လမ်းတွေပျောက်နေတယ် အခန်း(၁၉)



၁၉။


ခြုံနွယ်နှင့် သစ်ပင်သစ်ကိုင်းများအကြား တိုးတိုးဝှေ့ဝှေ့နှင့် ကားဘော်ဒီနှင့်သစ်ကိုင်းရိုက်သံ ဖြိုးဖြိုးဖျောက်ဖျောက် ကြားနေရသည်။

စနစ်တကျ ဖောက်လုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ လမ်း မည်ကာမတ္တ မညီမညာဖောက်လုပ်ထားသော လမ်းမို့ ကားက ဘယ်ယိမ်း ညာတိမ်းနှင့် အလူးလူး အလှိမ့်လှိမ့်။ နောက်ခန်းမှ ကိုယ်ခန္ဓာငါးခုက ပူးပူးကပ်ကပ် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် မတိမ်းသာမရှောင်သာ မတော်တဆလိုလို မကြာခဏပင် ထိတွေ့ ပွတ်တိုက်မိကြလျက်။

မှောင်ထဲမို့ မမြင်ရပေမယ့် သူတို့ရဲ့မျက်လုံး အကြည့်များကမူ သူမတို့နှစ်ယောက် ခန္ဓာကိုယ် အထက်အောက်ရပ်ဝန်းများဆီကို တစ်လှည့်စီ စူးစိုက်ငေးကြည့်နေကြမှာ သေချာပါသည်။

မကြာမီ သူတို့လူစု စခန်းချရာနေရာဆီ ရောက်ရှိ လာကာ လူအားလုံး ကားပေါ်က ဆင်းလိုက်ကြ သည်။

"ကိုင်း အထဲဝင်ကြရအောင် အပြင်မှာက ညဖက် ဆိုရင် အေးတယ် တောကောင် ဘာကောင်တွေ လည်း သတိထားရတယ်"

လူကြီးက မမသန်းကိုခေါ်ပြီး တံခါးဝကနေ အထဲ ကို လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ သူ့အဖွဲ့တွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ..အရီလည်း သူတို့ နောက်ကနေ တွန့်ဆုတ်တွန့်ဆုတ်နှင့်ပင် အရဲကိုးပြီး လိုက်ဝင်လာခဲ့ရသည်။

တဲအိုကြီး အထဲကိုရောက်တော့မှ ပကတိ အခြေအနေမှန်ကို အရီတစ်ယောက် ရိပ်စားမိရ တော့သည်။

တဲကြီးထဲမှာ ရှေ့နှင့်နောက် တစ်ကန့်စီ ပိုင်းခြား၍ အခန်းဖွဲ့ထားပြီး ဝါးကြမ်းခင်း ခပ်ကျဲကျဲနှင့် အပေါ်က သင်ဖျာတစ်ထပ်ခင်းထားသော ရှေ့ဖက် အခန်းကျယ်ကြီးထဲမှာ ရုပ်ရည်အားဖြင့် ဘိုင်စကုပ် ထဲက လူကြမ်းသရုပ်ဆောင်များကဲ့သို့ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ပုံစံမျိုး ရှိကြသည့် အရွယ်စုံ လူစုံ ယောက်ျားသားများချည်း လေးငါးယောက် မက ရှိနေကြကာ သက်တောင့်သက်သာ ကိုယ်ဟန် အနေအထားအမျိုးမျိုးနှင့် တစ်ထောင့်တစ်နေရာစီ ထိုင်သူထိုင် အရက်ဝိုင်းဖွဲ့ကာ သောက်သူသောက် လုပ်နေကြတာ တွေ့မြင် ရသည်။ သူတို့လူစု ဝင်ရောက်လာတော့ အားလုံး နေရာကနေ ခေါင်းထောင်ထလာကြကာ စူးစမ်းသည့် အကြည့် တွေနှင့် အရီတို့ မိန်းမသားနှစ်ယောက်ကို သေချာ အကဲခတ် ကြည့်နေကြလေသည်။

"မိုးကြီး ကျန်တဲ့ မင့်ကောင်တွေရော ဘယ်မလဲ"

"အံ့မောင်နဲ့ ဖထီးက နောက်ခန်းမှာ အာစရိ ဒင်းတို့က အဲဒါမျိုး သိပ်မကြိုက်တတ်ရှာဘူး သိန်းဆောင်တို့အုပ်စုတော့ အပြင်မှာ ရိက္ခာသွားယူခိုင်းထားတယ်"

