လမ်းတွေပျောက်နေတယ် အခန်း(၅)

၅။

သူ့နှုတ်က ကြိတ်မနိုင်ခဲမရပြောလိုက်သံနှင့်အတူ လီးဂွင်းရိုက်သံက ခုနကထက် ပိုမိုကျယ်လောင်စွာ တဖတ်ဖတ်နှင့် အဆက်မပြတ်ပေါ်ထွက်လာသည်။ လက်ကို ရှေ့နောက်ဆွဲ၍ ခပ်သွက်သွက်လှုပ်ရှား ရင်း လီးကိုတင်းတင်းဆုပ်ကာ မပြတ် ဂွင်းတိုက်နေ တာမို့ လီးကြီးက ရမ္မက်သွေးစီးပြီး သံဒုတ်ကြီး တစ်ချောင်းလို မာတောင်တောင့်တင်းကာ ပြီးလုပြီးခင် အခြေကိုပင် ဆိုက်ရောက်နေပြီ။

ဒီအချိန်မှာ ရင်ထဲမရိုးမရွ အတော်ကြီးကို သည်းညည်းခံ စောင့်ဆိုင်းနေရသူက အရီပါ။

အရီတစ်ယောက် ဖင်ကြီးကွတတ ရက်ရက်ရောရော ကုန်းထောင်ပေးထားလျက်က စိတ်မထိန်းနိုင်စွာနှင့် သူမလက်တစ်ဖက်က အောက်က ပေါင်ခွကြားထဲ အလိုက်သင့်လျှိုဝင်သွားပြီး ကိုယ့်စောက်ပတ်ကို ကိုယ် မသိမသာ နှိုက်ကိုင်စမ်းလိုက်မိသည်။ ဦးစွာ အကွဲကြောင်းလေးဆီ ထိတွေ့မိပြီး လက်ညှိုး လက်ခလယ်နှစ်ချောင်းဖြင့် အဆိုပါအကွဲကြောင်း ရှိရာကို ရှေ့နောက် အလျား လိုက် ရှောထိုးပွတ်ဆွဲ၍ ယားယံမှုဝေဒနာကို တဒင်္ဂ ဖြေဖျောက်နေရ၏။ မိမိ အင်္ဂါဇပ်တစ်ခုလုံး ချွဲကျိကျိနှင့် စောက်ရည်စိုရွှဲ နေပြီး လီးအလာကို တပ်မက်ခြင်းကြီးစွာ ငံ့လင့် စောင့်ကြိုရင်း တဏှာသွေးတွေ ဆူကြွစွာဖြင့် အလိုးခံလိုစိတ်များ ပြင်းပြင်းပြပြ ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဆိုတာ သူမဖာသာ ခံစားမိပါသည်။ အစိထိပ်လေး မာတောင်ကျစ်ခဲကာ ထိုအရာကို လေးငါးဆယ် ချက်ခန့် သူမလက်ချောင်းထိပ်ကလေးနှင့် ဖိဖိပြီး လှုပ်နှူးပေးခြင်းအားဖြင့် ကောင်းမွန်သော သုခ စည်းစိမ်တစ်ရပ်ကို ထူးခြားစွာ ခံစားလာရသည်။ ကျော်မိုးလည်း သူမအဖြစ်ကို ကောင်းစွာ သတိထား မိသည်ပင်။

"ကောင်းတယ်အရီ နင့်လက်နဲ့ စပတ်ကိုပြန်လိုး ပေးစမ်း အစိလေးနှူးရုံမဟုတ်ဘူး စောက်ခေါင်း အထဲထိ လက်ချောင်းထည့်ပြီး မွှေလိုးပစ်လိုက် အေး ဟုတ်ပီ ငါပြောသလိုလုပ် ငါလည်း ခုနက ထက် တအားကောင်း နေပြီ အ အား လီးထိပ်ကြီးပါ ကျင်ပြီး ငါ့လရည်တွေ ပန်းထုတ်ချင်ပြီ ဒီအတိုင်း တစ်ခါတည်း ပြီးလိုက်တော့မယ် အရီရ"

အား အား အီး အားဟား ဟူသော သူ့ထံက စုပ်သပ် မြည်ကျူးသံနှင့်အတူ သူ့လီးထိပ်မှ လရည်ပျစ်ပျစ် တွေ ကုတင်ပေါ်ကနေ အရီနဘေးမှ ကြမ်းပြင် ထက်ဆီ ပန်းထွက်ရောက်ရှိသွားသည်။ သုံးချီ မြောက်မို့ လရည်က အများကြီးမထွက်နိုင်ပါ။ အရီလည်း အချိန်ရောက်ပြီမို့ ဖင်ကို သိပ်ကြာကြာ ကုန်းမနေနိုင်တော့ဘဲ ထရပ်ပြီး သူ့ရှိရာ ကုတင်ကြီး ဖက်ကို လျှောက်လာသည်။ သူမ လက်ကလေး ကတော့ ပေါင်ခွကြားမှစောက်ဖုတ်ကို ယောင်ယမ်း အုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကိုကြီး ကျွန်မ လီးစုပ်ပေးရမလားဟင်"

သူမမျက်လုံးများက အရည်ထွက်ကာစ သူ့လီးကို စူးစူးကလေး စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်ရာ ..

