လမ်းတွေပျောက်နေတယ် အခန်း(၂၆)

 

၂၆။



ဒီလိုနှင့် နေ့တဝက်ခန့်ကြာမှ သူတို့ရဲ့ခရီးဆုံး မှတ်တိုင် ဖြစ်သော မသန်းရဲ့ဘိကို အားလုံး ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

လမ်းမှာ အရီတစ်ယောက် ကားခေါင်းခန်းထဲ ထိုင်ရင်း ဒရိုင်ဘာလုပ်သူ အံ့မောင်ကို ပြုစုခဲ့ရာ ဂေါ်လီပါသော သူ့လီးရှည်ကြီးကို ပါးစပ်ထဲအပြည့် ထည့်ငုံစုပ်၍ မှုတ်လိုက် လက်နှင့်လည်း အားပါးတရ ဂွင်းထုလိုက် လုပ်ပေးခဲ့ရသည်။ ကျွမ်းကျင်စွာ လီးစုပ်ပြုစုခြင်းခံရ၍ အံ့မောင်လည်း စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ သူ့လီးထိပ်မှ မဟားဒရား ဆိမ့်ကျင်တက်လာရပြီး သုံးချီတိုင်တိုင် လရည် ထွက်ကာ ကိစ္စပြီးခဲ့ရသည်။ အရီလည်း သူ့လီးကို စုပ်ရင်း ဂွင်းထုပေးရင်း သူကလည်း တစ်ဖန် အရီ့ နို့ကို ညှစ်နယ်ကိုင်လိုက် အောက်ပိုင်းရှိ ပေါင်ခွကြား ဆီ လက်လျှို၍ စပတ်ကို နှိုက်လိုက်ဆွလိုက်လုပ်နေ တာမို့ စောက်ရည်တွေ အလီလီ ပန်းထွက်ကာ သုံးလေးကြိမ်မက ထပ်တလဲလဲ ဆက်ကာ ပြီးရ သည်ပင်။ လီးစုပ်ရင်း စောက်ပတ်အနှိုက်ခံရင်းက မောလျှင် နားလိုက် အမောပြေတာနှင့်ပြန်နှူးဆွ စုပ်မှုတ်လိုက်လုပ်ရင်း ကားလေးက မြို့ထဲဖက်ကို လှမ်းဝင်လာချိန်မှပဲ နှစ်ယောက်သား ကိုယ်ရှိန် သတ်ကာ ရပ်ရတော့သည်။

ဘိကိုရောက်လာပြီး အရီလည်း မသန်းထံမှ ခွင့်ပြုချက်အရ သူမရဲ့အထူးဧည့်သည်နှစ်ယောက် ဖြစ်သော လူမော် အံ့မောင်တို့ကို မသန်းရဲ့အိပ်ခန်း ဆီ ခေါ်ဆောင်လာပြီး သုံးယောက်သား အရက်နှင့် ဘီယာတွေ စိတ်ကြိုက်မှာယူ သောက်စားကြကာ စကား​တပြောပြောနှင့် အေးဆေးအနားယူနေကြ လေသည်။ အံ့မောင်တို့ နှစ်ယောက်အကြားမှာ ထိုင်ရင်း သူတို့ရဲ့လက်တွေက အရီ့ခန္ဓာကိုယ် နေရာအနှံ့အပြားဆီ ရောက်ရှိနေကာ အရီ့ကို ထိကပါးရိကပါး မဖွယ်မရာ ပြုမူလျက်ရှိကြသည်။ အရီကလည်း ဒါကိုပင် အကြီးအကျယ် သဘောတွေ့ကာ ကြည်နူးပီတိ ဝေဆာလျက် ရှိလေသည်။