"အေး မင်းရော အထဲကို ဝင်ခဲ့ပြီးပြီ မဟုတ်လား ဟွင်းဟွင်း .. ဒါက မြို့ကလာတဲ့ ငါတို့မိတ်ဆွေ မသန်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေကြည့်ပြီး သူ့အကြိုက်ရွေးယူ လိမ့်မယ် ပစ္စည်းပို့တဲ့အခါကျတော့ ခါတိုင်း ငါတို့ ပို့နေကျအတိုင်းပဲ လမ်းကြောင်းတော့ သတိထား ကားတွေရော အင်ဂျင်တွေဘာတွေ သေချာ စစ်ထားကြရဲ့ မဟုတ်လား"

"ဟုတ် စစ်ထားပါတယ် အာစရိရဲ့ သုံးစီးစလုံး အားလုံး ဒေါက်ဝူးချည်းပဲ"

"လာ မသန်း အထဲကို ဝင်ကြည့်ရအောင် အားလုံးက ဘရင်းနယူး အမှန်အကန် အလန်းလေးတွေချည်းပဲ ၂၀ -၃၀ အထက် မရှိဘူး မသန်း အကြိုက်တွေ့မှာပါ ဒီက ငါ့တူမရော လာလေ"

အရီ့ကိုပါခေါ်လိုက်ပြီး သူတို့ အနောက်ဖက်ခန်းထဲ ဝင်လာခဲ့ကြသည်။





မျက်စိရှေ့မှာ မြင်လိုက်ရသည့်မြင်ကွင်းကြောင့် အရီ အံ့အားသင့်ကာ ပါးစပ်ကလေး အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။

မိန်းကလေး ငယ်ငယ်ချောချော ကလေးတွေ ၁၄ ယောက် ၁၅ ယောက်ခန့် ရှိမည်။ အခန်းတွဲရဲ့ အနောက်ဖက်က ဝါးကြမ်းခင်းမွေ့ရာထက်မှာ တစ်ယောက်ကို ခေါင်းအုံးတစ်လုံးစီ ခြုံစောင်မပါ ဂွမ်းကပ်မွေ့ရာမပါ သုံးလေးယောက်တစ်စု ဆိုသလို ဟိုတစ်စုသည်တစ်စုနှင့် လှဲသူလှဲ ထိုင်သူထိုင် တီးတိုး စကားတွတ်ထိုး ပြောသူပြော .. ။

ပြီးတော့ သူတို့အရှေ့တည့်တည့် ဒီမှာဖက်က ကြမ်းပြင်ရဲ့အထက်မှာတော့ သူတို့အဖွဲ့ထဲကလို့ ယူဆရမည့် အမျိုးသားနှစ်ယောက်က အရွယ် ခပ်ငယ်ငယ် ကောင်မလေးတစ်ယောက်စီကို စိတ်ကြိုက် ရွေးထုတ်ကာ အားလုံးရဲ့ မြင်ကွင်း ရှေ့မှာပင် ပြောင်ပြောင်ထင်းထင်း ပလူးပလဲ ထင်တိုင်းကြဲကာ အချစ်စခန်းဖွင့်လို့နေကြတာ တွေ့ရလေသည်။

တစ်တွဲကတော့ ကိုယ်ပေါ်မှာ အဝတ်မပါ ဗလာ ကျင်းလျက်သား မကြာခင်ကပဲ ကိစ္စပြီးကာ ရမ္မက်ဇော မပြယ်သေးဟန်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု ပူးပူးကပ်ကပ် ရင်ချင်းအပ် ပွေ့ဖက်ကာ အနမ်း အစုပ် မပျက် ရှိနေကြသည်။ ကျန်အတွဲကတော့ ရာဂအရှိန်တက်ကာ ရမ္မက် ရေယဥ်ကြောမှာ မမောနိုင်မပန်းနိုင် အသည်းအသန် ကူးခတ် ပျော်ပါး မြူးတူးနေကြဆဲ ..။ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ကိုယ်လုံးတီးဗလာကျင်းကာ အပြိုင်အဆိုင် ထွန့်လူးလှုပ်ရှားလျက် ရှိနေကြသည့် သူတို့နှစ်ယောက်ထံက အသံဗလံများကတော့ မဖုံးနိုင်မဖိနိုင်စွာ အားလုံးရဲ့ရှေ့မှောက်မှာ အတိုင်းသားကြီး ထွက်ပေါ်လို့နေတာကို နားနှင့် ဆတ်ဆတ်ပင် ကြားရသည်။

"အ အိအင့်အင့် အမေ့ အိ အီးဟီး ဖြေးဖြေး လုပ် လုပ်ပါ အ နာ နာတယ် အွင်းဟွင့် အွန့် အွန်း အ အ မေရေ အီး အင့်ဟင့် သေ သေပါပြီ နော် ကျွတ် အီး ဟီး"

