လမ်းတွေပျောက်နေတယ် အခန်း(၁၈)

 

၁၈။



သူမရဲ့လျှာဆိပ်က ဘယ်လောက်အထိတောင်များ ပြင်းလိုက်သလဲမသိ။ မမသန်း ကတုန်ကရီလေး ငှက်ဖျားတက်သလို တုန်ခိုက်တက်သွားသည်။ အရီ့လျှာထိပ်လေး လိပ်ချွန်ပြီး စောက်ခေါင်းထဲကို ခပ်မှန်မှန်လေး အသွင်းအထုတ် လုပ်ကြည့်လိုက် သည်။ နီနီရဲရဲရှိသော စောက်ဖုတ်အတွင်းသား များက စောက်ရည်များဖြင့် ချောကျိကာ စိုစိစိ ဖြစ်နေသည်။ တစ်ဖက်ကလည်း မမသန်းရဲ့ စောက်စိလေးကို လက်ညှိုးလက်မထိပ်ဖြင့် ဖိညှပ် ဖျစ်ချေရင်း စောက်ခေါင်းအတွင်းဖက်နံရံတွေကို လျှာနှင့် ရနိုင်သလောက် ရစ်ဝိုက် ယက်သပ်ပစ် လိုက်သည်။

အရည်တွေ ရွှဲနစ်စွာ စီးအိုင်ကျ ..ပြီး သူမနှုတ်ခမ်း နှစ်ခုဖြင့် စောက်စိ အသားတက်ထိပ်ဖူးကလေးအား ညှပ်ဆွဲချလိုက်ရာက လက်နှစ်ချောင်း ထိုမှ သုံးချောင်း အထိ ပူးပြီး မမသန်းရဲ့ အနည်းငယ် ပြဲဟဟရှိသည့် စောက်ခေါင်းလေးထဲကို လက်ချောင်း တစ်ဆုံးထည့်သွင်း၍ တဇပ်ဇပ် အသွင်းအထုတ်လုပ် ထိုးနှိုက်ဆောင့်လိုးပေး လိုက်ရာ အား အိ ရှီး ဟု အော်ဟစ်ရင်း မမသန်း မျက်လုံးမှိတ် မေးကလေး အထက်ကို မော့တက်သွားရသည်။

သေချာနှူးဆွလို့ဝပြီဆိုတော့မှ အရီလည်း ထကာ သူမပေါင်တန်နှစ်ဖက်အကြား နေရာယူလျက် လီးတုထိပ်ကြီးကို သူမရဲ့စောက်ဖုတ်အဝတေ့ကာ တရှိန်ထိုး လိုးဆောင့်ချလိုက်လေသည်။

"စွတ် ဖွပ် ဖောက် ဗြွတ် ဘု ဘွတ် ဗွပ်"

လီးကြီးရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို တရှိန်ထိုး ဝင်ရောက်သံ ..

"အို့ အအား အာ့ လာ့လာ့ ဆောင့် ဆောင့် အရီ အိ အာ့ ငါလိုးမ လိုး လိုးထည့်လိုက် လီးကြီး အရင်းထိ ကပ်ဖိမိပစေ ဆောင့် နာနာဆောင့်လိုးပေးစမ်း အူး ဟူး အ ရှီး ရှီး အိဟီး အီး လိုး မြန်မြန် အားရပါးရ လိုး မမကိုမညှာနဲ့ လုံးဝမညှာနဲ့ ညီမလေး ဆောင့် အင့် ဆောင့် တအားဆောင့် လိုး လိုးပေး အိ အီး အီးဟီး"

မမသန်းရဲ့နှုတ်မှ မချိတင်ကဲ အော်ညည်းလိုက်သံ တွေ ..

