၉။
"ဟော ပေါ်တော်မူကြီးတောင် ရောက်နေပါရောလား
ကဲ သိင်္ဂီ သူတို့ကို ငါနဲ့ထားခဲ့ပြီး နင်ရှေ့ပြန်သွား လိုက်တော့ ငါ သူတို့အတွက် အခန်းလိုက်ပြပေးမယ်
ကိုမိုးက ငါ့လူရင်း သူလိုအပ်တာတွေရော နင့်ကို ပြောလိုက်တယ် မဟုတ်လား သွား အမြန်ဆုံး
စီစဥ်ပေးလိုက် ပြီးရင် အခန်းထဲကို ခပ်မြန်မြန်ယူ လာခဲ့ မကြာစေနဲ့ ကြားလား"
တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အကြောင်းသိတွေပီပီ မသန်းက သူဘာလိုအပ်သလဲ
ချက်ဆိုတာနဲ့ နားခွက်က မီးတောက်ပြီးသား။ သူတို့ သုံးယောက် အနောက်ခန်းဖက်ဝင်လာချိန်မှာပဲ
အခန်းတစ်ခု ထဲကနေ ပြန်ထွက်လာသော မသန်းနှင့် စင်္ကြံလမ်း တစ်နေရာမှာ ပက်ပင်း တိုးမိကြတာ
ဖြစ်သည်။
မသန်း တဲ့။ အသက်ခပ်ကြီးကြီး အတော်ကလေး ငွေဂုဏ်မောက်မည့်
ပုံဆိုးပန်းဆိုး မိန်းမကြီးများ လားမှတ်တယ်။ ရှိလှမှ ၃၇ - ၃၈ နှစ်ဝန်းကျင် ကျော်မိုးနှင့်
အသက်ချင်း မတိမ်းမယိမ်းရှိမည့် အရွယ်ကောင်း အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်သည်။ ရုပ်ရည်ချောမောသလို
ကိုယ်လုံး ကိုယ်ပေါက် ဖွံ့ထွားတောင့်တင်းကာ ကြော့ရှင်း လှပသူဖြစ်သည်။ ယောက်ျားကြိုက်
ရမ္မက်ဆူကြွ ဖွယ် ကိုယ်လုံးအလှမျိုး။ သူက ကျော်မိုး လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို သူ့လက်တစ်ဖက်နှင့်
ပိုင်စိုးပိုင်နင်းချိတ်ပြီး အခန်းတစ်ခုဆီ ခေါ်ဆောင် လာသည်။
အခန်းထဲရောက်တော့ အရီ့ဖက်ကို ပြုံးပြုံးကြီး လှည့်ကြည့်ပြီး
..
"ကိုမိုး ခေါ်လာတာ သူကလေးပေါ့ ဟုတ်လား နာမည် ဘယ်လိုခေါ်သလဲ
ညီမလေး"
"အရီ လို့ခေါ်ပါတယ်"
သူမ ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နှင့် အရီ့တစ်ကိုယ်လုံး လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း
..
