လမ်းတွေပျောက်နေတယ် အခန်း(၂၈)

 

၂၈။


တစ်ညတာအချိန်တွေကို ပုံမှန်ပင် ဖြတ်သန်း လာခဲ့ကြသည်။

မမသန်းမရှိတော့မှ သူ့အလုပ်တွေ ဘယ်လောက် အကျိုးအမြတ်ရှိပြီး ဘယ်အထိ လက်တံရှည်လျား ကျယ်ပြန့်သလဲ ဆိုတာ တဖြည်းဖြည်း သဘော ပေါက် နားလည် လာခဲ့ရသည်။ အံ့မောင်တို့ နှစ်ယောက်ထံကို ကောင်မလေးနှစ်ယောက် ပို့ပေး လိုက်ပြီး အရီနှင့်သိင်္ဂီတို့ မမသန်းခိုင်းထားသည့် အလုပ်လေးတွေ ရှိလို့ဆိုပြီး အကြောင်းပြကာ တစ်လှည့်စီ အပျော်ရှာ ကြားပေါက်ကလေးများ ရအောင် ဖန်ကြသည်။

အရီက မမသန်းဆီကလည်း သူမအတွက် ခွဲတမ်းရ ပြီးသား  ဦးကျော်ဒင်တို့ဆီက ပြန်လာတော့လည်း မမသန်းက သူမကို အရီသုံးဖို့ အတွက်ဆိုပြီး မုန့်ဖိုး ငွေတော်တော်များများ ပေးလိုက်သေးသည်။ ဒီမှာ နေစဥ် အရီ့အတွက် ခွင်ကောင်းကလေးများ ကြုံကြိုက်ချိန်မှာလည်း မမသန်းက သူမလုပ်ကိုင် ရသည့် လုပ်အားအလျောက် အခကြေးငွေများ အပြည့်အဝ ရှင်းပေးသည့်အပြင် တစ်ခါတစ်ရံ အပိုဆောင်း ဘောက်ဆူးငွေများကိုပါ ပေးတတ် သေးသည်။ အရီက မလိုအပ်ဘဲ ငွေမသုံးသူမို့ သူများထက်စာလျှင် တော်တော်ကလေး စုမိ ဆောင်းမိ ရှိခဲ့ပါသည်။

သူတို့ဆီ လာရောက်သည့် ကပ်စတန်မာတွေ အများအပြားရှိသည့်အထဲမှာ အားလုံးက ညလုံးပေါက် Full Night ယူနိုင်သူတွေ အပြင်ကို Night Out ခေါ်မည့်သူတွေချည်း မဟုတ်ကြဘဲ အချို့က လည်း သူ့အကြောင်းနှင့်သူ အချိန်ပိုင်း အချီကောက် စသည်ဖြင့် မိမိတို့ရဲ့ ဝန်အားမျှ သလောက် ခဏတဖြုတ် တဒင်္ဂသာယာမှုရှာဖွေကာ ရမ္မက်အာသာဖြေ လာရောက်ပျော်ပါးကြသူတွေ လည်း ရှိပါသည်။

ဒီလိုဟာမျိုးတွေဆိုလျှင် သူ့အဆက်နှင့်သူ သူ့ချိတ်နှင့်သူ ဖောက်သည်ဟောင်းတွေ ကိုယ်စီနှင့် မအားလပ်ကြသည့် ဖာသည်မတွေရဲ့ကိုယ်စား ဝင်ပေါက်ဝမှာ အသင့်ရှိနေသည့် သိင်္ဂီနှင့်အရီတို့ နှစ်ယောက်က ပြီးလွယ်စီးလွယ် တာဝန်ယူပြီး အားလုံး ကောက်စား လုပ်လိုက်ကြသည်ချည်းပင်။