အရီလည်း မျက်စိစုံမှိတ်ကာ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် ဆိုပြီး သူမရဲ့ကိုယ်လုံးအိအိကြီး ပွေ့ဖက်၍ အံကလေး တကြိတ်ကြိတ်နှင့် လက်အညောင်းခံ စောက်ပတ် ပူထူသွားအောင် နင်းကန်ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်သည်။

သို့ ဆောင့်ရင်းက မမသန်းရဲ့နို့ကြီးနှစ်လုံးအား အားပါးတရ ဖျစ်နယ်၍ နို့သီးခေါင်း ခဲကျစ်ကျစ် လေးနှစ်ခုကိုပါ တပြွတ်ပြွတ်နှင့် တစ်လှည့်စီ စို့စို့ပေးလိုက်မိရာ ရင်အစုံက ကော့ကြွ တက်လာ ရပြီး အောက်မှဖင်ကြီးပါ ကော့ကနဲ ကြွကနဲ ဆန့်ငင် တွန်းညှောင့်ဆောင့်လို့လာတာ တွေ့ရလေသည်။ အရီ့လက်တွေ အိအိထွားထွားရှိသော သူမရဲ့ ရင်သားဆိုင်တွေပေါ်မှာ ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေ သလို အောက်ကလည်း ခါးလေးကို ရှေ့သို့ ကော့ကာကော့ကာနှင့် လီးတုကြီးတစ်ဆုံး စောက်ခေါင်းထဲကို ခပ်သွက်သွက်ကြီး အသွင်း အထုတ်လုပ်၍ အနားမပေးတမ်း တစ်ဆောင့်တည်း ဆောင့် တစ်လိုးတည်း လိုးရင်းဖြင့် ..။

မမသန်းလည်း ကော့ကနဲကော့ကနဲ လီးအဝင်မှာ စောက်ဖုတ်ကြီးပြဲဟသွားလိုက် လီးအနှုတ်မှာ နှုတ်ခမ်းသားတွေ ပြန်စေ့သွားလိုက်နှင့် ပြဲလိုက် ဟလိုက် စိလိုက် စောက်ဖုတ်တွင်းသားတွေက လီးတုကြီးနှင့်ကပ်ကာ အပြင်ထိပြူတစ်ထွက် လာလိုက် ပြန်လည်နစ်ဝင်သွားလိုက် ဖြစ်နေတာ ကိုပါ အတိုင်းသား တွေ့မြင်ရလေသည်။ သူမလည်း အောက်ကနေ အရီ့ဆောင့်ချက်အတိုင်း စည်းချက် ကျကျ ပြန်ပြန်ကော့ပေးနေသည်။

မကြာမီ မမသန်း အကောင်းကြီးကောင်းပြီး ကာမဂုဏ်အာရုံရဲ့ အထွတ်အထိပ်အရပ်ဆီ ဆောလျင်စွာပင် တက်လှမ်းရောက်ရှိသွားသည်။

အရီလည်း နောက်တစ်ကြိမ်အတွက် အစပျိုးသည့် အနေနှင့် လီးတုကြီးမချွတ်ဘဲ သူမစောက်ပတ်ကို အတန်ချောင်းအဆုံးထိ သွင်းပြီး မနားစတမ်း ဆက်လက် ကပ်ညှောင့်လိုးပေးနေပြန်ရာ မမသန်း တဖြည်းဖြည်း ရမ္မက်ကြွကာ ထန်လာသလို တင်ပဆုံအိအိကြီးနှစ်ဖက် အထက်ကိုကြွကာ ကြွကာ ကော့မြှောက်ညှောင့်ပေးလာရင်း အရီ ကိုယ်တိုင်လည်း လီးတုကိုကော့ဆောင့်နေရာမှ သူမ စောက်ပတ်တဝိုက်မှာ စောက်ရည်ရွှဲအိုင်လာရပြီး နှစ်ယောက်စလုံး အကောင်းပေါ်အကောင်းဆင့် လျက် လိင်ဆက်ဆံမှု၏အရသာကို တစ်ချိန်တည်း တစ်ပြိုင်တည်း ထိုက်ထိုက်တန်တန်ကြီး ရရှိခံစား လိုက်ရလေတော့သည်။

"အား ဟား အရီရယ် ချစ်တယ် မမ သိပ်ချစ်တဲ့ အချစ်ဆုံးကလေး အင်း ဟင်းဟင်း"