"တော်တော့်ကို လှတာပဲ ဖျစ်ကိုင်ချင်စရာလေး"
"ပြောမနေနဲ့ ကိုင်ချင်ကိုင်လိုက် အရီက သဘော မနောကောင်းလေး
စိတ်ဆိုးတယ်ဆိုတာ သူ့မှာ မရှိဘူး အဆင်ပြေရင် သူ့ကို နင့်ဆီမှာတောင် အပ်ထား လိုက်ချင်တယ်
ဟဲဟဲ"
"အိုကေလေ စိန်လိုက် ဘယ်လိုလဲ ညီမလေး သူ ပြောသလို
မမနဲ့နေချင်လား နေမယ်ဆို အချိန်မရွေး ပြောနော်"
အရီ ခေါင်းငုံ့ပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့်ရယ်သည်။
မသန်းက အရီ့ပုခုံးလေးနှစ်ဖက်ကိုင်ကာ ကိုယ်ကို သူ့ဖက်ဆွဲယူလိုက်ပြီး
အရီ့နဖူးပြင်လေးကို ညင်ညင်သာသာလေး အနမ်းပေးလိုက်သည်။ မိန်းမချင်း ယခုလိုအနမ်းပေးခံရ၍
အရီ နည်းနည်း တော့ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားပေမယ့် အလိုက်သင့်ပင် နေလိုက်သည်။
"ကဲပါ ရောက်တုန်းရောက်ခိုက် ငါ့ညီမနဲ့ကိုမိုးတို့
အေးဆေး အနားယူလိုက်ကြဦး တစ်ခုခုလိုအပ်တာ ရှိရင်လည်း ပြောနော် မမနောက်မှ ပြန်လာမယ်
သူ အရက်တွေ ဘာတွေ မှာထားတယ် မဟုတ်လား မမသန်း အမြန်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်နော်"
မသန်းလည်း အခြေအနေကို တီးခေါက်မိသူပီပီ အချိန်မသင့်သေးမှန်း
ရိပ်မိ၍ အထက်ပါအတိုင်း စကားစကို ဖြတ်ပြီး ကျော်မိုးဖက်လှည့်ကာ..
"ကိုမိုး အသန်း အလုပ်ရှိသေးလို့ ခဏသွားဦးမယ် မကြာခင်
ပြန်လာခဲ့မယ် အသန်း သူနဲ့ အေးဆေး စကား ပြောချင်သေးတယ်"
"ကောင်းပြီလေ အော် အသန်း နေဦး"
ဆိုပြီး ကျော်မိုးက အမှတ်မထင် မသန်းကိုယ်လုံး အိအိကြီး
ဆွဲပွေ့ဖက်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးကြီး နှစ်ဖက်က သူမတင်ပါးအိအိကြီးတွေကို အားမလို အားမရဖျစ်နယ်ကိုင်လိုက်ရာက
သူမနှုတ်ခမ်း ဖူးတွဲတွဲလေး နှစ်ချပ်ကို ပြွတ်ကနဲ နမ်းစုပ်ပစ် လိုက်ရင်း ..
"မတွေ့တာကြာလို့ အသန်း ဒီဟာကြီးတွေ မထိမကိုင် ရတာ
တော်တော်ကြာပြီ အသန်းရော မလွမ်းဘူးလား ကိစ္စတွေပြီးရင် ဆက်ဆက်ပြန်လာ နော် စောင့်နေမယ်
အတူသောက် အတူစားမယ် အသားကုန် ပျော်ကြမယ် အရီလည်း ရှိတော့ အသန်းအနေနဲ့ အဖော်ရတာပေါ့
ဟုတ်ဘူးလား နောက်ပြီး …"
ကျော်မိုး သူမနားနားကပ်ပြီး တီးတိုး တီးတိုးနှင့် အတန်ကြာအောင်
စကားတွေ ပြောနေသည်။ အသန်းကလည်း ခေါင်းတညိတ်ညိတ် လုပ်ရင်း နားထောင်နေပြီး ကျွန်မလဲ သူနဲ့ထပ်တူပါပဲ
