ဆန္ဒ (ကြိုက်ကုန်းဆရာမလေး)
Cuckold
"မြကျွန်းညို"
အခန်း (၂၈)
နွားရိုင်းသွင်းချိန်။
ဖုန်တလုံးလုံး။
ကျေးငှက်တို့ အိပ်တန်းတတ်ချေတော့မည်။
လယ်ယာခွင်မှ၊ အလှူအိမ်မှ၊ ဟိုမှသည်မှ သွားသူလာသူ တစဲစဲ။
ဦးအောင်ကျော် စာသင်ခုံပြင်ခြင်းကို လက်စသပ်သည်။ ခေါင်းခါ၊ ခြေချိုး အညောင်းဆန့် သည်။ အနားရှိ ဆေးပြင်းလိပ်ကို မီးညှိ၍ ဖွာသည်။
“ပြန်တော့မယ် ဗျို့…..ဆရာမလေး…”
ခပ်ကျယ်ကျယ်လေး အသံပေးသည်။
အိပ်ယာထက်တွင် သေးအလူးလူး၊ လီးရည်အပေပေ၊ စောက်ရည်စိုစို၊ စောက်ပက်ယား ယား၊ နို့တင်းတင်းကားကားဖြင့် လှဲနေသူ ဆရာမလေး ဖြူလဲ့သွယ် လူးလဲထသည်။
တံခါးဝသို့ အပြေးသွားသည်။ ကပိုကရို အလှ…။
“ပြန်တော့မှာလား…ဦးကြီး…”
ဖြူလဲ့သွယ်..စကားပြောရင်း အိမ်ရှေ့လမ်းသို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်သည်။ လူရှင်းသည် သေချာမှ
“ဖြူလေးရေချိုးလို့ ရပြီလားဟင်၊ ညလာဦးမှာမလား ဦးကြီး…ဖြူလေး ရေချိုးပြီး စောင့် နေမယ်လေ နော်…”
ဦးအောင်ကျော်လာလျှင် တစ်နေ့တစ်မျိုးမရိုးရသော ကာမအရသာကို လိုလား တပ်မက်စွာ လာစေချင်သောနိမိတ်ပြမေးခွန်းကို မေးမိ၏။
ဦးအောင်ကျော် ဆေးလိပ်ကို အားပါးတရဖွာသည်။ မီးခိုးများကို မှုတ်ထုတ်ရင်း
“ဒီည မလာတော့ဘူး…ဖြူလေး ရေမချိုးရသေးဘူး၊ ကျုပ်ရဲ့ ညစ်ပတ်မလေး ဖြစ်နေ စေချင်သေးတယ်”
“ဟုတ်…မချိုးပါဘူး….ဘာလို့လဲဟင်…အလှူက ပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား”
ဖြူလဲ့သွယ် အားမလိုအားမရ မေးမိသည်။
“ဒီည ဟိုတစ်ယောက်ကို လိုးပေးမယ် ပြောထားတယ်…သွားလိုးပေးမလို့ကွ”
“ဟင်…ဦးကြီးကလည်း…ကွာ…ဖြူလေးစီကျ….မလာဘဲ”
“ဖြူလေးရ..သူ့လိုးပေးဖို့ အချိန်ကျပြီးကိုးကွ…ဒီလိုလုပ် ဖြူလေး ရည်းစားနဲ့ ဖုန်းပြောရင်း လိုးကြလား”
“ဟုတ်…ဖုန်းပြောရင်း လိုးကြတယ်”
“ဒီည ဖြူလေးရည်းစားနဲ့ဖုန်းပြောရင်းလိုးကွာ၊ ဒါပေမယ့် ကျုပ်လီးကြီးကိုမှန်းပြီး အလိုးခံတယ်လို့တွေး ဖြူလေး၊ ဒါပေမယ့် မပြီးစေနဲ့.. ဦးကြီး ဟိုတစ်ယောက်ကို စောစောလိုးပြီး လှည့်ဝင်လာခဲ့မယ်..ဟုတ်ပြီလား”
“ဟုတ်…လာခဲ့နော်.. …”
“အင်း စောင့်နေ၊ ဖြူလေးရည်းစားကို စောက်ပက်ယားအောင် လုပ်ခိုင်းထားကွာ…၊ ဦးကြီးလာရင် ဖြူလေးစောက်ပက် စောက်ရည်ရွှဲပြီး ထန်နေတာ မြင်ချင်တယ်..”