မသန်းက အသစ်ခေါ်လာသည့် ကောင်မလေးတွေ ကို တပည့်လက်သားများလက်ထဲ အပ်နှံကာ တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်လံနေရာချထားပေးရင်း လိုအပ်သည်များကို စီစဥ်ညွှန်ကြား၍ မအားလပ် နိုင်အောင် ရှိနေသည်။ ကောင်မလေးတွေ သူ့လက်ထဲ ရောက်ပြီးမှ ပြန်ပြီးလက်အလွှတ်ခံလို့ မဖြစ်ပါ။ ချော့တစ်လှည့်ချောက်တစ်လှည့်နှင့် လုပ်ငန်းခွင်ထဲမှာ သက်တောင့်သက်သာ အဆင်ပြေပြေ နေနိုင်အောင် အစစအရာရာ သူမကိုယ်တိုင်ပဲ ကြီးကြပ်၍ စီစဥ်ပေးနေရသည်။ ခေါ်လာသည့်ကောင်မလေးများက တောအရပ်ဇာတိ အရိုးခံကလေးများ ဖြစ်ကြသလို လိင်မှုဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံကိုယ်စီလည်း ရှိကြတာမို့ သူမအဖို့ ပြဿနာရယ်လို့တော့ သိပ်မရှိလှပါ။

မသန်းလည်း ကိစ္စဝိစ္စပြီးစီး၍ အရီနှင့် ဧည့်သည် နှစ်ယောက်တို့ရှိရာအခန်းဖက်ဆီ အခြေအနေကို အကဲခတ်ရန် ရောက်လာခဲ့ရာ သုံးယောက်သား အတန်အသင့်သောက်စားပြီး အရီနှင့်အံ့မောင်တို့ ကုတင်ထက်မှာ ပလူးပလဲချစ်နလံထ လုပ်ငန်းစ နေကြပြီဆိုတာ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ လူမော်က ဖန်ခွက်ကို လက်မှာကိုင်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ခွက် ထပ်ငှဲ့နေတုန်း မသန်း ရောက်လာတာ မြင်တော့ ..

"ဟာ မသန်း မျှော်လိုက်ရတာဗျာ ဒီမယ်ကြည့်ပါဦး ကျုပ်တစ်ယောက်တည်း ငေါင်းစင်းစင်းဖြစ်နေတာ ပျင်းပျင်းနဲ့ ဒါလေးကိုပဲ အဖော်ပြုနေရတယ်လေ ဟင်းဟင်း"

မသန်း သူ့ကို မျက်စောင်းကြီးထိုးပြီး ..

"အမယ် ဒီလို ပြောဖော်လေးတော့ ရသားပဲ ကျေးဇူးတင်ပါသတဲ့ရှင် ဟင်းဟင်း ဟင်း ကိုမော် ပျင်းတယ်ဆိုရင်လည်း တခါထဲ တူးအင်န်ဝမ်းလေး လုပ်လိုက်ကြပေါ့ ဟုတ်ဖူးလား စိတ်ချ ဟောဒီည တစ်ညလုံး ရှင်တို့ ကျွန်မကို အမုန်းတွေ့ရမှာ မနက် စောစောတော့ ပြန်ရမှာနော် တော်ကြာ ဟိုက ဦးကျော်ကြီး စိတ်ကောက်လို့ ဘယ်နား နေရမှန်း မသိ ဘုံပျောက်ကုန်လိမ့်မယ် ဟင်းဟင်း"

ပြောပြီး လူမော့်အနား ကပ်ထိုင်ကာ ပေးစမ်းပါ တစ်ခွက် ဆိုပြီး သူ့လက်ထဲက အရက်ခွက်ကို ဆွဲယူပြီး ရေမရောဘဲ နိစ်မော့ချလိုက်သည်။

မသန်း မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့ပြီး ..