"စွတ် ဘွတ် ဘတ် စွိ ဇွပ် ဘုဘွတ် ဖလပ် ဘတ် ဘုတ် ဖတ် ဘွပ် ဘွတ် ဘလွတ် စွတ် ဖွပ် စွိ ဇွပ် ဗြွတ် ဗွပ် ဘလပ်လပ် ဘုတ် ဖွပ် ဗွပ်"

ယောက်ျားလုပ်သူက အထက်စီးမှနေ၍ အားမာန် ပါပါ ထန်ပြင်းစွာဖြင့် အချက်မှန်မှန် လိုးဆောင့် စခန်းသွားနေသလို မိန်းမလုပ်သူ ကလေးမလေး ထံမှလည်း အိအိ အာ့အာ့ ညည်းတွားသံ တိုးလျှိုး တောင်းပန်သံ ဇယ်ဆက်သည့်နှယ် အကြမ်းပတမ်း လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် တအုအုတအွတ်အွတ် လည်နင်သံလို အမေဋိတ်သံတွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရှင်းပြက်စွာ တွေ့မြင်နားဆင်နေရသည်။

လူကြီးက သူ့တပည့်လက်သားအပေါ် မှာ ဘာ မှတ်ချက် တစ်စုံတစ်ရာမှမပေးဘဲ မသိကျိုးကျွံဟန် ပြုကာ မသန်းနှင့် တီးတိုးတီးတိုး စကားပြောဆို ရင်း နှစ်ယောက်သား ခေါင်းတညိတ်ညိတ် လုပ်နေ ကြသည်။

ကျန်မိန်းကလေးတွေကတော့ သူတို့အဖို့ အမြဲတစေ မြင်တွေ့နေကျဖြစ်သော သိပ်မထူးခြားလှသည့် မြင်ကွင်းအလား ကောင်မလေး တစ်ယောက် တစ်လေမှအပ ကျန်မိန်းကလေးများက သူတို့ရှိရာ ဖက်ကို အကြည့်လွှဲဖယ်ပြီး ကိုယ့်နေရာမှာ ကိုယ် ခွေလှဲအိပ်သူ စိတ်မဝင်စားဟန်နှင့် သူတို့ချင်းသာ မသိကျိုးကျွံလုပ်ပြီး စကားတွတ်ထိုးပြောနေသူတွေ
စသည်ဖြင့် ထူးခြားစွာတွေ့မြင်နေရသည်။ ဤသည် ကပင် လူရှေ့သူရှေ့မရှောင် မေထုံမှုကို ပေါ်တင် ပြုကျင့်နေသူအဖို့ အခွင့်ကောင်းလို့ပဲ ဆိုရမည်လား မပြောတတ်ချေ။

"အံ့မောင် ထဦး လီးတဲ့မှ မင်းကိစ္စပြီးပြီမို့လား ဒီကို လာစမ်း"

ကာမအရှိန်နှင့် ကြမ်းပြင်မှာ လဲလျောင်းပွေ့ဖက်ကာ ကောင်မလေးနှုတ်ခမ်းကို တပြွတ်ပြွတ် နမ်းစုပ် ကစ်ဆင်ဆွဲနေသော တစ်ယောက်ကို နာမည်ခေါ်ကာ ပြောလိုက်တော့ အံ့မောင်ဆိုသူ အိပ်မက်ကနေ လှုပ်နှိုးခြင်း ခံလိုက်ရသလို ကပျာကယာ ကုန်းထ လာသည်။ ဘောင်းဘီဝတ်ချိန်မရတာမို့ သူ့ခါး ရှေ့မှာ တွဲလောင်းကျနေသော လီးကြီးတန်းလန်းနှင့် မြင်မကောင်းအောင်ပဲ ရှိနေပေသည်။

"ဟာ အာစရိ ဘာ ဘာလုပ် မှာလဲဗျ"

"ဟောဒီက မသန်းက ကောင်မလေးတွေ ကြည့်မလို့ တဲ့ မင်းက အလုပ်မလုပ်ဘဲ သူများ တကာထက် ဦးအောင် အရင်အုပ်နေတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား လီးက တချိန်လုံးတောင်နေတာ အားမရသေးဘူးလား"

"ဟီး မ မဟုတ်ပါဘူး အာစိရာ ဒီ ဒီမှာက အငုံးလေး တွေချည်း မဟုတ်လား အာစိရော ဒါမျိုးဆို စိတ် မပါလို့လား"

"ထားလိုက်တော့ အောက်မှာလည်း လီးတန်းလန်းနဲ့ ဘောင်းဘီ ကောက်စွပ်လိုက်ဦး မသန်းကို တစ်ယောက်ချင်းလိုက်ပြပြီး သူတို့အကြောင်းကို သေချာရှင်းပြလိုက် ကြားလား"

"ဟုတ် ဟုတ် အစရိ"