“ဟင့်…ဦး….ကြီးရယ်…တစ်မျိုးကြီးပဲကွာ… စိတ်ပါလိုက်တာ…ဖြူလေး စောင့်နေမယ် နော်…”
ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ထမင်းကိုမှ ဖြောင့်ဖြောင့်မစားနိုင်။
ကာမအရည်အလူးလူးဖြင့် နေရ၊ ဖြစ် နေရသည်ကိုက သိမ်မွေ့သော တဏှာစိတ်ကို ဖြစ်စေသည်။
တခြားမိန်းမအား သွားလိုးနေသည့် လီးကြီးအား စောင့်နေရသည့် စိတ်ကလည်း ရိုးတိုးရွတ ဖြစ်ရပြန်သေး၏။
ထိုလီးကြီးအား စောင့်နေရင်း မိမိချစ်သူနှင့်ဖုန်းပြောကာ စောက်ပက်ယားစေ၊ ရွစေရန် ပြုလုပ်ထားရဦးမည်ဆိုသော အသိကပင် သိမ်ငယ်သော၊ အားရသော တဏှာစိတ်ကို ထန် ထန်ကြွစေသည်။
မှောင်စဦးအချိန်မှာပင် အိပ်ယာပေါ်လှဲကာ မင်းသူအား ဖုန်းခေါ်လိုက်၏။
“ကိုရေ….ဘာလုပ်နေလဲကွာ…..”
“သဲ..ဆီက ဖုန်းစောင့်နေတာ အရူးမလေးရ”
“ဟိဟိ….ချစ်တာ…ကို့ကို”
“အမယ် အူမြူးနေတယ်ပေါ့လေ…ပြောပါဦးကွ အခြေအနေ”
“သဲပဲလေကွာ….အေးဆေးပါ…ဆေးစစ်မယ်တဲ့…ကိုရ ဟီး…”
“ဟား..ဟား…ဆရာမကြီးပေါ့လေ…သဲက…ဟုတ်လားကွဟေ….ဒါနဲ့ သဲလူကြီးကို တော်တော်ပြောလိုက်ရသေးလား…”
“ဟိဟိ…သိချင်တယ်ပေါ့လေ ကိုက..”
“အင်းပေါ့….သဲရ…”
“ဒီလို…ကိုရာ…………………………………………………………..”
ဖြူလဲ့သွယ်က အတိုချုံး၍ ပြောပြသည်။ ထို့အပြင် တဏှာထန်ထန်ပြုမူဆက်ဆံ ကြသော သူမနှင့် ဦးအောင်ကျော်တို့အကြောင်း အသေးစိတ်ပြောရမည်ကိုလည်း ရှက်မိသည်။
မင်းသူတားဆီးမည်ကိုလည်း စိုးရွံ့မိသည်။
ထိုသို့တွက်ဆကာ အကြောင်းအရာ အလုံးစုံတော့ မပြောဖြစ်။ လူချင်းတွေ့မှ အေးအေး ဆေးဆေးပြောပြမည်ဟု တွေးမိသည်။ ထန်လာသည့်အခါမှ တစ်စွန်းတစ်စပြောမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။
“ကိုရေ…သိလား…အဲလူကြီးကလေ…အခု တစ်ခြားမိန်းမသွားလိုးနေတာကွာ…အပြန် သဲဆီဝင်လာမယ်တဲ့…သိလား…၊ သဲကိုလည်းပြောသွားတယ်….သဲရည်းစားနဲ့ဖုန်းပြော ရင်း စောက်ပက်ယားအောင် လုပ်ထားတဲ့ကိုရာ….ထန်လိုက်တာ…ကိုရယ်”
ဖြူလဲ့သွယ် စကားစသည်။ မင်းသူမနေနိုင်တော့..။
“အိုး….သဲရ…အဲလူကြီးက တစ်ကယ်လူပဲကွာ….တစ်ခြားမိန်းမလိုးနေတုန်း သဲကို စောက်ပက်ယားအောင် သူ့ရည်းစား ပြင်ခိုင်းထားတာလား….ကျစ်..သဲရာ….”