သိင်္ဂီက လုပ်သက်ရင့်သူပီပီ အရီ့ကို ဖောက်သည် တွေနှင့်တွေ့သည့်အခါ ဘယ်လို ပြုမူနေထိုင် ပြောဆိုရမလဲ ဆိုတာကို သူမကိုယ်တိုင်ရဲ့ အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့် သေချာ သင်ပြ ပေးသည်။ အရီ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသား လေးငါးယောက်နှင့် စခန်းသွားဖြစ်ခဲ့သည်။

အခန်းလွတ်တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် မရှက်စတမ်း ဝန်ခံရလျှင် မိမိကိုယ်တိုင် အာသီသပြင်းပြကာ လီးဆာလီးငတ်နေချိန်များ ဆိုလျှင် ဘယ်သူ ဘယ်ဝါ့အခန်းရယ်လို့ ချေးများကာ ရွေးမနေဘဲ မျက်နှာသိချင်း အကြောတည့်သူချင်း ကြုံသည့် အခန်းကို ဝင်ရောက်ပြီး လူသူတစ်စုံတစ်ယောက် ရှိရှိမရှိရှိ ထမီလှန်ကာ သူတို့လီးနှင့် မိမိရဲ့ စောက်ပတ်အား မိတ်ဆက်ထိတေ့ပေးလိုက်ခြင်း အားဖြင့် နွားသိုးကြိုးပြတ်သည့်နှယ် တအုန်းအုန်း တဗြုန်းဗြုန်းပိတ်လိုးချင်သည့် ရမ္မက်ရဲ့ သားကောင်တွေ ခမျာ သူ့အိတ်ကပ်ထဲက ကျပ် ငါးထောင်တန် တစ်သောင်းတန်တွေ အုပ်လိုက်ကြီး သေချာပေါက် ခုန်ပျံထွက်လာစေရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမအတွေ့အကြုံအရ သိနှင့်ပြီးလည်း ဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် အနှီသို့သောကိစ္စရပ်မျိုးက သူမနှင့်သိင်္ဂီ တို့ နှစ်ဦးတည်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်ပြီး သူတို့ချင်းသာ သိနိုင်ကြသည့်ကိစ္စမို့ အပိုဆောင်းငွေများ မနည်းမနော ရရှိနိုင်ခဲ့သည်။

အရီ့အနေနှင့် ပြောရလျှင် သည်နေရာ သည်ခွင်ထဲ မှာ တစ်စတစ်စနှင့် အတော်ကြီးကို နေပျော်လာ သည်။ သူမဘဝမှာ ပထမဆုံး ပန်းဦးဆွတ်သူ မဟုတ်ခဲ့ပေမယ့် အဦးဆုံးချစ်သူရယ်လို့ သူမ ကိုယ်တိုင် သဘောထားခဲ့သည့် ကျော်မိုးကိုပင် မေ့ချင်ချင် ဖြစ်ခဲ့ရပြီ။

