လမ်းတွေပျောက်နေတယ် အခန်း(၂၀)

 

၂၀။


ကောင်မလေး လေးငါး​ဆယ်ယောက်ခန့်ကို သူမ သိလိုတာတွေ သေချာ စပ်စုမေးမြန်းပြီး ကျေနပ် လောက်ပြီဆိုမှ ..

"ကိုင်း ရှင်တို့ဖာသာ ဆက်လုပ်စရာရှိတာ ဆက်လုပ်ကြဦး ကျွန်မတို့ အပြင်မှာအေးဆေး စကားသွားပြောရအောင်"

ခေါင်းဆောင်လူကြီးဖက် လှည့်ပြီးပြောလိုက်ကာ အရီ့ကိုပါ လက်တို့ပြီး တဲအိမ်ကြီးရဲ့ရှေ့ဖက်ကို ခေါ်လာခဲ့လိုက်သည်။

ခေါင်းဆောင်လူကြီးရဲ့နာမည်က ဦးကျော်ဒင် ဖြစ်သည်။ အရှေ့ဆီမှာက သူနှင့်အတူ ပါလာသည့် အမျိုးသား ၃ ယောက်ရယ် ဒီမှာ အစောင့်အဖြစ် ကျန်နေခဲ့သည့် မိုးကြီး အံ့မောင်နှင့်ဖထီးအပါအဝင် သူ့အဖွဲ့သား ၇ ယောက်ရယ် ပေါင်းလျှင် (သူ တစ်ယောက် အပါအဝင်) အားလုံး ၁၁ ယောက် တိတိ ဖြစ်သည်။ ရိက္ခာသွားယူသည့် သိန်းဆောင် တို့ ၃ ယောက်နှင့် နယ်ဆင်းပြီး ပြန်ရောက်မလာ သေးသည့် ကျန်အဖွဲ့သားတွေ ပေါင်းလျှင် စုစုပေါင်း အယောက် ၂၀ အစိတ်ခန့် ရှိသည်။ အဓိက လုပ်ငန်းက ဆေးဝါး လက်နက်ခဲယမ်းနှင့် လူ အရောင်းအဝယ် လုပ်တာ ဖြစ်သည်။

သေချာ ခေါင်းချင်းဆိုင်ညှိနှိုင်းပြီး မသန်းက သူမ လိုချင်သည့် အနေအထားနှင့် လူအရေအတွက်ကို ပြောပြကာ ဦးကျော်ဒင်တို့အဖွဲ့နှင့် သူမတို့ ထုံးစံ အတိုင်း အပြီးသတ် ကြေးညှိကြသည်။ လုပ်ထုံး လုပ်နည်းအရ ကျသလောက် တန်ဘိုးသင့်ငွေကို လက်ရှိ သူတို့စခန်းတည်ရာနေရာမှာပင် တဝက် တိတိ လက်ငင်းပေးချေပြီး ကျန်တဝက်ကို ပစ္စည်း လက်ဝယ်ရောက်မှသာ မသန်းဖက်က အပြီးအပြတ် ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

မမသန်း ခုအချိန်ထိ အပြင်မှာပင်စောင့်နေသည့် သူ့ကားဒရိုင်ဘာကိုခေါ်ပြီး ငွေအိတ်ကို ယူခိုင်း လိုက်သည်။ ငွေတွေရေတွက်ကာ ထုတ်ပေးပြီး ဦးကျော်ဒင်ဖက်က တပည့်နှစ်ယောက်က ငွေများကို အသေအချာ စစ်ဆေးကာ လက်ခံရယူသည်။

ကိစ္စဝိစ္စ အားလုံးပြီးတော့ သူမက ဦးကျော်ဒင်ကို ပြုံးစိစိလေးကြည့်လိုက်ကာ ...