“ဟုတ်တယ်ဆို..ကိုရာ…သဲ အရမ်း စိတ်ပါတယ်…သိလား…”
“ဟိုတစ်ယောက် လိုးပြီး အပြန် သဲကိုများ လိုးမလို့လား…မသိဘူးနော်”
မင်းသူ တွေးတွေးဆဆပြော၏။
“လိုးတာတော့လိုးမှာ မဟုတ်လောက်ဘူးကိုရ၊ ဟိုကိုင်ဒီကိုင်၊ ဟိုနှိုက်ဒီနှိုက်လောက် တော့ လုပ်လောက်တယ်…”
“အမယ်…သဲက သေချာပြောနိုင်တယ်ပေါ့လေ…ဟုတ်လား”
“ဟိ…ဟိ…ဟုတ်တယ်..ဟိုတစ်ယောက်ကို သဲလို့သဘောထားပြီး အသေလိုးခဲ့မယ်တဲ့ ကိုရ၊ ကျောချမ်းစရာကြီး….၊ ပြောနိုင်တယ်ဆိုတာကလေ….နေ့ခင်းကလည်းကွာ….သဲ အမှန်ပြောရရင် အရမ်းခံချင်နေတာ…သူကလိုးရင် သဲခံမှာပဲ၊ လိုးမယ်ဆို လိုးလို့ရတယ် ကွာ…၊ သဲနောင်တမရအောင် ဆေးစစ်ပြီးမှပဲ လိုးမယ်ဆိုပြီး မလိုးပဲ နည်းနည်းပါးပါး ကိုင်နှိုက်ပေးတာကိုရဲ့…”
ဖြူလဲ့သွယ်က ရှည်လျားစွာ ရှင်းပြ၏။
“ဟေ…ဟုတ်လား….ဒီလိုဆိုတော့လည်း မဆိုးပါဘူး…ဘယ်လိုတွေ ကိုင်နှိုက်တာလဲ သဲ..ပြောပြ…ထန်လာပြီကွာ….ကျစ်”
“ဟော…ကို့လီးလေးတောင်လာပြီလား၊ ကို့မိန်းမ အကိုင်အနှိုက်ခံရတာနဲ့ တောင်လာ တာပဲကွာ….ဟိုဟို ဒီဒီပေါ့ ကိုရ…အဲလိုကြီးကြ….ပြောရမှာ ရှက်တယ်ကွ…ဟွန့်”
“အား…သဲ…ရှီး…ထုနေတာ…ကျစ်… သဲနို့တွေကိုင်သွားသေးလား…ဟင်”
“အင်း…ဆို”
“အား…သဲ..ရှီး…အအ..အသေကိုင်သွားတာလား..”
“ဟိ…အင်းဆို….ကိုရဲ့…၊ ကို့မယားလေးကလေ…အခုလေ….နို့တွေ အရမ်းကျိန်းနေ တာ သိရဲ့လား၊ ကိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ နို့သီးကို တောက်သွားတယ်၊ စို့သွားတယ် သိလား၊ နောက်ပြီး နို့ကိုလည်းအသေနယ်ချေသွားတယ်ကွာ….သူလိုးတဲ့အချိန်ကျ နို့သီးခေါင်းရှည်စူပြီး နို့အိတွဲနေအောင် ကျင့်ပေးနေတာတဲ့ ကိုရယ်..ဟင့်…အခုလေ..သဲ လေ…သဲနို့လေးတွေလေ….ကိုဖွဖွလေး ကိုင်ပြီးစို့တဲ့နို့လေးတွေလေ……သူကလေ… အကြမ်းကြီးစို့ပြီး…အသေနယ်သွားတယ်ကိုရယ်….ဟင့်…သဲလေ…ခံရခက်လိုက်တာ ဆိုတာလေ….တွန့်လူးနေရတာပဲ .စောက်ပက်လေးကလေ…အရည်တွေကျတယ် ကိုရာ.. ကို….သဲလေ..အရမ်းကြိုက်တယ်…သိလား.. ကို ထုနေတာလား ထု..ထု…”
မင်းသူမှာ ဖြူလဲ့သွယ်စကားနားထောင်ရင်း လီးကို ခပ်မြန်မြန်ထုရသည်။ ကျဉ်စိမ့်နေ အောင် ခံစားရ၏။
“အား…ရှစ်….သဲ…အာ့…အား…ကွာ….”
“ကိုရယ်…သိလား…အဲဒါ သဲစာသင်တဲ့အခန်းထဲမှာလေ…သဲနို့တွေကို လုပ်ချင်သလို လုပ်သွားတာ…သိလား…ဟင့်၊ ကို့မြင်စေချင်လိုက်တာ….ကို့မယားလေး ဘယ်လောက် ထိ ခံရသလဲဆိုတာကွာ….”
“ရှီး…အား..သဲ…ကောင်း…နေ..အား…”
“ဟင့်….ကိုက ကောင်းနေ၊ ဒီမှာဖြင့် သဲက အလူးအလဲခံနေရတာ….နို့သီးတွေ အထိ မခံနိုင်ဘူးကိုရယ်….အတောတ်ခံရတာ ကျိန်းနေလို့လေ….သဲလေ…သူ့ လီးကြီး… ထုပေးရတယ်… သိလား…”
“အိူး……..သဲရာ…သူ့လီးတုတ်ကြီးလား..ကွာ….ထုပေးရတာ ကြိုက်လား”
“အင်း…အရမ်းကြိုက်တယ်ကွာ…လက်ထဲမှာ နွေးပြီး တင်းနေတာ”
“အအား…သဲ..ဟို…ဟို…လေ.. ဟို..”