ညဥ့်အတော်ကြီး နက်လာပြီး လူသူအဝင်အထွက် မရှိသလောက် ပါးလာချိန်ကျတော့ ဧည့်ဆောင်နှင့် ကပ်ရက်တွင် တည်ရှိသည့် အခန်းတစ်ခုတည်းမှာ သိင်္ဂီရယ် သူမရယ် သိင်္ဂီ့အဖော် ဆုရွှန်းလဲ့နှင့် မေမြတ်မွန်ရယ် ကုတင်ပေါ်မှာ အတူထိုင်ကာ ဘီယာ တစ်ယောက်တစ်ဘူးစီ သောက်ရင်း စကား တပြောပြောနှင့် အပန်းဖြေ အနားယူနေကြသည်။ အရီနှင့်သိင်္ဂီတို့ အပါအဝင် မိန်းမသားလေးယောက် စလုံးက သူမတို့ရဲ့အရှက်တရားကို ဘေးချိတ်ကာ ယောက်ျားသနာတွေနှင့် တစ်နေကုန် ရေကုန်ရေခမ်း ဒွေးရောယှက်တင် ကာမဆက်ဆံခဲ့ကြတာမို့ တော်တော်လေးနွမ်းလျနေကြပြီး ခြေကုန်လက်ပန်း ကျနေခဲ့ကြသည်။ ဆုရွှန်းလဲ့နှင့် မေမြတ်မွန်က သူတို့ တစ်နေ့တာ လက်ခံတွေ့ဆုံခဲ့သော ယောက်ျား သားတွေနှင့် ပတ်သက်သည့် ညစ်တီးညစ်ပတ် အကြောင်းစုံကို ဇာတ်စုံခင်းကာ ပြောဆိုနေကြရင်း သူတို့ဖာသာ ကိုယ့်စကားကိုယ်သဘောကျကာ တခိခိတခစ်ခစ် ကြိတ်ရယ်နေကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က သိင်္ဂီရဲ့တွဲဖက်တွေ ဖြစ်ပြီး ညအတူအိပ်သည့် အခန်းဖော်တွေလည်း ဖြစ်ကြ သည်။ မိန်းမတွေချည်းပဲ ရှိတာမို့ ဆုရွှန်းလဲ့ရဲ့ ကိုယ်အထက်ပိုင်းမှာ ဘရာစီယာလေးတစ်ထည်သာ ရှိနေပြီး နို့ကြီးနှစ်မြွှာ အယ်တစ်ထွက်နေကာ အောက်မှာ ဖင်ကြားအမြှောင်းလေးဖုံးရုံ ကြိုးမျှင် လေးမျှသာရှိသော ပင်တီပါးလေးတစ်ထည်ကို အရှက်မဲ့စွာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမရဲ့ ဖင်သား အိအိနှစ်ဖက်က အတိုင်းသားဝင်းပြောင်လို့နေပြီး ပင်တီကြားက စောက်မွှေးမြှင်တစ်စွန်းတစ်စ ထွက်ပြူလို့နေတာကိုပင် ကောင်းစွာတွေ့မြင်နေ ရသည်။ မေမြတ်မွန်ကတော့ ထမီရင်လျားနှင့် ဖြစ်ကာ ထမီအထက်ဆင်စလေးကို ရင်သား ထက်ဝက်ဖုံးရုံမျှ ခပ်လျော့လျော့လေး စည်းနှောင် ထားတာမို့ သူမရဲ့ ဖွေးဖွေးနုနု အသားဆိုင်အိအိ ကြီးတွေကို အတိုင်းသားမြင်နေရသည်။

သိင်္ဂီ့ကိုယ်မှာတော့ ယောက်ျားဝတ် ဖလံနယ် ရှပ်အင်္ကျီကို ရှေ့ကြယ်သီးများမတတ်ဘဲ ဒီအတိုင်း ဝတ်ထားကာ ဘရာစီယာမပါ၍ ရင်သားဆိုင်အိအိ နှစ်မြွှာက တအိအိလှုပ်ယမ်းလျက်ရှိတာ တွေ့ရ သည်။ အရီကျတော့ ဖင်သားအထိဖုံးသည့် တီရှပ် ခပ်ပါးပါးလေးတစ်ထည်ကိုသာ ဘာအခုအခံမှ မပါဘဲ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အောက်မှာတော့ အလုပ်အရှုပ်ခံပြီး ပင်တီကို ဝတ်မထားမိပါ။ အားလုံးမှာ အတူတူနှင့်အနူနူပဲမို့ မရှက်တော့တာ ပါသည်။ လေးယောက်သား သောက်ရင်း စားရင်း အရီ့ဆီက ဘီယာတစ်ဘူး ကုန်သွားတာ တွေ့တော့ ​သိင်္ဂီက ..