"အား ခုမှနေသာထိုင်သာ ရှိသွားတယ် ခဏ လှဲမယ်နော်"

ဆိုပြီး လူမော့်ပေါင်လုံးတစ်ဖက်ပေါ် ခေါင်းတင်ကာ လှဲအိပ်ချလျက် လက်ကလေးက သူ့ပေါင်ကြားမှ ပစ္စည်းကို မထိတထိလှမ်းကိုင်ကာ ပွတ်သပ်နေ သည်။ လီးကြီးက ဂေါ်လီတွေနှင့်မို့ အဖုအထစ်တွေ ဖြစ်နေသည်။ လူမော့်လီးကို ကိုင်ရင်း အရီတို့အတွဲ ရှိရာဖက်ကို အကြည့်ရောက်သွားရာ အရီ တစ်ယောက် ကုတင်ပေါ်ပက်လက်လှန်လျက်သား ခြေနှစ်ဖက်ကို ဖြဲထောင်ကားပြီး အံ့မောင်က သူမ ပေါင်နှစ်ဖက်အကြား ဝင်ရောက်ကာ သူမရဲ့ အမွှေးအုံထူထူ မြင့်မောက်ကြွရွလို့နေသည့် မုန့်ပေါင်းသဏ္ဍာန် စောက်ပတ်ကို အပြတ်စုပ်နမ်း ယက်ဆွပေးနေတာ တွေ့ရသည်။

"ဟူး ဒီက အလုပ်ကမအားရတဲ့အထဲ ဒင်းတို့က နိဒါန်းတွေတောင်စပြီး ကောင်းခန်းရောက်နေကြပြီ ကိုမော် ရှင်ရော သူတို့လိုစချင်ပြီလား ပြောစမ်း"

"လုပ်လိုက်လေ မသန်းရဲ့ မသန်းက နောက် အလုပ်ပေါ်ရင် ပြန်ထွက်သွားဦးမှာ ခုတွေ့တုန်းလေး ဟဲဟဲ"

"ဖြစ်ရမယ် ရှင်ကတော့ ကျွန်မက ထွက်ပြေးမတဲ့ လားရှင်ရဲ့ ဒါနဲ့ တခြားဟာမတွေရော မတွေ့ချင် ဘူးလား ခေါ်ပြမယ်လေ ဘယ့်နှယ်လဲ"

"သူ့ကို သိင်္ဂီနဲ့ပါ မိတ်ဆက်ပေးလိုက် မမရဲ့ နို့မဟုတ်ရင် သူတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းပြီး ဒီတစ်ည လုံး ကျွန်မတို့ကို ဒုက္ခပေးနေမှာ ဟင်းဟင်း"

ကုတင်ပေါ်ကနေ အရီ လှမ်းပြောတော့ မသန်း ရယ်ပြီး ..

"ဖြစ်တယ် သူ့ကိုခေါ်ပေးမယ် သူက ကျွန်မ တပည့်ရင်း ရှင်တို့ကြိုက်တာ အကုန်ရမှာပဲ ဖင်ချ ချင်တယ်ဆိုလည်း အဆင်ပြေတယ် အခုပဲ ခေါ်ခိုင်းလိုက်မယ်"

ဆိုပြီး လှဲအိပ်နေရာကငေါက်နဲထ၍ အခန်းဝကနေ အပြင်ကိုလှမ်းကြည့်ကာ ချာတိတ်မတစ်ယောက်ကို သိင်္ဂီ့ကို သူမအခန်းထဲ လွှတ်ခဲ့ဖို့ ပြောလိုက်သည်။

ဟုတ် မမ ဟုဆိုကာ ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာလိုက် သိင်္ဂီလေးရောက်လာတော့ သူတို့ နှစ်ယောက်နှင့် မိတ်ဆက်ပေး အရက်တွေအတူတူ သောက်ကြ စားကြနှင့် မသန်းလည်း အရက်ပြင်း လေးငါးပက် သောက်ပြီး လူမော်နှင့်သိင်္ဂီ့ကို အရီတို့ နှစ်ယောက် နှင့်အတူ အခန်းထဲ လွှတ်ပေးထားခဲ့ကာ အလုပ်ရှိ သေးလို့ ဆိုပြီး အကြောင်းပြ၍ အခန်းထဲက အသာ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရှေ့က ဧည့်ကြိုနေရာမှာ သိင်္ဂီ့ ကိုယ်စား မိန်းမငယ် လေး တစ်ယောက်ကို အလုပ် တာဝန်လွှဲပေးပြီး လိုအပ်သည်များကို သေချာ ပြောဆိုမှာကြားကာ ဒီအချိန် သူမဘိမှာ လူကျချိန် လည်း ဖြစ်တာမို့ အသစ်ရောက်လာသည့် ဖောက်သည်တွေနှင့် စကားစမြည်​ဧည့်ခံပြောဆိုရင်း အချိန်တော်တော် ကြာသွားခဲ့သည်။ ဒီကြားထဲ အရင်က မိတ်ဆွေ ဟောင်း ကုလားတစ်သိုက်နှင့် ဆုံမိကြတော့ မယ်မပြန်နိုင်ဖြစ်ကာ လုံးဝကို နောက်ကြောင်း ပြန်လှည့်လို့ မရဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