"ဘယ်သူ ဘယ်ဝါခေါ်သွားမလဲ ဆိုတာတော့ အခု လောလောဆယ် ကျွန်မ မပြောနိုင်သေးဘူး ကနေ့ည ကျွန်မကိုယ်တိုင် ကောင်မလေးတွေကို စိတ်တိုင်းကျ ရွေးချယ်စမ်းသပ်ပြီး မနက်ကျမှသာ ရှင့်တို့ကို ကောင်းကောင်းအဖြေပေးနိုင်လိမ့်မယ် ဘယ်လိုလဲ ဖြစ်တယ် မဟုတ်လား ကိုကျော်ဒင်"

သူမ အထာကလေးနှင့်ပြောလိုက်တော့ ဦးကျော်ဒင် လည်း ပါးနပ်သူပီပီ အခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ကာ သူ့ပါးစပ်ကြီးပြဲမတတ် တဟဲဟဲနှင့် အားပါးတရ ရယ်ချလိုက်ရင်း ..

"ကောင်းပြီ ကောင်းပြီလေ ဒါဖြင့်ရင် ထုံးစံအတိုင်း ဒီတစ်ညကုန်အောင် အေးဆေး အချိန်ဖြုန်းကြ တာပေါ့ စားသောက်စရာတွေ ကိုယ်စီစဥ်လိုက်မယ် ကိုင်းဟေ့ မိုးကြီးတို့ ဖထီးတို့ အံ့မောင်တို့ ထကြ ငါတို့အားလုံး သောက်ဖို့စားဖို့ ပြင်ဆင်ကြစို့"

"ကောင်းပါပြီ အာစရိ ဟီးဟီး ဟဲဟဲ"

"ဟဲဟဲဟဲ"

တပည့်ကျော်တွေဆီက တဟီးဟီးတဟဲဟဲ ရယ်သံများနှင့်။

ခါတိုင်းဆိုလျှင် ဘိကနေ သူမလက်စွဲတော်မလေး သိင်္ဂီ ဒါမှမဟုတ် အားကိုးအားထားပြုရသည့် လူရင်းတပည့်မလေး တစ်ယောက်ယောက် မဖြစ်မနေ ခေါ်လာတတ်စမြဲဖြစ်ရာ တစ်ညခင်းလုံး ဦးကျော်ဒင်တို့လူစုနှင့် စိတ်တိုင်းကျ ကမ်းကုန် အောင် သောက်စားပျော်ပါးပြီး နောက်တစ်နေ့ နေ့ခင်း သို့မဟုတ် ညနေပိုင်းကျမှသာ ဌာနေကို ပြန်ဖြစ်သည်ချည့် ဖြစ်သည်။

ဒီတစ်ခေါက်တော့ အရီပါလာသည်။ အရီက ရုပ်ရည်ကလေး ချောချောလှလှ  တောင့်တောင့် တင်းတင်း ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံ အချိုးအစား ပြေပြစ်ကျနကာ တစ်တစ်ရစ်ရစ် ကျစ်လျစ် ဖွံ့ထွားပြီး သူတို့ တစ်ခါမှ မတွေ့မြင်ဖူးသော အသစ်စက်စက်ကလေး ဖြစ်နေ၍ ဦးကျော်ဒင်ရော သူ့အဖွဲ့တွေပါ စားချင်ဝါးချင်စိတ်နှင့် ပါးစပ် တပြင်ပြင် လျှာတသပ်သပ်ဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။

မသန်းလည်း ပြောသင့်သည့်စကားတွေ ကုန်​အောင် ပြောပြီးပြီဖြစ်၍ သူမလုပ်ရမည့်အလုပ်ကို စတင် လုပ်ဆောင်တော့သည်။ ပထမဆုံးအနေနှင့် သူမရဲ့ ကားဆရာ ဦးကောင်းကို ညတွင်းချင်းပင် ဒီနေရာ ကနေ အိမ်ကို အပြန်ခိုင်းပြီး ဟိုမှာ ကျန်နေခဲ့သည့် တပည့်မလေးတွေဆီ (အထူးသဖြင့် သူမကိုယ်တိုင် ကိုယ်စားအနေနှင့် တာဝန်လွှဲအပ်ထားခဲ့သည့် မျိုးသိင်္ဂီ ထံကို) မှာကြားစရာရှိတာတွေ သေချာ ပြောဆို မှာကြားလိုက်သည်။ ဦးကောင်းလည်း လုပ်သက်ရင့် ဒရိုင်ဘာတစ်ယောက်ပီပီ သူမ ပြောသမျှ ခေါင်းတညိတ်ညိတ်နှင့် ကောင်းစွာ နာယူမှတ်သားပြီး သူ့အလုပ်ရှင်ဖြစ်သည့် မသန်း ကိုရော အတူ လိုက်ပါလာသည့် အရီနှင့် ဦးကျော်ဒင် တို့အဖွဲ့တွေကိုပါ တလေးတစားနှုတ်ဆက်ကာ ကားပေါ် ပြန်တက် စက်နှိုးပြီး ကားလေးကို လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လည် မောင်းနှင်ထွက်ခွာ သွားလေသည်။