“ဘာလဲ ကိုရ…တဟိုဟိုနဲ့လေ…ပြောလေ…ကို…ရဲ့”
“ဟို..ကွာ…စုပ်…စုပ်…ပေးရ…သေးလားလို့….”
မင်းသူက မရဲတရဲမေး၏။
“ဟိ…ဟိ…ကိုက ဘယ်လိုထင်လဲကွာ”
ဖြူလဲ့သွယ်က မဖြေ။ မေးခွန်းကို မေးခွန်းဖြင့်ပင် ပြန်မေးသည်။
“ရှစ်…ကိုကတော့…သဲလေး….သူ့လီးကြီး စုပ်ပေးရတယ်လို့ ထင်တာ…ဟင်… ဟုတ်လား သဲ”
“ဟိ…ဟိ…”
ဖြူလဲ့သွယ် မဖြေ….ရီ၍သာနေသည်။
“ဟာ…ပြောဦး.လေ သဲရ…ကျစ်”
“ကိုက…အရမ်းတော်တယ်လို့…..”
“အိုး…ရှီး…သဲရယ်….အား…..ကျစ်…ကျစ်”
ဖြူလဲ့သွယ် အဖြေတွင် မင်းသူလီးက ဖြိုဖြိုးဖျစ်ဖျစ် တုန်သည်။ ငေါ့သည်။ ခံစားရ ကောင်းလွန်ပေခြင်း။
“အား…သဲရယ်…ကို့လီးတောင် မစုပ်ပေးတာ….သူ့လီးကြီးကြ စုပ်ပေးရတာလားကွ”
မင်းသူလေသံမှာ ထန်ခြင်း၊ မနာလိုခြင်း ရောယှက်လျက်။
“အာ..မတူဘူးလေကွာ…သူက ဘူလ်းလေကွာ၊ သဲကဟော့ဝှိုက်လေကွာ…ဘူလ်းနဲ့ ဟော့ဝှိုက်ဆိုတာ အပေးအယူမျှမျှ လုပ်ကြမှာလေကွာ…အဲဒါတွေတော့ ရှိမှာပေါ့ ကိုကလည်း၊ ကိုက ကပ်ကိုးလေးလေကွာ….ဘူလ်းနဲ့ဟော့ဝှိုက် လိုးချင်သလိုလိုးတာကို ခွင့်ပြုထားမှတော့ ဒါမျိုးတွေကတော့ ရှိမှာပေါ့ ကိုရဲ့…ကဲ မထန်လို့လား ကိုက”
“ထန်တော့ ထန်တာပေါ့ သဲရ…၊ ဒါပေမယ့်….”
“ဒါပေမယ့်မနေနဲ့…သိလား၊ သဲပါးစပ်လေးက သူ့လီးကြီး စုပ်ပေးပြီးသွားပြီ ကိုရဲ့၊ သူ့လီးကြီး တုတ်လွန်းအားကြီးလို့ သဲဖြင့် ပါးစပ်အသေဟပေးရတာ၊ သူက သဲစုပ်တာ ကြိုက်တယ်တဲ့၊ ကောင်းတယ်တဲ့…သဲစုပ်ပေးတာ ထန်လို့ဆိုပြီး သဲပါးစပ်ကို ညှောင့် တောင်လိုးပေးသွားသေးတယ်ကိုရယ်….ဟင်…ကို….ကို့မယားလေး..ကလေ…ကို့လီး တောင် စုပ်မပေးတာ၊ သူက စုပ်ခိုင်းရုံအပြင် လိုးပါ လိုးသွားတာ ကိုရဲ့….ဟင့်…”
“အား..အာ့…သဲရယ်…ကျစ်…ထွက်…ထွက် တော့မယ်….အီး”
“အင်းဆို…ကိုလည်းကြိုက်ရဲ့သားနဲ့ကွာ…သဝန်တိုမနေနဲ့….သဲက ကို့ပဲချစ်တာ၊ သူနဲ့ ခံချင်တာက တဏှာသက်သက်ပဲ၊ သူကလည်း တဏှာသက်သက်လိုးမှာဆိုတော့ ကိုရယ်…တစ်တစ်ခွခွတော့ လိုးမှာပေါ့….ကိုသိလား….သဲအထင် မမှားရင် သူက ရီရီကို လည်း လိုးပြီးသွားပြီသိလား…”
“အား..သဲ…ရှီး….ဒီလူကြီးကကွာ……ပတ်လိုးနေတာပဲ….”