သူ့ကို လွမ်းတာပေါ့ ကိုမိုးရယ် ဆိုပြီး အရီ့ မျက်စိ ရှေ့မှောက်မှာပင် နှစ်ယောက်သား
ရင်ချင်းအပ် ဖက်တွယ်လျက် အပြန်အလှန် နမ်းကြစုပ်ကြ တီးတိုးစကား ပြောဆို၍ အနမ်းမိုးရွာချကြကာ
အတန်ကြာမှ မသန်း အရီ့ကိုမျက်စိတစ်ဖက် မှိတ်ပြပြီး အသာအယာ လက်ပြနှုတ်ဆက်ရင်း အခန်းထဲကနေ
လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ ပြန်လည် ထွက်ခွာ သွားသည်။
"ကဲ အရီ တို့ နှစ်ယောက်ထဲ ရှိတယ် အေးဆေး နားကြရအောင်"
"ဟင်း အခုမှပဲ အရီ့နာမည်ခေါ်ဖော်ရတော့တယ် ဟင်းဟင်း
နှစ်ယောက်သား အလွမ်းသယ်နေကြတာ ပြီးကိုမပြီးတော့ဘူး"
"ဘာလဲ အရီ ကိုယ်နဲ့အသန်းကို သဝန်တိုနေပြီ ထင်တယ်
ဟုတ်လား အရီ"
"အို ဟုတ်ပါဘူးနော် မတိုရပါဘူး စကားအဖြစ်ပြော တာပါ
ကိုကြီးနဲ့ မသန်းတို့နှစ်ယောက်က တော်တော်လည်း ရင်းနှီးကြပုံရတာပဲ နော် ကိုကြီး"
"သူချည်းမဟုတ်ဘူး အကုန်နီးပါး ငါနဲ့ရင်းနီးတာ ငါက
ဒီဘိကို အမြဲဝင်ထွက်နေကျ လူရင်း တစ်ယောက်ပဲလေ သူတို့အတွက် အကူအညီတွေ လည်း အများကြီးပေးဖူးတယ်"
"ဒါကြောင့်ကိုး အရီကတော့ ကိုကြီးပြောသလို သဝန်တိုတဲ့စိတ်
မရှိပါဘူး အရီ ယောက်ျားလေး တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ အခုလို ခင်တာမင်တာ ဖြစ်မိရင်လည်း ကိုကြီး
အရီ့ကို စိတ်မဖြစ်ရဘူး နော်"
ကျော်မိုး ဟက်ကနဲ ရယ်ပြီး ခေါင်းကိုသွက်သွက် ညိတ်လိုက်ကာ
..
"အော် အရီရယ် ခင်မင်ရုံမက အရီ ဘာလုပ်လုပ် ဘယ်အခြေ
ရောက်ရောက်ကွာ ကုန်ကုန်ပြောမယ် အရီ ဒီ့ပြင်လူတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု ဖြစ်ချင် တဲ့
ဆန္ဒရှိလား ပြောရရင် ဒီမှာရှိတဲ့ အသန်းရဲ့လူ တွေထဲက စမ်းချင်တဲ့လူရှိလား ကိုယ့်ကို
ပွင့်ပွင့် လင်းလင်းပြောစမ်း မရရအောင်ဖန်တီးပေးမယ် အသန်းကို အသာလက်တို့လိုက်ရုံပဲ အလုပ်ဖြစ်
ချင်ရင် ဟောဒီအခန်းထဲက ကိုယ့်မျက်စိအောက်မှာ တင် ပေါ်တင်ဖြစ်လို့ရတယ် သဝန်မတိုတဲ့အပြင်
ပိုပြီးတော့တောင် ဖီးလ်လာပြီး လီးက ပိုတောင်ဦး မယ် ငါက အတွဲတွေ လူချင်းချိန်းပြီး
အတူဗျင်း တာကို သိပ် သဘောကျတဲ့ကောင် ဘယ့်နှယ်လဲ အရီ ဖြစ်မလား နင်စဥ်းစား"
"ကိုကြီး အရီ့ကို အဲဒီလိုမျိုး ဖြစ်စေချင်တယ် မဟုတ်လား"