အရီတစ်ယောက် မသန်းအနားမှာကပ်လျက် ကျန်နေခဲ့တော့သည်။

သည့်နောက်မှာတော့ သူတို့လောကရဲ့ အလုပ်ထုံးစံ အတိုင်း အားလုံးအတူတကွ သူတို့တည်ခင်းဧည့်ခံ သည့် အရက်နှင့် စားစရာအမြည်းတွေ အလျှံပယ် သောက်ကြစားကြရင်း တဲအိမ်ကြီးထဲမှာ စကား ပြောဆိုသံ ရယ်မောသံတွေ တဟီးဟီးတဟားဟား ပုလင်းဖန်ခွက်သံတွေ တချွင်ချွင်နှင့် ညဉ့်ဦးယံ တစ်ခုလုံး စည်ကား သိုက်မြိုက်ကာ နေလေ တော့၏။

ညဉ့်က တဖြည်းဖြည်း ပိုနက်လာသည်။ နဘေး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လူသူမရှိ တောအုပ်အစပ်နေရာ လည်း ဖြစ်တာမို့ လေအလာမှာ သစ်ကြီးဝါးကြီး အချင်းချင်း တကျီကျီ ပွတ်တိုက်သံတွေ မြွေဖား ပုရစ် တောကြက် ချေသူငယ် အစရှိသည့် တောကောင်ငယ် ကလေးများရဲ့ဘာသာဘာဝ စူးစူးဝါးဝါး ကြွေးကြော်အော်မြည်သံတွေ အဝေး ကနေ တစ်ချက်တစ်ချက် လွင့်ပျံ့ထွက်ပေါ်လာ သည်ကလွဲ၍ တခြား ဘာသံကိုမှမကြားရဘဲ တဲအိမ်ကြီးထဲမှ အုတ်အုတ်ကျွက်ကျွက် အသံဗလံ တွေကသာ အပြင်ကို ညံစာစာလေးထွက်ပေါ်လို့ နေတာ ကြားရလေသည်။ 

ဦးကျော်ဒင်ရဲ့တပည့်ကျော်တွေက အတွင်းခန်း ထဲမှာ တစ်စုတစ်စည်းတည်းထားရှိသည့် ကောင်မလေးအုပ်စုထဲက သုံးယောက်တစ်သုတ် လေးယောက်တစ်သုတ် ဆိုသလို အပြင်ကို ခေါ်ထုတ်လာပြီး အပြင်ကိုရောက်တော့ မမသန်းနှင့် သူတို့လူတွေရဲ့ရှေ့မှောက်မှာ မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်ဗလာကျင်းအောင် အင်္ကျီအဝတ်အစား ချွတ်ခိုင်း (ခေါင်းဆောင်လုပ်သူ ဦးကျော်ဒင် အပါအဝင်) သူ့တပည့်လက်သား ယောက်ျားသား တွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူမတို့ရဲ့ အလုံးအထည်ပြည့်ဝ ဖုထစ်ကြွရွစွာဖြင့် အိဖြိုး ဝင်းဝါနေလျက်ရှိကြသော ပုရိသတို့မက်မောဖွယ် ခန္ဓာကိုယ်အသားဆိုင် လုံးလုံးအိအိကြီးများကို ခြေဆော့လက်ဆော့ ကိုင်ကြနယ်ကြ ပွတ်ကြ သပ်ကြ ဖျစ်နယ်ကစားကြလုပ်၍ နို့ကိုလှိမ့်နယ်ပြီး နို့စို့သူစို့ မှောက်ချည်လှန်ချည်လုပ်ကာ ဖင်နှိုက်သူ နှိုက် စောက်ပတ်ပွတ်သူပွတ် သူတို့အောက်ပိုင်းရှိ ဘောင်းဘီအောက်က တောင်မာနေပြီဖြစ်သည့် တန်ဆာကြီးများကို အတင်းအဓမ္မ လက်နှင့်ကိုင်ခိုင်း ပါးစပ်နှင့် စုပ်ခိုင်းမှုတ်ခိုင်း အချို့ကလည်း သူတို့ တန်ဆာကို ရှေ့နောက်ပွတ်ဆွဲ ဂွင်းထုခိုင်းရင်း ရှုမြင်လို့ မကောင်းအောင် ထင်တိုင်းကြဲနေကြလျက် အဆိုပါ မြင်ကွင်းကို ကျန်လူတွေက အရက်ကလေး တမြမြလုပ်၍ တစိမ့်စိမ့် မျက်စိအရသာခံ ဇိမ်ယူ ရှုစားလျက် ရှိကြလေသည်။