ကုလား ၅ယောက်က ကားပွဲစားအမည်ခံ လုပ်စား သမားများ ဖြစ်ကြပြီး ပွဲစားဆိုသည့် အလုပ်၏ နောက်ကွယ်မှာ တရားမဝင်သော လုပ်ငန်းပေါင်းစုံ လုပ်ကိုင်၍ လက်ဖျားငွေသီးဆိုသလို သုံးနိုင် ဖြုန်းနိုင်ပြီး မိန်းမကိစ္စမှာလည်း ကေတီဗီနှင့် ဖာဘိ တကာ လှည့်လည်၍ အထန်ဇယားခင်းနိုင်သူတွေ ဖြစ်ကြသည်။ ချာတိတ်မတွေခေါ်ပြီး တစ်ညဥ့်တာ ပျော်ပါးမည် ဖြစ်သလို သူမကိုပါ သူတို့နှင့်အတူ လာရောက်ကာ ပျော်ပါးအချိန်ဖြုန်းဖို့ အတင်း ဆွဲခေါ်ကြသည်။ မသန်း မလွန်ဆန်နိုင်ပါ။ သူတို့ တတွေက မသန်းနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မကင်းရာ မကင်းကြောင်းများဖြစ်ကြသလို လုပ်ငန်းချင်း လည်း အချိတ်အဆက်ရှိနေကြသည့်အတွက် ရှေ့ရေးအတွက်ငဲ့ပြီး သူတို့ရဲ့ခေါ်ရာနောက်ကို သက်ပြင်းအသာချလျက် မလွှဲသာမရှောင်သာ လိုက်ပါလာခဲ့ရသည်။

နောက်ဖက်အခန်းကျယ်ကြီးမှာ ဒီလိုလူတွေအတွက် ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အံ့မောင်နှင့် လူမော်တို့ လူစုတွေသာ လေးငါးခြောက်ယောက် စုပြုံပြီး ရောက်လာမည်ဆိုလျှင်လည်း သူတို့လူစု တစ်ညတာ အပန်းဖြေပျော်ပါးဖို့ရန်အတွက် ဒီအခန်းကို သူတို့ထံကိုပဲ လွှဲပေးရမည်ဖြစ်သည်။

အခန်းကျယ်ကြီးဆီ ရောက်တော့ မသန်းရယ် သူမတပည့်ကျော် ကောင်မလေး ၃ ယောက်ရယ် ကောင်းကောင်း အလုပ်များကြပြီ။ ကိုင်သူကိုင် နယ်သူနယ် နို့စို့သူစို့ အဖုတ်နှိုက်သူနှိုက်ဖြင့် ကိုယ်ပေါ်က အင်္ကျီတွေလည်း မကပ်နိုင်ကြတော့ပါ။

မိနစ်အနည်းငယ် အချိန်လေးအတွင်းမှာ ကိုယ်ပေါ် က ရှိသမျှတွေ အကုန်ပြောင်သလင်းခါကုန်ကြပြီ။ ဝတ်လစ်စားလစ် မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း ဖြစ်ကုန်ကြ သည်။