"အေး ငါမငြင်းပါဘူး ဒါပေမယ့် နင်စိတ်ပါဦးမှပါ မပါဘဲ
အတင်းဇွတ်မခိုင်းပါဘူး ခုတော့ အရင် သောက်လိုက်စားလိုက်ဦးမယ် နင်နဲ့ငါ ဟိုမှာ ကတည်းက
မပြီးပြတ်သေးတဲ့ကိစ္စတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ် အသန်းလည်း ငါခေါ်တာနဲ့ သေချာပေါက် ဒီအခန်းထဲ
ရောက်လာမှာပဲ ဒီအခါကျ နင်ဖြစ်ချင်တာ ဖြစ်လို့ရပြီ"
သူ့ပုံစံအတိုင်း စကားကို ရှင်းရှင်းဘွင်းဘွင်း ပြောချ
လိုက်တော့ အရီတွေကနဲဖြစ်ကာ တဒင်္ဂ နှုတ်ဆိတ် သွားသည်။ သူမအနေနှင့် စိတ်ကသာ သရိုစသရီ
လှုပ်ရှားပြီး ကာမသုခကို လိုလားမိသော်လည်း တစ်ခါမှပင် မလုပ်ဖူးမကိုင်ဖူး အတွေ့အကြုံ
လုံးလုံး မရှိသော အစိမ်းသက်သက်မို့ ခပ်တွန့်တွန့် ဖြစ်နေဟန်တူသည်။
တကယ်တော့ ကျော်မိုးက ဒီအခြေအနေကို ကြိုတင် အကွက်ရွှေ့စီစဥ်ထားပြီးသား
ဖြစ်သည်။ မသန်းကို သူပြောပြီးသား။ အချိန်တန်လျှင် အရီ့ကို ကာမ အမှောင်ဇာတ် သွင်းပေးမည့်သူတွေ
မလွဲမသွေ ရောက်ရှိလာကြလိမ့်မည်။ သူမအနေနှင့် ဘယ်လို နည်းနှင့်မှ ရှောင်လွှဲနိုင်စရာအကြောင်း
လုံးဝ မရှိနိုင်ပါ။
ဒီ့ထက်ဆိုးသည့် ဖြစ်ရပ်မျိုးတွေကိုတောင် ကျော်မိုး အရင်တချိန်က
အကြိမ်ကြိမ် ကျူးလွန်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ့ကြောင့် ဝမ်းနည်းပက်လက် ဒူးနှင့်မျက်ရည် သုတ်ခဲ့ရသည့်
မိန်းမတွေရဲ့ ဖြစ်အင်ကို ကြည့်ပြီး ကျော်မိုး ရမ္မက်ဆန္ဒရိုင်းတွေ အလျှံတညီးညီး ကဲလျှံစွာ
ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရလေသည်။ ငွေကြောင့်ရော ရမ္မက်ကြောင့်ရော ထင်ရာစိုင်းခဲ့သည် ဆိုပါတော့။
ငါ အရင်က တော်တော်ရက်စက်ခဲ့တာပဲ ရယ်လို့ ခုအချိန်မှာ ပြန်တွေးရင်း စိတ်ထဲက ကြိတ်ပြုံး
မိသေးသည်။
အရီကတော့ မသိရှာ။ သို့ပေမယ့် အရီသည် သာမန်မိန်းကလေးမျိုး
မဟုတ်တာတော့ သူ သိနေသည်။ အကြောင်းမဲ့ မျက်ရည်လွယ်လွယ် ကျမည့်သူ မဟုတ်။ ပြီးတော့ ရမက်တဏှာလည်း
သူတကာထက် ပိုကြီးသူ။ တစ်ထွာပြရုံနှင့်ပင် တစ်လံမက ပြေးမည့်သူဆိုတာ သူကြိုတင် မှန်းဆမိ
နေပါသည်။ သို့မို့ကြောင့်လည်း သူမနှင့် ပတ်သက်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် စိုးရွံ့စိတ် မဖြစ်မိ
ပါချေ။ အရီ့ကိုသာ တကယ်တမ်း ဇာတ်သွင်း နိုင်လျှင် ရေပျော်ငါးကို ရေထဲလွှတ်မည်ကဲ့သို့