"မရီ ထပ်ယူဦးလေ သိင်္ဂီတို့ဘဝမှာ အပေါဆုံးက ဘီယာပဲ သိတယ်မှုတ်လား အဟင်းဟင်း ကိုကို မောင်မောင်တွေကို တစ်ချက်ကလေး မူလိုက် နွဲ့လိုက်ရုံနဲ့ ဘီယာဆိုတာ ဟောတစ်ကဒ် ဟော တစ်ကဒ်ပဲ ကုန်မှာမပူနဲ့ သူများအခန်းက ခဏ ဆွဲလိုက်လို့ရတယ် ဝအောင်သောက် မရီ"

"တော်ပါပြီ တစ်ညနေလုံး အရက်ရော ဘီယာရော သောက်တာ ခေါင်းနဲနဲကိုက်ချင်လာလို့ နားဦးမယ်"

အရီပြောပြီး ဘီယာဘူးကိုချပြီး အိပ်ရာပေါ် အသာ လှဲအိပ်ချလိုက်မိသည်။

"ရွှန်းလဲ့တို့တော့ ဒီလောက်နဲ့ မဝသေးဘူး ခြောက်ဘူးလောက်သောက်မှ လစ်မစ်ကိုက်ရုံပဲ အဟင်းဟင်း ဒါလေးကုန်ရင် အပြင်ထွက်ဝယ် လိုက်မယ်"

"ဟေ့ မလိုဘူး နောက်က တရုတ်မဆီမှာ ကဒ်လိုက် တွေ့ထားတယ် သူ့ဆီကပြေးဆွဲပြီး နောက်နေ့ ပြန်ဖြည့်ပေးလိုက်ရုံပေါ့ ငါကြည့်လုပ်လိုက်မယ် စကားပြောလည်းကောင်း သောက်လို့ကောင်းနဲ့ အဟင်းဟင်းဟင်း"

မေမြတ်မွန်ဝင်ပြောသည်။ အဲဒါဆိုပြီးရော ဆိုပြီး သုံးယောက်သား ဆက်သောက်နေကြသည်။ အရီလည်း သူတို့အနားကနေ ရောက်တတ်ရာရာ ညစ်ညစ်ပတ်ပတ် ဏှာအကြောင်း ပြောဆိုနေတာ တွေ နားထောင်ကာ ရယ်ရင်းမောရင်း ခဏဆိုပြီး မှိန်းနေမိရာက ဒီနေ့ ပွဲဆက်တွေများ လူက မောမော ပန်းပန်းနှင့် အရက်ဘီယာတွေလည်း အနည်း အကျဥ်း သောက်ထားမိတာမို့ (သိပ် အသောက်များ လွန်းလို့တော့ မဟုတ်ပါ။ အရက်က လေးငါးခြောက် ပက်ခန့်သာ ရှိမည်။ ဘီယာနှင့် ရောပြီး မသောက် စဖူး သောက်ခဲ့မိ၍ ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာ ခံစားရခြင်း ပင်။) ကုတင်ပေါ်မှာ ခေါင်းအုံးပေါ်ခေါင်းတင်ပြီး ခေတ္တခဏ လှဲအိပ်ချလိုက်ရုံနှင့်ပင် မှေးကနဲ အိပ်ပျော်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် သူမကိုယ်ခန္ဓာ အောက်ပိုင်းဆီက တလှုပ်လှုပ်တရွရွနှင့် ယားယံသလိုလို ဘာလိုလို အထိအတွေ့ တစ်စုံတစ်ရာ ခံစားလိုက်ရ၍ အိပ်နေရာက လန့်နိုးခဲ့ရာ အရီမျက်လုံးအစုံကို ဖွင့်အကြည့်မှာ မြင်လိုက်ရတာကတော့ ..

"အို သိင်္ဂီ အယ် မရွှန်း အို အို အရီ့ကို သူတို့ ဘာ ဘာတွေလုပ် လုပ် အို အင့် အင့် ဟင့်ဟင့် အိ အင့် အင်း ဟင်း ဟင်း"