မမသန်းက ဦးကျော်ဒင်ရဲ့ရင်ခွင်ထဲရောက်ကာ ဖက်လိုက်နမ်းလိုက်နှင့် သူမ လက်က ဦးကျော်ဒင်ရဲ့ ခါးမှ ခါးပတ်နှင့် ဘောင်းဘီဇစ်ကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး အောက်မှထွက်ပေါ်လာသော လီးတန်မဲမဲသဲသဲ တုတ်ခဲခဲကြီးအား လက်နင့် အသာဖွဖွ ဖျစ်ကိုင်ကာ အတန်တစ်လျှောက် လိုက်လံပွတ်ဆွ ပေးနေတာ တွေ့ရသည်။ ဦးကျော်ဒင်ရဲ့လက်ကလည်း သူမ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အသားဆိုင်များကို အားပါးတရ ဖျစ်ညှစ်ပွတ်သပ်ကာ အင်္ကျီနှင့်ဘရာကိုဆွဲချွတ်ပြီး ထမီကိုပါ အောက်ကနေ ခါးလယ်အထိ ပင့်လှန်တင် ၍ ပေါင်ကြားလက်လျှိုနှိုက်ရင်း စောက်ဖုတ်ကို ကလိနေသည်မှာ တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် သူနိုင်ကိုယ်နိုင် အပြိုင်ကြဲကာ နှူးကြဆွကြပြုနေ သည့် အလားပင် ဖြစ်သည်။ မသန်းမှာ ပင်ကိုယ် အလှရှိပြီး အရွယ်တင်နုပျိုသူမို့  မိန်းမငယ်ကလေး များနှင့် အလှချင်းပြိုင်လျက်ရှိသည်။ ဦးကျော်ဒင် ကျတော့ ကာမလိုက်စားသူပီပီ သူ၏လီးငပဲကြီးမှာ အရှည် ၈လက်မ တင်းတင်းခန့်ရှိတာ တွေ့ရသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်အတွဲက တော်တော်လေး လိုက်ဖက်မှု ရှိသည်။ ကျန် သူ့တပည့်လက်သား များကို ကြည့်ရသည်မှာလည်း ခပ်ညံ့ညံ့အကောင် ဆိုလို့ တစ်ကောင်မှမရှိကြ။ အကျိုးပေးကောင်း၍ လီးကြီးတွေ တုတ်ခိုင်ကြီးမား ရှည်လျားကြကာ အားလုံးမှာလည်း သူတို့အတွေ့အကြုံတွေအရ ကာမဝမ်းစာ ပြည့်နေကြပုံရသည်။