အလားသဏ္ဍာန် တူပေလိမ့်မည်လို့ သူတွေးသည်။
"အင်္ကျီီ ထမီ ချွတ်တော့ အရီ"
"သူအရင်ချွတ်လေ အရီ ချွတ်ပေးမယ်"
ဘာကြောင့်မှန်းမသိ။ အရီ ရင်ခုန်လွန်းနေပြီး လှုပ်ရှားမှုက
ခါတိုင်းထက်ပင် ပိုမိုသွက်လက် နေသည်။ ဒီရောက်ကတည်းက ဖိုနှင့်မဆက်ဆံမှု အငွေ့အသက်ကို
မပြတ်ခံစားမိနေပြီး တဏှာလွန် နေလို့များလားမသိပါ။ သူအင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီ ချွတ်ပြီး
အောက်ခံဘောင်းဘီပါး တစ်ထည်နှင့် ရှိနေစဥ်မှာပဲ အပြင်က တံခါးလာခေါက်သည်။
အရီ သူမအင်္ကျီ ကြယ်သီးတွေကို ဖြုတ်ချွတ်မည့် ဟန်နှင့်
ရင်ဘတ်ပေါ်ရောက်နေသော သူမလက်ကို အချိန်မီရုံလေး ပြန်ရုပ်လိုက်နိုင်သည်။
"စားသောက်စရာ လာပို့တာ နေမယ်"
သူပြောပြီး ကိုယ်တိုင် တံခါးသွားဖွင့်လိုက်ရာ ထင်သည့်အတိုင်း
အခန်းဝမှာ မျိုးသိင်္ဂီရယ် အခြား ကောင်မလေးတစ်ယောက်ရယ်ကို သောက်စရာ ဘီယာအရက် ရေခဲဆိုဒါနှင့်တကွ
အမြည်းအဖြစ် မှာထားသည့် အသားပြားကြော်တွေပါ တစ်ပါတည်း ယူဆောင်လာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
"အို ကေ ကျေးဇူးနော် သိင်္ဂီ မှာထားတာတွေ အပြည့်အစုံပါပဲ"
"ဟုတ် အစ်ကို ကျွန်မနာမည်မှတ်မိသားပဲ လိုအပ် တာ
ရှိရင် ထပ်မှာလိုက်ပါ အစ်ကို ဟောဒီက ညိုညိုလည်း ရှိတယ် ဒီနေ့ သူလည်း အလုပ် အားတယ် အစ်ကိုလိုအပ်တဲ့အခါ
ကျွန်မတို့ကို အချိန်မရွေး လှမ်းခေါ်လိုက်နိုင်ပါတယ်"
"ကောင်းပြီ ကျေးဇူးပါ သိင်္ဂီ ခုမင်းမြင်တဲ့အတိုင်းပဲ
ငါ့ကောင်မလေးကို ငါအချိန်နည်းနည်း ပေးလိုက်ဦးမယ် ကိုင်း .."
"ဒါဖြင့် ကျွန်မတို့ သွားပြီနော် အစ်ကို အစ်ကိုနဲ့
ဒီက အစ်မတို့ ပျော်ရွှင်ပါစေလို့ အဟင်းဟင်း ဟင်း"
တဟင်းဟင်းနှင့် ညုတုတုကလေး ပြောရင်း ဘစ်တစ်ထည်သာ ဝတ်ထားသော
သူ့ခါး အောက်ပိုင်းဆီကို မျက်လုံးရွဲကြီးများနှင့် ဝေ့ဝိုက်၍ ကြည့်ကာ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားကြသည်။
သူ တံခါးပိတ်ပြီး နောက်ကို ပြန်လှည့်လိုက်ချိန်မှာ အရီတစ်ယေက်
ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကို တစ်လွှာချင်း တစ်လွှာချင်း တစ်စမကျန် ဖြေလျော့ ချွတ်ချနေပြီ
ဖြစ်သည်။
…
Comments
Post a Comment