"မသန်း လိုက်ခဲ့ရမှာနော် မနက်ကျ သေချာ ပြန်ပို့ပေးပါ့မယ်"

"ဟာ ဆလင်းဘိုင်ရယ် ဘာလုပ်ဖို့လဲ အသန်း အလုပ်များတာ သိသိကြီးနဲ့ကွယ် ဒုက္ခမပေးပါနဲ့"

"ဒုက္ခ မဟုတ်ဘူး သုခပါ အသန်းရဲ့ မတွေဖြစ်တာ လည်း ကြာပြီ အလုပ်က လှည်းတန်းဖက်ဆိုတော့ အသန်းတို့ဆီကို တော်ရုံနဲ့ ခြေဦးမလှည့်ဖြစ်ဘူး ခုတောင် ငွေယူသွားတဲ့ ဘော်ဒါတစ်ပွေပတ်ရှာရင်း မျက်စိလည်ပြီး ရောက်လာပေလို့ပဲ ဒါနဲ့ အသန်း ဆီမှာ ခုတလော အသစ်တွေရလာတယ် ကြားတယ် ဘယ်မလဲ အပြင်ပင့်လို့ရော ရမလား"

"ဒီနေ့တင် ရောက်တာ ပြီးတာနဲ့ ပြပေးမယ် အလုပ်နဲ့ ယဥ်ပါးအောင် သေချာသင်ပေးရဦးမှာမို့ တော်ရုံလူ နဲ့ မထည့်ပေးချင်ဘူး ဆလင်းဘိုင်တို့ အနူးတို့ သဘောကျမှ ကျပါ့မလားလို့ နောင်ပြောစရာ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် မကောင်းဘူးမဟုတ်လားရှင်"

"ဟာ ရတယ် အသစ်ဆိုတော့ နဲနဲပါးပါး ယောင်တိယောင်န ကြောင်တိကြောင်အလေး ဖြစ်တာလောက်က ကိစ္စမရှိဘူး အပေးအယူ မတတ်တာ အထာမနပ်တာတွေ ရှိချင်လည်း ရှိမယ် ဒီလိုပဲ နားလည်ပေးရမှာပေါ့ မှုတ်ဖူးလား မသန်းရဲ့ ဟဲဟဲဟဲ အဲဒါထက် မသန်း သူတို့လေးတွေကို စိတ်ချချမချချ ကိုယ်တိုင်တော့ မဖြစ်မနေ လိုက်ကို လိုက်ခဲ့ပေးရမယ် ဒီလောက်ကြီး တစ်တုံးတစ်ခဲ တင်းတုန်းရင်းတုန်းလေးကို လက်မလွှတ်ချင်လို့ပါ နားလည်ပေးနော် ဒါပဲ"

"ဟင်း ခက်ရချည်ရဲ့ ဆလင်းဘိုင်ရယ် အသန်း ဧည့်သည်တွေ့ဖို့ ရှိပါသေးတယ်ဆို"

"အို ရှိရှိကွာ လိုက်ခဲ့ ဒါပဲ အသန်းလိုသလောက်ပြော တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ စျေးဆစ်မယ့်ကောင်တွေ မဟုတ်ဘူး အသန်းလည်း သိသားနဲ့"

"မယ့်လေး ချမ်းသာမှန်း မပြောလဲ သိပြီးသားပါ ရှင်ရယ် ကဲပါ သဘောပဲ ရွှေကိုယ်တော်တို့ သဘောကျပါ ရှင်ရေ့ ဟင်းဟင်း"

"ဒီ ဒီလိုမှပေါ့ ဒါမှ အသန်း မသန်းစစ်စစ် ရေမရောဘူးဘဲ အဟီးဟီး ဟဲဟဲဟဲ"

ဒီနောက်တော့ မသန်းလည်း ဆလင်းဘိုင်ဆိုတဲ့ ဘဲဆိုးကြီးရဲ့ရင်ခွင်ထဲ မလူးသာမလွန့်သာ ကျရောက်သွားခဲ့ ရတော့တာပဲလေ။

…