"မေးနေရသေးလား လာခဲ့ နင်လုပ်တာရော ပြီးမပြီး ငါစစ်ဆေးကြည့်ရဦးမယ် ကဲ ပြစမ်း"

ဖုံးကွယ်ထားသော လက်ကလေးဖယ်ကာ ပြသည်။ စောက်ရည်ရွှဲနေတာမို့ လိုးချင်စရာအနေအထား ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင် နှစ်ချီလိုးထား၍ စောက်ပတ်ကလေး နီရဲယောင်ကိုင်းနေရာ နှုတ်ခမ်း သားလေးများမှာ လီးဝင်သည့်ဒဏ်ကြောင့် မသိမသာ ပြဲဟဟကလေး ဖြစ်နေရှာသည်။ ခါးလေးကနေ ဆွဲယူပြီး ခွကြားထဲ လက်လျှို၍ စောက်ပတ်ကို လက်နှင့် အသာထိစမ်းကြည့်သည်။ တွန့်ကနဲဖြစ်သွားပေမယ့် ရုန်းကန်ခြင်းတော့ မရှိ။

"ကိုယ့်ဖာသာဆက်လုပ်မလား ငါလုပ်ပေးရမလား"

"သိဘူး ကျွန်မ မလုပ်တတ်တော့ဘူး ကိုကြီးပဲ ဆက်လုပ်တော့"

ရှက်စိတ်မပြေဟန် ရယ်ကျဲကျဲနှင့်ဖြေတော့ သူက ..

"ဒါဖြင့် ငါ့အပေါ်တက်ခွလိုက် မျက်နှာပေါ်တက်ခွဖို့ ပြောတာနော် စပတ်နဲ့မျက်နှာကပ်ဖိပေး ငါ အောက်ကနေ လျှာထိုးယက်ပေးမယ်"

"ဟာ အရီ ငရဲကြီးမှာပေါ့လို့"

"မကြီးဘူး နင့်နဲ့ငါ လိုးနေပြီပဲ လိုးရုံမက စောက်ပတ် ရော ဖင်စအိုရော ယက်သေးတာ နင့်စောက်ပတ်နဲ့ ငါ့မျက်နှာ ပွတ်တာရော အပေါ်စီးကနေ တက်လိုး တာရော အမျိုးစုံအောင်လုပ်မှာပဲ ငရဲတွေ ဘာတွေ နောက်ထား ဖီးလ်လာဖို့က အရေးကြီးတယ်"

"ကန်တော့နော် ကိုကြီး"

ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူမကိုယ်တိုင် လိုလိုလားလား ရှိနေပုံရသည်။ ကုတင်ပေါ်မှာ ပက်လက်လှဲအိပ် ချလိုက်သော သူ့အပေါ်ကနေ ခြေနှစ်ဖက် ခပ်ကားကားလုပ်ကာ ဖင်ဆုံအိအိကြီးတစ်ခုလုံး မျက်နှာနှင့်တည့်တည့် ချိန်ပြီး သေချာတက်ခွ ထိုင်လိုက်ရာ သူမ၏ မြင့်မောက်ဖောင်းကြွနေသော အင်္ဂါဇပ်ခုံကြီးက သူ့မျက်နှာပေါ် တန်းမတ်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။ ကျော်မိုး အောက်ကနေ သူမ ဖင်သားကြီးနှစ်ဖက် ပင့်မ ထိန်းကိုင်ပြီး ခပ်ဟဟ လေးရှိနေသော သူမ စောက်ပတ်ကို အောက်ကနေ လျှာကိုထိုး၍ထိုး၍ ပင့်ယက်ပစ်လိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုဟဖြဲပြီး အလယ်ဗဟိုတွင်ရှိသည့် တွင်းပေါက်ဝလေးကို ပါးစပ်နှင့်ပြွတ်ကနဲ ပြွတ်ကနဲ ဖိကပ်တေ့စုပ်ပေးလိုက်ရာ ဖင်ကြီး အထက်ကို မြောက်ကြွတက်သွားသည်။

