်း အရီ ရိပ်မိ လိုက်ပြီး ဟက်ကနဲ ရယ်ချလိုက်ရင်း ..

"အစ်ကို နေချင်သေးလား သူ့ သဘောပဲလေ သူ ဆန္ဒ ရှိတယ်ဆိုရင်တော့ .."

စကားတဝက်တပျက်နှင့် ရပ်လိုက်သည်။ စားသောက်ပြီးစီး၍ ဝိတ်တာခေါ်ကာ ကျသင့်ငွေ ရှင်းပေးလိုက်ပြီး ကျော်မိုးက သူမကို သူသွားနေကျ နေရာတစ်ခုဆီ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြန်သည်။

….

Apyar Book House 📘

Search This Blog

လမ်းတွေပျောက်နေတယ် အခန်း(၁၅)

Comments

Post a Comment