အရီလည်း လစ်မစ်ပြည့်အောင် သောက်စားပြီး အတော်ကြီးကို မူးထွေလျက်ရှိပြီဖြစ်ရာ သူမ အနားကို ကပ်လာသော ဦးကျော်ဒင်တပည့် မိုးကြီး ကျော်သောင်း ဆိတ်ကြီးတို့ သုံးယောက်ရဲ့ အလယ်မှာ အနမ်းကို အနမ်းချင်း တုံ့ပြန်၍ အတွေ့ ရေယာဥ်ထဲမျောရင်း အနမ်းဖလှယ်နေကြကာ သူတို့ ရဲ့ကျွမ်းကျင်သော လက်များက သူမ ကိုယ်ပေါ်က အင်္ကျီ နှင့်ထမီ ဘရာစီယာ ပင်တီ အစရှိသည့် အဖုံးအကွယ်မှန်သမျှကို အားလုံး ဖြေလျော့ ချွတ်ချ ပြီးလည်း ဖြစ်နေပေသည်။ ဝင်းဝါပြည့်တင်းသော အရီ့ခန္ဓာကိုယ် အသားဆိုင်အိအိကြီးများက မဖုံးဖိ နိုင်စွာ အပြင်ကို စုပြုံပြွတ်ခဲ၍ ပေါ်ထွက်လာကြ သည်။ စောက်ဖုတ်မက်သော မိုးကြီးက သူမရဲ့ ရှေ့ဖက်ကို စင်းကာ ခပ်ကားကားလေး ဖြဲဟပေး ထားသည့် ပေါင်တန်နှစ်ခုကို နဘေးတစ်ဖက်ဆီ ဆွဲဖြဲကားထုတ်ပြီး ပေါင်ကြားထဲ တိုးဝင်၍ အမွှေး အစုလိုက် ဝန်းရံကာ ဖောင်းကြွမြင့်မောက်၍ နေသော စောက်ဖုတ်ပြင်ကြီးဆီ မျက်နှာအပ်လျက် သူ့လျှာပြားကြီးဖြင့် အကွဲကြောင်းအောက်ဖက်က နေ အပေါ်ဖက်ဆီသို့ တဖျပ်ဖျပ် တပြပ်ပြပ် စတင် ယက်သပ်လို့နေပြီ ဖြစ်သည်။ စောက်ပတ်အမှုတ် အယက်ခံရ၍ အရီထွန့်ထွန့်လူးသွားသည်။

ဖထီး အံ့မောင်တို့အဖွဲ့က အထဲကဆွဲထုတ်လာသည့် ကောင်မလေးသုံးယောက်နှင့် ပေါ်တင်လိုးခန်းဖွင့်ဖို့ ပြင်နေကြသည်။ ကောင်မလေးများမှာ တောင်ပေါ် ကရင်ခေါ် ပအို့ကရင်မလေးတွေလို မျက်နှာလေးက ဝိုင်းပြည့်ပြည့် ပါးအို့နီနီ ပါးဖောင်းဖောင်းနှင့် ကိုယ်လုံးက ငါးရံ့ကိုယ်ကလေးများကဲ့သို့ တစ်တစ်ရစ်ရစ် ချစ်စဖွယ် လုံးထစ်ဆူဖြိုးနေကြပြီး အပေါ်က အင်္ကျီနှင့်ဘရာစီယာစသည့် အဝတ်အစား များကို သူတို့လူစု အတင်းကာရော ဆွဲချွတ်ပစ် လိုက်ကြ၍ လိုးချင်စဖွယ် တိုင်းရင်းသူလှပဂေးလေး များအဖြစ် မျက်စိပသာဒရှိစွာ တွေ့မြင်နေရသည်။

သူတို့အားလုံး ​ငါးယောက် ဖြစ်ပြီး ဦးကျော်ဒင်နှင့် အရီ့ရဲ့အနားက မိုးကြီး ကျော်သောင်း ဆိတ်ကြီးတို့ သုံးယောက်ပါ ထည့်ပေါင်းလျှင် အားလုံးပေါင်း ၉ ယောက် ဖြစ်ကြကာ ကျန်နေသည်က ကောင်မလေး လက်မဲ့ နှစ်ယောက်ဖြစ်သော ဆိုးပေနှင့်မောင်လုံး ဆိုသူတို့ပင်။


…