"အား အ အစ်ကို ယား ယားတယ် အိ အိ"

"နင်ကောင်းအောင် ငါလုပ်ပေးမှာ ဖင်ကိုငြိမ်အောင် ထား ဖင်ကြီး ဟိုလှုပ်ဒီလှုပ်လျှောက်မယမ်းနဲ့ ဖြစ်နိုင်ရင် ငါ့မျက်ခွက်နဲ့ နင့်ဖင်ကို ကပ်နေအောင် ဖိထိုင်ချလိုက် စောက်ပတ်ယက်ဖို့က ငါ့တာဝန်ထား အယက်ခံဖို့က နင့်အလုပ် ကြားလား ငါပြောတာ"

"ဟုတ် ကြားကြားပါတယ် ဟင့်ဟင့် ကျ ကျွန်မ ယားယားလွန်းလို့ အိ အင့်အင့်"

"မပူနဲ့ သိပ်ယားပြီး စပတ်ရွလာရင် ငါလိုးပေးမယ် လရည်ခန်းအောင်လိုးမယ် မလိုးနိုင်ရင် လိုးနိုင်တဲ့ နောက်လူရှာပေးမယ် စပတ်သာ အရွကြီးရွနေပစေ"

ပြတ်ပြတ်ပြောပြီး သူမစောက်ပတ်ကို နှုတ်ခမ်း တေ့ကာ ဆက်ယက်ပေးသည်။ နမ်းလိုက်စုပ်လိုက် နှင့် သူမို့မရွံမရှာ အီဆိမ့်ပြီး ရွနေအောင် ယက်ပေး နိုင်လွန်းသည်။ အရီ စိတ်ဒုံးဒုံးချပြီး အလိုက်သင့် စပတ်အယက်ခံရင်း ကာမဇောကြွမှုက ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ အဆင့်ကို ရောက်လာသည်။ ယားလွန်း ရွလွန်းပြီကွယ် လိုးပဲ မလိုးနိုင်သေးဘူး ဘယ်တော့မှ လိုးမှာလဲ မသိ ရယ်လို့ စိတ်က မခံချိမခံသာ တွေးနေမိလေသည်။ နို့အုံအိအိကြီးနှစ်ဖက်ကို ကိုယ့်ဖာသာ လက်နှစ်ဖက်နှင့်ညှစ်ချေဖျစ်နယ်ရင်း နို့သီးကလေးနှစ်ခု ဆွဲကာဆွဲကာ ကလိကစား နေမိသည်။ တစ်ခါတစ်ခါလည်း သူမ လက်က အောက်ဖက်ကို ရောက်ရောက်ကာ အစိကလေးဆီ အမှတ်တမဲ့ ဖိပွတ်ချေမိသည်။ ဖင်ကြီးက တလူးလူးတလှိမ့်လှိမ့် သူ့မျက်ခွက်နှင့် တစ်သား တည်း ကပ်ဖိသွားလိုက် ခပ်ရွရွလေး ပြန်ကြွပြီး အောက်ကနေ လျှာသွင်း လှိမ့်ယက်ပေးမှုကို အံတကြိတ်ကြိတ်ခံလိုက်နှင့် နှုတ်ကနေ တအင့်အင့် တဟင့်ဟင့် တကျွတ်ကျွတ် စုပ်သပ် မြည်တမ်းသံ တွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လို့ လာသည်။

မတတ်နိုင်သည့်အဆုံးမှာ သူ့အလိုကျ မကျ မတွေးမိဘဲ ဖင်ကြီးကို အထက်စီးကနေ ဖိဖိ ဆောင့်ကာ ရှေ့နောက်ဆန့်ငင် ကော့ပျံတွန်းထိုးရင်း သူ့မျက်နှာနှင့်ကပ်ဖိ ပွတ်ဆွဲချလိုက်မိသည်။
စောက်ပတ်တစ်ခုလုံး စောက်ရည်ရွှဲနစ်နေတာမို့ သူ့မျက်နှာနှင့်မေးစေ့မှာ အရီ့စောက်ရည်တွေ ပေလူးရွှဲစိုကုန်မှာပဲ။ တတ်နိုင်ပါဘူးလေ။

"ခွင့်လွှတ်ပါ ကိုကြီးရယ် လွန်တာရှိ ဝန္ဒာမိပါရှင်"