“အင်း….ဆို၊ သဲအထင် ရီရီက သုံးယောက်မြောက် သူ့ လိုးမယားနေမယ်၊ သဲကလေ…ဟိ….သဲကို ခေါ်တာ ဖြူလေးတဲ့ ကိုရ…”
“အင်း…သဲက ငယ်လို့ ခေါ်တာမလား…..ရှီး”
“ဟုတ်ဘူး….ကို၊ ဖြူဆိုတာ ဖြူလဲ့သွယ်၊ လေးဆိုတာ လေးယောက်မြောက် လိုးမယားတဲ့ ကိုရယ်….ဟင့်…သိလား…ကို့မယားလေးက သူ့လိုးမယားလေး ဖြစ်နေပြီ ကိုရဲ့”
“အိုး……ဟား……..”
မင်းသူမှာ လရည်တဖျောဖျော ထွက်ရတော့သည်။ အသက်ရှုပင်မှားရတော့သည်။ တစ်ကိုယ်လုံး နွမ်းနေအောင်ပင် လီးရည်တွေက အတစ်လိုက် ထွက်ရ၏။
“ဟီး…ကို…ကောင်းလား…ပြီးသွားပြီမလား”
“အင်း……အ…ရမ်း…ကောင်း…တယ်…သဲ…ရာ….မောချိသွားတာပဲ…”
“ပြီးရော…လူဆိုး…သွား….၊ ပေးတောင်လိုးခံထားပြီပဲ ကျန်တာအူတိုမနေနဲ့တော့ ဟုတ်ပြီလား…ဟွန့်…”
“ဟီး…အင်းပါ…ထန်တာက ထန်တာ၊ အူတိုတာက အူတိုတာ မတူဘူးလေ…ဟီး၊ အူတို လေ ပိုထန်လေပဲ၊ သဲပါးစပ်လေးထဲ သူ့လီးကြီးတစ်နေတာ မှန်းကြည့်ရုံနဲ့ကွာ… .အရမ်းဖီလ်းတယ်”
“အင်းပါ…ကဲ..နားဦး…ကို၊ သဲလည်း နားရင်း သူအလာ စောင့်လိုက်ဦးမယ်၊ အလိုးတော့ မခံပါဘူး….စိတ်ချနော်…စုပ်ခိုင်းရင်တော့ စုပ်ပေးလိုက်မယ်နော်ကို..သိလား”
“အင်းပါ…သဲ စိတ်ချပါ့.. ရရင်လေ…သူ့လီးပုံ ရိုက်ပြပါလားသဲ၊ ကို့မိန်းမလိုးမယ့် လီးကြီး ဘယ်လောက်ကြီးတယ် ဆိုတာ သိချင်တာ…”
“ဟီး…အင်းပါ…သဲ သူ့ပြောကြည့်ပါ့မယ်၊ ဖြူလေး ဘဲက ဖြူလေးစောက်ပက်လိုးမယ့် လီးကြီး ကြည့်ချင်လို့ ဆိုပြီးလေ…..”
“အာ……သဲကလည်း”
“ခစ်…ခစ်…စတာပါ ကိုရ….သဲယောကျ်ားကို အထင်သေးအောင်လုပ်မလားလို့….အိပ် တော့နော်….ဆက်မထုနဲ့တော့ သိလား..”
မင်းသူလည်း လီးကိုမှ သန့်ရှင်းရေးမလုပ်နိုင်ရှာ။ နွမ်းလျစွာ အိပ်ပျော်သွားရသည်။
ဖြူလဲ့သွယ်မှာလည်း ချစ်သူအား အကောင်းကြီးကောင်းအောင် လုပ်ပေးပြီးနောက် ဦးအောင်ကျော် အလာကိုစောင့်ရင်း မှေးကနဲ အိပ်ပျော်သွားရသည်။
...........
“ဒေါက်…..ဒေါက်….ဒေါက်…..”