အံ့မောင် ဘောင်းဘီဝတ်သည်။ သူအဝတ်မပါဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ဗလာကျင်းပြီး လီးတန်းလန်းဖြစ်နေတာ ရော အတွင်းခံမပါသော ပြောက်ကျားဘောင်းဘီ ကမန်းကတန်း ကောက်စွပ်နေတာကိုပါ မသန်းနှင့် အရီတို့ သေချာ တွေ့မြင်နေရပြီး ရင်ထဲမှာ လှိုင်း ဂယက် ပွက်ထ လှုပ်ရှားလျက် ရှိနေကြသည်။ အံ့မောင်လီးက ကြီးသားပဲ ၈ လက်မခန့် အရှည် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းမိကြသည်။ သူ့ရဲ့ တွဲဖက် ကောင်မလေးလည်း သူမ ချွတ်ချထားသည့် ထမီလေးကို လက်နှင့်အသာစမ်းပြီး သူ့ ခါးအောက် ပိုင်းကို သေချာလုံအောင် ပြန်ဖုံးနေတာ တွေ့ရ သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးတော့ လုံအောင်မဖုံးဖိနိုင်ရှာ။ ထမီရင်လျားရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

တိုင်းရင်းသူလေးပီပီ အသားအရေ ဖွေးနုကာ သူမ နို့ကြီးတွေက အသက်အရွယ်နှင့်မလိုက် အယ်ထွတ် နေတာ တွေ့မြင်ရသည်။ လုံးဝိုင်းအသားပြည့်သော တင်ပါးအိအိကြီးနှစ်ဖက်ကလည်း အားရပါးရ ကိုင်ဆောင့်လိုးပစ်ချင်စရာပင်။ ကျန်ကောင်မလေး တွေ လည်း သူမအတိုင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကြည့်ရ တာ တောကြိုအုံကြား အစွန်အဖျား ရွာငယ်ကလေး တစ်ခုကနေ သူတို့တတွေကို အတင်းအကြပ် သိမ်းသွင်း ဆွဲခေါ်လာတာပဲ ဖြစ်ရမည်။ ရုပ်ရည် ချောမောလှပပြီး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် နုနုဖတ်ဖတ် ကလေးတွေ ..။ ရှိလွန်းမှ ၁၈ နှစ် ၁၉ နှစ်အရွယ် အပျိုဖော်ဝင်စ ရွှေရင်သိမ်းသစ် အပျိုဖျန်း အပျိုပေါက်ကလေးတွေ လိင်ကိစ္စအရာမှာတော့ သူ့ခေတ်နှင့်သူ သူ့ရိုးရာဓလေ့နှင့်သူ အတွေ့အကြုံ ကိုယ်စီ အနည်းအကျဥ်းတော့ ရှိကြမှာပင်။ အပျိုစစ် ပါကင်ဆိုတာမျိုးက ဒီနေ့ခေတ်အခါမှာ အိပ်မက်မျှသာ ကျန်ရှိပေတော့မည်။ အရွယ် မရောက်ခင် ကောက်ရိုးပုံကြားထဲ တောထဲ တောင်ထဲ ကာလသားအိုကြီးများရဲ့လက်က လွတ်နိုင်သူ ရွှေထက်ရှားလိမ့်မည်။ မိန်းကလေး တိုင်းလိုလို သူတို့ကိုယ်နှိုက်ကလည်း မီးဟာ ပူသလား အေးသလား ဘယ်အထိပူသလဲ ဆိုတာ မျိုး လက်တည့်စမ်းချင်သည့်ကိစ္စမို့ ဘယ်သူမှ မလွတ်ကင်းကြတာ အမှန်ပဲဖြစ်သည်။

စျေးကွက်တင်ချိန်ကျမှသာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အပျိုစင်ရယ်လို့ ဖြစ်ကြရသည်။

ဒီလို အငုံးကလေးတွေသာ မသန်းရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားလို့ကတော့ နုနုထွတ်ထွတ် အပျိုစင် ပါကင်ပိတ်ကလေးတွေ ဆိုပြီး ကြေးကြီးတင်ပြီး တဏှာရူး ဘူတားကြီးတွေရဲ့လက်ထဲကို ဝကွက်အပ် ထိုးကျွေးပစ်မှာ အမှန်ပင်။

အရီ မမသန်းရဲ့လုပ်ကွက်ကို ကောင်းကောင်း နားလည်သွားသည်။ အဆက်အသွယ်ကောင်းသူ ဖြစ်သလို အကြံလည်း တကယ်ကြီးလွန်းလှ ပေသည် ရယ်လို့လည်း သူမကို စိတ်ထဲကနေ ကြိတ်ပြီး ထောပနာပြုမိပေသည်။


Comments