သူမစိတ်ထဲက အသံမထွက်ဘဲ ပြောမိသည့် စကားသာ။ ကျော်မိုးကမူ ဘာကိုမှ အမှုမထားဘဲ သူလုပ်စရာရှိတာကိုသာ ဖိဖိစီးစီး ဆက်လုပ်နေ သည်။ ဆက်မှုတ်ပေးသည်။ အရှိန်မပျက် စုပ်ဆွဲ ယက်ဆွပေးသည်။ မကြာပါ အရီ့ဒွါရပေါက် ကလေးထဲမှ စောက်ရည်များ မထိန်းနိုင်မသိမ်းနိုင် စိမ့်ယိုအိုင်ထွန်းကာ ပန်းထွက်ကျဆင်းလာပြီး သူ့မျက်နှာ တစ်ခုလုံးပေါ် ကရားရေသွန်သည့် အလား တဖြစ်ဖြစ်တဗြစ်ဗြစ်နှင့် ရစရာမရှိအောင် ပေရွှဲကုန်သည့်အဖြစ်။ အားနာမိပေမယ့် သူမ ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်တော့ပါ။

"ပေ ပေကုန်ပြီ ကိုကြီးရာ ကျ ကျွန်မ မ မတတ်သာ လို့ပါ ရှင်"

ကိုယ်ကိုအောက်ကို လျှောဆင်းပြီး သူ့မျက်နှာ ပေါ်က အရည်တွေကို ဘေးမှာပုံလျက်သား ကျနေသည့် ပုဆိုးစလေးနှင့် လိုက်သုတ်ပေး မိသည်။

"ထားလိုက်တော့ နင်ပြီးအောင် ငါလုပ်ပေးတာပဲ ကိုင်း ငါ့လီးကို တစ်လှည့် စုပ်ပေးဦး"

သူက ဘာမှခံစားမိပုံမရ။ သူမကို လီးစုပ်ဖို့ကိုပင် ပြောနေလိုက်သေးသည်။ လီးအစုပ်ခံရင်း သူကိုယ်တိုင်လည်း သူမကို ရမ္မက် မကြွကြွအောင် စိတ်တိုင်းကျ ထပ်မံနှူးဆွလိုက်ဦးမည်လို့ တွေးထားသည်။

ခြောက်ဆယ့်ကိုး (69)ပုံစံ လုပ်ကိုင်တတ်အောင် အသေအချာ လမ်းညွှန်ကာ ကိုယ်ဖိရင်ဖိ သင်ကြား ပြသပေးသည်။ အရီလည်း စိတ်အားထက်သန်စွာ သူ့လိုဘနောက် လိုက်ပါပြီး အတတ်နိုင်ဆုံး လိုက်လျော ဖြည့်ဆီးပေးရှာသည်။ အချိန်အကြာကြီး သူ့သဘောရှိ စိတ်လိုလက်ရ ဆွနှူးပြီးမှသာ ဂိတ်ဆုံးဖြစ်သည့် လိုးသည့် အဆင့်ကို ရောက်ရလေတော့သည်။

ဒီတစ်ကြိမ် လိုးသည့်အချိန်က ကြာမြင့်ပြီး နာရီပိုင်းနှင့်ချီ၍ စောက်ပတ်တစ်ခုလုံး ပူထူ ကျိန်းစပ်အောင် အလိုးခံရသည်။ စိတ်ကြွဆေး ကြာဆေး သန်ဆေး သောက်ထားလို့တော့မဟုတ်။ လိုးချီများလာပြီး သူ့စောက်ပတ်နှင့်ကိုယ့်လီး တွေ့ဆုံချိန်များကာ တစ်စတစ်စယဥ်ပါးလာ၍ သူ့နဂိုရည်ဖြစ်သော ကာမဆက်ဆံစခန်းသွားမှု ပုံစံအမှန်ကို ပြန်ရလာတာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချီပြီး တစ်ချီ ဆက်ကာ အရွယ်နှင့်မလိုက် လိုးအား ဆောင့်အားသန်သန် မောင်းအားအပြည့် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် လူပျိုပေါက်ကလေး တစ်ယောက်လို အသေအလဲ တရစပ်လိုးနိုင်သူ ဖြစ်ကြောင်း သူမကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ခံစားသိလိုက်ရသည်။ စကားပြောရင်း လိုးရင်း နှစ်ဦးသား ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင်မှုက ပိုမိုခိုင်မြဲ လာသည်။

တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တစ်တစ်ခွခွ စကားတွေပြောရင်း ကာမ ရေယဥ်ကြောမှာ ကမ်းကုန်အောင် ကူးခတ်ခဲ့ကြရာ အရီလည်း သူနှင့်ကျမှပဲ အရှက်တွေ တော်တော်လေးကို ကုန်သွားခဲ့ရပြီလို့ ဆိုရမည်။

…

Apyar Book House 📘

Search This Blog

လမ်းတွေပျောက်နေတယ် အခန်း(၅)

Comments

Post a Comment