အိပ်ပျော်နေသော ဖြူလဲ့သွယ်မှာ တံခါးခေါတ်သံကြောင့် ဆတ်ခနဲ နိုးထလာခဲ့သည်။ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် ငူတူငိုင်တိုင် ဖြစ်နေသေး၏။
သုတ်ရည်နံ့တို့ကို ရှုရှိုက်မိမှ အသိက ဝင်လာခဲ့ရသည်။
သုတ်ရည်အလူးလူး၊ သေးနံ့တသင်းသင်းဖြင့် အိပ်ပျော်သွားခြင်း။
နာရီကို ကြည့်လိုက်တော့ ည ၁၀ နာရီခန့်။
“ဘယ်…သူ…..လဲ”
တံခါးစီသွား၍ တိုးတိုးမေးလိုက်၏။
“ဖြူလေး....ကျုပ်ပါ”
ဖြူလဲ့သွယ် တံခါးကို ဖြေးညှင်းစွာဖွင့်သည်။
ဦးအောင်ကျော် အိမ်ထဲ ရောက်လာ၏။ ဖိနပ်ကိုပင် အပြင်မချွတ်ဘဲ အိမ်ထဲသို့သွင်းလိုက် သည်။
ဖြူလဲ့သွယ် တံခါးကိုဖြေးညှင်းစွာပိတ်သည်။
အရာအားလုံးကား တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက်။
“အိပ်ပျော်နေတာလား ဖြူလေး…”
ဦးအောင်ကျော်က ကပိုကရိုဖြင့် အလှကြီးလှနေသော ဖြူလဲ့သွယ်ကို နောက်မှ ပွေ့ဖက် ရင်း တိုးတိုးမေးသည်။
“အို..အမေ့…သွားပါ….သွား..သွား၊ ဖြူလေး လာမဖက်နဲ့…သွား၊ သူများကို လိုးလို့ ဝ မှ ဖြူလေးဆီ လာတာ..သွားကွာ….”
ရုတ်တရက် အဖက်ခံရ၍ ဖြူလဲ့သွယ် အာမေဋိတ်သံလေးထွက်သွားပြီးနောက် ဦးအောင် ကျော်ကို အမူပိုပိုပြောကာ ရုန်းထွက်သည်။
“ဟော….သူများလိုးလို့ ဝတာမဟုတ်ပါဘူးကွ၊ ဖြူလေးလို့ သဘောထားပြီး အသေလိုး ပေးနေတာ၊ ဟိုတစ်ယောက်ကတောင် ပြောသေး….၊ ဒီတစ်ခေါက် အရမ်းလိုးလို့တဲ့ကွ..”
ဦးအောင်ကျော် စကားက ဖြူလဲ့သွယ်ကို ကြက်သီးထစေ၏။
“ဟွန့်…သွားပါ…အပိုတွေ..”
ဦးအောင်ကျော်က ဖြူလဲ့သွယ်ကိုစွေ့ကနဲ ပွေ့ချီသည်။ အိပ်ခန်းဆီသို့ ပွေ့ခေါ်သည်။ လမ်း လျှောက်ရင်း ဖြူလဲ့သွယ် စောက်ပက်လေးကို နှိုက်၏။
“အင့်..အာ…ဟင့်..ဘာ…ဘာ…လုပ်နေတာလဲ….”
“သူများသွားလိုးလို့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေတဲ့ ကောင်မလေးကို ချော့….မလို့”
“ဟွန်း…ခုမှ…သူ လိုးလို့ဝမှ…လာပြီးကွာ……အာ့”
စကားမဆုံးသေး။ အိပ်ယာပေါ် ပစ်ချခံရသည်။ ထဘီဆွဲချွတ်ခံရသည်။
စိုရွှဲနေသော ပင်တီဖြူဖြူလေးက စောက်ပက်ဖောင်းဖောင်းလေးကို မလုံ့တလုံ ဖုံးထားရှာ သည်။ သေးနံ့သင်းသင်း၊ စောက်ရည်နံ့ စူးစူးတို့ကို သိသိသာသာ ရှုရှိုက်မိသည်။
“လိမ္မာလိုက်တာ ဖြူလေးရာ၊ ညစ်ပတ်မလေး…စောက်ရည်တွေ၊ လီးရည်တွေပေလူး ပြီး အိပ်ပျော်သွားတာလားကွ…”
“ဟွင့်….သူပဲ မဆေးနဲ့ ဒီတိုင်းစောင့်နေဆို…..”
ဖြူလဲ့သွယ်က စိတ်ဆိုးမပြေသေးဘဲ စူပုတ်ပုတ်လေး ပြော၏။
“တော်လိုက်တာကွာ…ဘယ်လိုလဲ ကျုပ်သွားလိုးနေတုန်း ဖြူလေးရည်းစားနဲ့ဖုန်းပြော ရင်း စောက်ပက်ရွနေသေးလား…”
“ဟုတ်…..”