မမသန်း အရီ့ကိုယ်လုံးလေးကို မလွှတ်စတမ်း ထွေးပွေ့ဖက်ထားလျက်။

"တစ်ခုခု သောက်ကြမလားအရီ"

လို့သူမေးတော့ အရီခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ဖန်ခွက်ထဲမှ  ခါးသက်သက်ပြင်းရှရှ အရသာက လျှာဖျားဆီကနေ ဗိုက်ထဲအထိ ရှောကနဲ ဆင်းချ လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိသွေးတွေ ရုတ်ခြည်း ပူနွေး လို့ သွားသည်။ အရက်ပြင်းဖြစ်သဖြင့် အရသာက ခါးရှသလောက် စွဲမက်ဖွယ်ရာ ကောင်းပြီး ရေခဲနှင့် ဆိုဒါ အသင့်ရောစပ်၍ တစ်ခွက်ကနေ နှစ်ခွက် သုံးခွက် တစိမ့်စိမ့် အရသာခံမျှင်းသောက်ရင်း ဇရက်မင်းစည်းစိမ် ဆိုတာကို တရိပ်ရိပ် စတင်ခံစား လာရသည်။

မမသန်း အရီ့နားတိုးကပ်လာကာ သူမခါးလေး ဖက်၍ ..

"အရီ ငါတို့သောက်စားပြီးရင် မမနဲ့လိုက်ခဲ့နော် ဘယ်သူနဲ့တွေ့တွေ့ ဘာတွေပဲဖြစ်ဖြစ် ဟင့်အင်း လို့တော့ မငြင်းနဲ့"

"မငြင်းပါဘူး မမရယ် အရီ မမကို အပြည့်အဝ နားလည်ပါတယ် မမက အရီ့ကို ဘယ်တော့မှ နစ်နာ အောင်မလုပ်ဘူးဆိုတာ အရီသိတယ် ကမ္ဘာဆုံး အထိ လျှောက်ရမယ်ဆိုရင်တောင် မမနောက်ကို အရီ လိုက်ပါ့မယ်"

"လိမ္မာလွန်းလိုက်တာ ကလေးလေးရယ် လာစမ်း မမအနားကို လာစမ်းပါကွယ်"

တရွှတ်ရွှတ်အနမ်းပေးရင်း နှစ်ဦးသား တပ်မက်ဖွယ့် အနမ်းရေယဥ်ထဲ မျောကြရပြန်သည်။ အရီ့ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးတွေနှင့် ရေလည်းမချိုး ဘာမှလည်း မပြင်ဆင် မခြယ်သဘဲ မျက်နှာမှာ မိတ်ကပ်ဆိုတာတောင် လုံးလုံးမလိမ်းဖြစ်ပေမယ့် မမသန်းရဲ့ခေါ်ရာနောက်ကိုတော့ အရီတစ်ယောက် ကိုယ့်မှာရှိသည့် ကပိုကယိုအဝတ်အစားနှင့်ပဲ ကောက်ကာငင်ကာ ထလိုက်လာဖြစ်သည်။

အိမ်စီးကားလေးတစ်စီးပေါ်မှာ အပြင်လူဆိုလို့ သက်ကြီးပိုင်း ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် ဦးကောင်း ဆိုသူ ဒရိုင်ဘာတစ်ယောက်သာပါပေမယ့် မမသန်း ရင်ခွင်ထဲမှာ အငြိမ့်သားလေး လဲလျောင်းရင်း အမူးရှိန်ကလေး တရိပ်ရိပ်တက်ကာ မနီးလှသော ခရီးတစ်ခုဆီ အသော့နှင်လာခဲ့ကြသည်။

သူမရဲ့ လုပ်ငန်းမှာ လိုအပ်တာလေးတွေ ဖြည့်ဆီးဖို့ အတွက် ယခုလို ခရီးထွက်လာရခြင်းဖြစ်ကြောင်း မမသန်း အရိပ်အမြွက် ပြောပြပြီးသား။ သူမ အမှန်တကယ် လိုအပ်သည့်အရာက သက်မဲ့ပစ္စည်း မဟုတ်ဘဲ "သက်ရှိလူ"ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း အရီ လုံးဝကို ရိပ်စားမိခဲ့ခြင်း မရှိတာအမှန်ပင်။