သိင်္ဂီရယ် မရွှန်းလဲ့ရယ်လေ သူမကိုယ်ပေါ်က တီရှပ်ကို ခါးအထက်ထိပင့်လှန်ပြီး ခါးအောက်ပိုင်း ဆီမှာလည်း ဟာလာဟင်းလင်း ပင်တီမပါ အဝတ် ဗလာကျင်းနေပြီး စောက်ပတ်ကြီးတစ်ခုလုံး ဖုံးမနိုင် ဖိမရ ထွက်ပေါ်လျက် မသိင်္ဂီက အရီ့ စောက်ပတ် တဝိုက်ကို တရှုံ့ရှုံ့ကုန်းနမ်း လျှာနှင့်ယက်သပ်၍ နေကာ မရွှန်းလဲ့ကတော့ အရီရဲ့ခါးလေးကို သူမ လက်တစ်ဖက်နှင့် လှမ်းပွေ့ဖက်ပြီး ရင်သားအိအိ အစုံကို ကျန်လက်တစ်ဖက်နှင့် ဖွဖွရွရွလေး ဖျစ်နယ်ပွတ်သပ်၍ နို့သီးကလေး စို့ဆွဲဖို့ပြင်နေတာ တွေ့ရလေသည်။ ဒါဖြင့်ရင် မေမြတ်မွန်ရော ဘယ်ရောက်သွားသနည်း။ အပြင်တစ်နေရာရာများ ရှောင်ထွက်သွားတာလား?? ဒါတော့ မဖြစ်နိုင်။ အခန်းမှာ ရှိနေတာက သူမတို့လေးယောက် တစ်စုတည်းပဲလေ။

အရီ့ မျက်လုံးများက သိင်္ဂီနှင့်ရွှန်းလဲ့တို့ရဲ့ နောက်နားမှာ ကုန်းကုန်းကွကွနှင့် ရှိနေသည့် မေမြတ်မွန်ကို ရိပ်ကနဲ လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

ဟုတ်သည်။

မေမြတ်မွန် သိင်္ဂီ့ကိုရော မရွှန်းလဲ့ကိုပါ သူတို့ရဲ့ အနောက်ကနေပြီး ဖင်ကြီးတွေကို ဖျစ်လိုက် နယ်လိုက် မျက်နှာအပ်ကာ နမ်းလိုက်လုပ်နေကာ သူမရဲ့လက်က တစ်စုံတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်၍ မေမြတ်မွန်ရဲ့ ဒွါရပေါက်ကလေးထဲကို တဆတ်ဆတ် ဖိဆောင့်သွင်းနေသလိုမျိုး တွေ့လိုက်ရသည်။

"အာ မ မလုပ်နဲ့ မရွှန်းရယ် ဟင့် ရှက် ရှက်စရာကြီး ကွာ"

မူနွဲ့တွန်းဖယ်ကာ ရုန်းမလိုနွဲ့မလို ဟန်လုပ်နေ ပေမယ့် တကယ်ရုန်းထွက်ချင်၀ည့် ဆန္ဒတော့ မရှိပါချေ။ မရွှန်းထက်ပိုပြီး သိင်္ဂီရဲ့အပြုအမူတွေက ပိုမို၍ ရင်တဖိုဖို အသည်းတလှပ်လှပ် တုန်ယင် လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှပါသည်။ သိင်္ဂီက အရီရဲ့ အမွှေးအမြှင် ထူထပ်လွန်းသော ဖောင်းမို့ကြွရွ နေသည့် စောက်ပတ်ကို အပီအပြင်ကြီး ပါးစပ်နှင့် တပြွတ်ပြွတ် နမ်းစုပ် နှုတ်ခမ်းသားတဝိုက်ကို လျှာနှင့် ပလပ်ပလပ်ပြပ်ပြပ် မြည်အောင် အပြတ် မွှေနှောက်ယက်သပ်ပေး နေတာလေ။

အိပ်ပျော်နေစဥ်က ဘာမှသတိမထားမိပေမယ့် အခုလို လန့်နိုးလာပြန်တော့လည်း ရမ္မက်စိတ်အဟုန် က ရုတ်ခြည်းပင် သက်ဝင်နိုးထလို့ လာတာကို အရီတစ်ယောက် ကောင်းစွာ ခံစားမိလိုက်သည်။


….