ဖြူလဲ့သွယ် ပက်လက်ကလေး ခေါင်းလေးညိတ်ရင်း ဖြေသည်။
ဦးအောင်ကျော်က ပုဆိုးကို ချွတ်ချသည်။ လိုးပြီးကာစ လီးကြီးက ခပ်ငေါငေါကြီး ယမ်း နေသည်။ လီးတွင်လည်း အဖြူရည်နှစ်တို့ ကပ်နေသေး၏။
“ဟင်…ဖြူ…ဖြူလေး….ကို လိုး….လိုး…မလို့လား……”
ဖြူလဲ့သွယ် ရွံ့တွန့်တွန့်လေး မေးမိသည်။
ဦးအောင်ကျော် မဖြေ။ ပင်တီကြား ပေါင်စုံကြားမှ လက်နှိုက်ကာ ဖြူလဲ့သွယ် စောက်ပက် ကို နှိုက်သည်။ စောက်စေ့လေးကို ချေသည်။ စောက်ပက်မြောင်းကြားအတိုင်း အစုန်အ ဆန် ပွတ်သည်။
“အာ့…..ဦး…ရယ်…”
ဖြူလဲ့သွယ် ကော့တတ်သွားရသည်။ မော့တတ် ကော့တတ်လာသော ရင်အစုံကား
ဦးအောင်ကျော် လက်ထဲတွင် တင်းတင်းဆုပ်နယ်ခံရပြန်၏။
“ရှီး….ဦး…ကြီး…ဟင့်…အ…အာ့…နာ….နာ….တယ် ဆို…”
ဦးအောင်ကျော်က ပက်လက်ဖြစ်နေသော ဖြူလဲ့သွယ်၏ ရင်ဘက်ပေါ် ခွထိုင်သည်။ တီရှပ်လေးကို ပုခုံးထိ လှန်တင်သည်။ ကျောအောက်သို့ လက်လျှိုကာ ဘော်လီချိတ်ကို ဖြုတ်သည်။ နို့နှစ်လုံးက မို့မောက်မောက်လေး ပေါ်လာရသည်။
နို့သီးထိပ်ကို လီးဒစ်ဖြင့် ပွတ်သည်။ ထိုးသည်။ ကလိသည်။ နို့အုံကို လီးဖြင့်ထိုး၏။ လီးတန်ကို ကိုင်ကာ နို့ကို လီးဖြင့် ပုတ်၏။ လီးတန်တွင် ကပ်နေသော အဖြူရည်တို့က နို့ပေါ်တွင် သွေ့ခြောက်စ သုတ်ရည်တို့ပေါ် ပေကျံ၏။
“ရှီး….ဦး..ရယ်…ဟင့်…ဘာ လုပ်နေ…တာ…လဲ…..လို့…ကွာ..အာ့ ဟ..”
လီးတန်ကြီးကို နို့နှစ်လုံးကြားညှပ်သည်။ နို့ကို ပူးသည်။ ရှေ့တိုးနောက်ငင်လိုးသည်။ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ အပေါ်စီးမှ ခွ၍ နို့ကိုလိုးနေသော ဦးအောင်ကျော် လုပ်သမျှ ညည်းညူ နေရတော့သည်။
တချက်တချက် နို့ကြားမှာ ငေါထွက်လာသော လီးဒစ်ကြီးက မေးဖျားဆီသို့ပင် လာ၍ ထောက်၏။
“ဟ…ဖြူလေး…ဟထား…ပါးစပ်လေးဟ….လျှာလေးထုတ်….ဒစ်ကြီးရောက်ရင် လျှာနဲ့ လှမ်းလှမ်းယက်ပြီး စုပ်ကွာ…”
ဖြူလဲ့သွယ်မှာ နို့ကို လီးဖြင့်အလိုးခံရရင်း ကျော်ထွက်လာသော လီးဒစ်ကြီးကို လှမ်း၍ ယက်ရတော့သည်။
လျှာဖျားလေးက လီးဒစ်ကြီးကို လှမ်းယက်မိသည့် ခဏ ပုံမှန်ထက်ပြင်းသော အနံ့ကို ခံစားမိသည်။ အရသာကလည်း ခပ်ညှီညှီစို့စို့…။
“ဟင့်….ရှီး…ပြပ်….”
“အိုး…ကျစ်…စုပ်….စုပ် ဖြူလေး…တခြားစောက်ပက်လိုးထားတဲ့လီးကြီး….သေချာစုပ် စမ်းကွာ…..”
“အား…..ရှီး….ပြိ…ပြွပ်…ပလပ်…ပြပ်…စွိ..စွိ..အု…”
ဖြူလဲ့သွယ်မှာ အရသာခံ၍ မစုပ်နိုင်ရှာ။ လီးတန်ကြီးဖြင့်ပင် ပါးစပ်ကို ညှောင့်လိုးခံရ တော့သည်။
မျက်နှာကိုလီးဖြင့်ခွ၍ အထိုးခံရသည့်အခါ အသက်ရှုကားမဝ။ လီးမွှေးတို့ကလည်း နှာခေါင်းအတွင်း ကလူသည်။မြှူသည်။ ဝင်သည်။
လီးတန်ကြီး ပြွတ်ကနဲ စွတ်ကနဲ ဝင်သည့်အခါ ပါးစပ်အသားကုန်ဟရင်း လီးတန်ကြီးကို လက်ဖြင့် ထိန်း၍ ကိုင်ရသည်။ ထုရသည်။ လီးဒစ်ကို ငုံရသည်။
တခြားမိန်းမစောက်ပက်ကို လောလောလတ်လတ်လိုးထားသည့် လီးကြီးဖြင့် ပါးစပ်အလိုး ခံရခြင်းဟူသော အသိစိတ်က အဆုံးစွန်ရမ္မက်ကို တတ်ကြွစေသည်။
“အား…ကျစ်…ကျစ်…ကောင်းတယ် ဖြူလေးရာ….ရှီး….အီး…..”