ကားလေးက အရှိန်နှုန်း သိသိသာသာ မြှင့်တင် လိုက်ကာ နဘေးက တိုက်တာ အဆောက်အဦတွေ ကို ရိပ်ကနဲရိပ်ကနဲဖြတ်ကျော်လာသည်။

လမ်းမကြီးတွေတစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျော်လွန်လာပြီး နောက် မြို့ပြင်ထွက်သောလမ်းဆီ ရောက်မှန်းမသိ ရောက်ရှိလာတာ တွေ့ရသည်။

ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်လား? လူနေ ကွက်သစ်တစ်ခု လား?? တဖြည်းဖြည်းဝေးကွာလာလေ နဘေး ပတ်လည်မှာ မြို့ပြဆန်သည့် တိုက်တာ အဆောက်အဦ ရယ်လို့ လုံးဝမမြင်တွေ့ရဘဲ သစ်ကြီးဝါးကြီးတွေသာ ဝန်းရံနေပြီး အသည်းအေး လောက်စဖွယ် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်လွန်းသည့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုထဲကို ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။

မညီညာသည့် မြေလမ်းအတိုင်း နာရီဝက်ခန့် မောင်းနှင်ပြီး လျှိုကလေးတစ်ခုကို ဝင်ရောက်ကာ တောအုပ်အတွင်းရှိ ကုန်းမြင့်တစ်ခု လှမ်းမြင်နေရ သော လမ်းအတိုင်း ကွေ့ပတ်၍ တက်လာသည်။

ခပ်ဝေးဝေးဆီမှာ မီးရောင်ပျပျလေး ..
 
ဤအရပ်မှာ တစ်ခုတည်းသာရှိသော တဲအိမ်ငယ် လား လူအများစုဝေးနေထိုင်ရာ တဲအိမ်တန်း ဒါမှမဟုတ် တဲဝိုင်းကြီးတစ်ခုလေလား လူသိသူသိ မခံလိုသည့် အုပ်စုတစ်စုရဲ့ စခန်းချရာဌာန တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေမလား အရီ မတွေးတတ်ပါ။ စဥ်းစားဖို့ရန်လည်း သူမအဖို့ ဉာဏ်မမီလှပါ။ အရီ့အနေနှင့် ဝေးလွန်းလှသည်လို့ပဲ ရှင်းလင်းစွာ ဝန်ခံရမည်။

မြေလမ်းအတိုင်း တရွေ့ရွေ့ ရှေ့တိုးရွေ့လျားကာ သစ်ပင်အုပ်တစ်ခုရဲ့အလွန် အပြန့်လေးတစ်ခုဆီ အရောက်မှာ ကားလေး ရုတ်တရက် ထိုးဆိုက် ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့မီးသီးကြီးများဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာ အချက်ပြသည့်နှယ် သုံးချက်တိတိ ဖွင့်ချည်ပိတ်ချည်ပြုရင်း အတန်ငယ်ကြာတော့ တိတ်ဆိတ်သည့် ညအမှောင်ထုထဲကနေ လူသုံး လေးယောက်ရဲ့ အရိပ်သဏ္ဍာန်တွေ သူမတို့ရဲ့ မြင်ကွင်းရှေ့မှာ ဘွားကနဲ ထွက်ပေါ်လာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။ အဆိုပါအရိပ်တွေက ကားလေး ရှိရာအနားကို တဖြည်းဖြည်း တရွေရွေ့ ချဥ်းကပ် လာပြီ။

"အရီနဲ့ ဦးကောင်း ..ကားထဲ ခဏနေကြဦး ..အစ်မ သူတို့နဲ့ ဆင်းတွေ့လိုက်မယ်"