“အွတ်…အိ..အု..ပြွတ်…ပြပ်…အု…ဝု ဝူး…. အီး”
ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ပါးစပ်လီးသွပ်ခံရရင်း စောက်ပက်အနှိုက်ခံရသည့်အခါ……
လက်နှစ်ချောင်းအပူးလိုက် စောက်ပက်အတွင်း ဝက်အူရစ်သလို တရစ်ချင်းနှဲ့ အသွင်းခံ ရသည့်ခဏ စောက်ပက်လေး ရှံ့ပွပွဖြစ်ရသည်။ ထိုးသွင်းသောလက်ကို ညှစ်ရင်း ညှစ်ရင်း စောက်ရည်တွေ ဗွက်ကနဲ ထွက်ကာ တချီပြီးရသည်။
ဦးအောင်ကျော်မှာလည်း ဖြူလဲ့သွယ် ပါးစပ်ကိုလိုးရင်း စောက်ပက်နှိုက်ရာမှ ဖြူလဲ့သွယ် အပြီးတွင် ပါးစပ်တွင်း စိမ်ထားသော လီးကို ဆွဲထုတ်သည်။ ဖြူလဲ့သွယ်ကို ဖက်ကာ လှဲ သည်။
ဦးအောင်ကျော် လာသည်မှာလည်း ဖြူလဲ့သွယ်ကို လိုးရန်မဟုတ်။
တစ်ခြားမိန်းမစောက်ပက်လိုးနေစဉ် ဖြူလဲ့သွယ်အား စောက်ပက်ယားနေစေခြင်း။
တစ်ခြားမိန်းမလိုးထားသည့် လီးအား မက်မက်မောမောစုပ်စေလိုခြင်း။
တစ်နည်းဆိုရလျှင် ဖြူလဲ့သွယ်အား ညစ်တီးညစ်ပက်မလေးအဖြစ် ပုံသွင်းပြီးသည့် နောက်တွင်၊ ဘယ်အချိန်မဆို ၊ ဘယ်အနေအထားနှင့်မဆို သူ့လီးကြီးအား စုပ်စေရမည့် ဟူသော ခံစားချက်ကို သိစေလိုခြင်းကြောင့်ပင်။
ယခုလည်း ဖြူလဲ့သွယ်မှာ တစ်ခြားမိန်းမစောက်ပက်အား အသေလိုး၍ သုတ်ရည်စောက် ရည်လူးသော လီးတန်ကြီးအား မက်မက်မောမောစုပ်ကာလေပြီ။
ထိုလီးကြီးဖြင့်ပင် ပါးစပ်အလိုးခံရင်း စောက်ပက် နှိုက်ခံရ၍ တစ်ချီပြီးလေပြီ။
တစ်ခြားမိန်းမစောက်ပက်လိုးသောလီးဟူ၍ ရွံရှာခြင်းမရှိ၊ မကျေမနပ်မဖြစ်ပဲ ပါးစပ်ဟ ကာ လီးတန်ကြီးအား မက်မက်စက်စက်ပင် စုပ်နေ၍ ပါးစပ်အတွင်းမှပင် လီးအား အတင်းဆွဲထုတ်ရသည် မဟုတ်ပါလား။
“အိပ်တော့ ဖြူလေး….မနက်ဖြန် မနက်စောစော ရေချိုးလိုက်…ဟုတ်ပြီလား…”
ညကာလအမှောင်ကား မှောင်မိုက်တိတ်ဆိတ်နေတော့၏။ ဆရာမလေး ဖြူလဲ့သွယ်မှာ လည်း နို့ပေါ် ဖင်ပေါ် ဖြစ်လျက်သားပင် မလှုပ်ရှားနိုင်အားဘဲ ပက်လက်ကလေး အိပ်ပျော်ရတော့၏။ မင်းသူတောင်းသော ဦးအောင်ကျော်လီးကြီးကိုပင် ပုံမရိုက်လိုက် နိုင်။
အခန်း(၂၉) ဆက်ရန်>>>
Comments
Post a Comment