မမသန်း ကားတံခါးဖွင့်ပြီး ထိုသူတွေထံ ခပ်သွက်သွက်လေး လျှောက်သွားတာ တွေ့လိုက် ရသည်။ အရီ အသံမထွက် နားရွက်ကလေးသော်မှ ယောင်လို့ မလှုပ်ရဲ။ သူမစိတ်ထဲက မျက်စိ အကြည့်နှင့် လုံးဝမြင်တွေ့နိုင်ခြင်းမရှိသည့် တစ်စုံတစ်ရာကို စိုးရွံ့ထိတ်လန့်နေသလိုကြီး ခံစားနေရသည်။ အမှန်တော့ သန်းခေါင်ထက် ညဥ့်မနက်ဘူး ဆိုတာလို အရီ့အနေနှင့် သူမဘဝမှာ ဘာတစ်ခုကိုမှ တွေးတောထိတ်​လန့်စရာ မလိုဘူး ဆိုတာကို သူမဖာသာ သူမ မေ့လျော့နေမိခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ခပ်လှမ်းလှမ်းတစ်နေရာမှာ အတန်ကြာသည်အထိ လေသံခပ်အုပ်အုပ်နှင့် တီးတိုးပြောဆိုနေကြပြီး နောက်တော့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ပြေလည်မှု ရရှိသွား ကြသည့်အလား မမသန်း ကားလေးရှိရာဆီ သွက်လက်ဖျပ်လပ်စွာ ပြန်လှည့်လာကာ သူ့နောက် မှလည်း သက်ကြီးပိုင်း အမျိုးသားကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူ့ရဲ့လူသုံးယောက် စုစုပေါင်း လေးယောက်တိတိ ကားအနားကို တဖြည်းဖြည်း ချဥ်းကပ်ရောက်ရှိလာကြလျက် ..

"ကဲ လာကြလေ ရှင်တို့ပါ ကားပေါ်ကို တစ်ခါတည်း တက်လိုက်ကြပေါ့ ဟိုရောက်မှ ကျွန်မကားကို ပြန်လွှတ်လိုက်တော့မယ်"

မမသန်းဆီက ချိုမြသောလေသံနှင့် ပြောလိုက်သံ ကြားရပြီး သူ့နောက်ကနေ ယောက်ျားကြီး တစ်ယောက်ရဲ့ အသံဖြင့် ..

"ကိုင်း အားလုံးတက်ကြ သူပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လျှောက်နေရင် ခရီးဖင့်တယ် ကြာတယ် အချိန်ရှိ တုန်း လုပ်စရာရှိတာတွေ အမြန်ဆုံး လုပ်လိုက် ကြရအောင်"

တစ်ယောက်တစ်ပေါက် စကားပြောဆိုသံများအဆုံး ကားလေးက လူသုံးလေးယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အလေးချိန်​ကြောင့် အိကနဲအိကနဲ အောက်ကို နိမ့်ကျသွားပြီး အနောက်ခန်းမှာ ရှိနေသည့် အရီရဲ့ ဘေးဘယ်ညာ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီကို လူ နှစ်ယောက်စီ တက်လာခဲ့ကြသည်။ သုံးယောက်က ယောက်ျားသားတွေဖြစ်ကြပြီး ကျန်တစ်ယောက်က မမသန်းပင်။ မမသန်း အရီရဲ့အနားမှာ ပူးကပ်စွာ ထိုင်မိကြကာ အရီရဲ့လက်ဝဲဖက်က ယောက်ျား နှစ်ယောက် လက်ယာဖက်ကမူ မမသန်းနှင့်ကပ်ရက် နေရာမှာ သူတို့လူတစ်ယောက် ကပ်ကပ်သပ်သပ် ကြပ်ညှပ်စွာဖြင့် တိုးဝှေ့ထိုင်လိုက်တာ တွေ့ရသည်။

လူကြီးကတော့ ရှေ့ခန်းသွားပြီး ဒရိုင်ဘာနှင့်အတူ ကပ်ထိုင်လိုက်သည်။ ကားစက်နှိုးသံ ကြားရပြီး နောက် သူတို့ကားလေးက ရှေ့ခန်းမှလူကြီးရဲ့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်ရာဆီကို ဦးတည် မောင်းနှင် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။


…