(၁)ခန့်ကြာပြီးနောက်
" စုတ်ပြတ်သတ်သွားသော နုပျိုအိစက်ခြင်း "
ရေး~ သိုးနက်
အပိုင်း(၈) ပန်းပျိုတစ်ပွင့်ညစ်နွမ်းခြင်း
ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်စက်ရင်း အနားယူနေတယ်။ ခဏကြာတော့ဦးမာမူပြန်ရောက်
လာတယ်။သူလိုချင်တဲ့ပစ္စည်းတွေအကုန်ပါလာတဲ့အပြင်သူပေးလိုက်တဲ့ပိုက်ဆံပိုနေလို့ဟုဆိုကာ စအိုလိုးဆီ၊
ကိုယ်လိမ်းဆီတွေနဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းပါဝယ်လာတယ်။ ဦးအောင်ထူးက ဘာမှပြောမနေတော့ပဲ ထိုပစ္စည်းတွေကို
ယူပြီးသိမ်းထားလိုက်တယ်။ ဦးအောင်ထူးရော ဦးမာမူရော စကားမပြောဖြစ်ကြပဲ တောက်ပစူးနက်နေတဲ့
မျက်လုံးတွေက ထိုညမှာတစ်စုံတစ်ခုကိုအသေအခြာလုပ်တော့မယ်ဆိုတာ တိုင်ပင်စရာမလိုပဲ နားလည်သဘောပေါက်နေကြတယ်။
"ကျားရဲတို့သည်အားနည်းသောယုန်ပျိုသမင်ပျိုတို့ကိုလွန်စွာခံတွင်းတွေ့သကဲ့သို့....
ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ရက်စက်တဲ့သူများသည်နူးညံ့သိမ်မွေ့သူများကိုသာ ဖျက်ဆီးဝါးမြိုလိုကြသည်မဟုတ်လော"
ခဏကြာတော့အိလှသူကိုကျောင်းသွားကြိုတယ်။ သမီးဖြစ်သူကျောင်းကထွက်လာတော့ဦးအောင်ထူးတစ်
ယောက်သမီးဖြစ်သူနဲ့အတူလမ်းမလျှောက်ပဲ ဖုန်းပြောချင်ဟန်ဆောင်ပြီး နောက်ကနေလိုက်လာတယ်။
အကြောင်းကတော့ကျောင်းစိမ်းထမိန်လေးနဲ့ဆွဲဆောင်နိူင်လွန်းတဲ့သမီးဖြစ်သူရဲ့အိအိတုံတုံလှုပ်လီလှုပ်
လဲ့တင်သားဆိုင်လေး အတက်အဆင်းကြမ်းကြမ်း လှုပ်ရမ်းနေပုံလေးကိုဖုန်းကင်မရာနဲ့မှတ်တမ်းတင်
ချင်လို့ပါ။ ကားဆီရောက်တော့စကားသိပ်မပြောဖြစ်ပဲ ကောင်မလေးဆီက ကာမပန်းဦးအဆီအနှစ်ကို
ဦးမာမူတစ်ယောက်ဘယ်လိုရက်စက်ကြမ်းကြုပ်စွာ စုပ်ယူနင်းခြေမလဲဆိုတာ တွေးမိနေရင်း ရင်ထဲတလှပ်လှပ်
ဖြစ်နေလေရဲ့။အိမ်ရောက်တော့စကားအနည်းငယ်သာပြောဖြစ်ကြပြီး သမီးဖြစ်သူနဲ့ညစာစားတဲ့အခါမှာ
သမီးဖြစ်သူအတွက်ဖျော်ပေးထားတဲ့အအေးထဲကိုအိပ်ဆေးအပြင်းစားတွေကြိတ်ထည့်ထားလိုက်တယ်။
အိလှသူတစ်ယောက်ကတော့ဘာမှမသိပဲ အဖေဖြစ်သူဖျော်ပေးထားတဲ့အအေးကိုမော့လိုက်
ထမင်းစားလိုက်ချစ်စဖွယ်အမူအရာလေးနဲ့စကားတွေပြောလိုက်လုပ်နေလေရဲ့။ သူမသောက်နေတဲ့
အအေးက အနည်းငယ်ခါးနေသယောင်ဖြစ်နေပေမယ့်အဖေဖြစ်သူစိတ်မချမ်းသာဖြစ်မှာစိုးတဲ့အတွက်
သောက်လို့ကောင်းဟန်ဆောင်ပြီး တကြိုက်ထဲမော့သောက်ပြလိုက်တော့တယ်။ ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်နေ
တဲ့ဦးအောင်ထူးရဲ့ရင်ထဲမှာ အေးခနဲဖြစ်သွားပြီး သူခံစားရတော့မယ့်အတွေ့အကြုံသစ်အတွက်ရင်
တွေခုန်နေတော့တယ်။ည ၉ နာရီရောက်တော့ဆေးကအစွမ်းပြလာတယ်။အိလှသူတစ်ယောက်
စာကျက်နေရင်း အိပ်ချင်လာပြီး ငိုက်ငိုက်ကျနေတယ်။ သူမရဲ့စာကြည့်စားပွဲက ဧည့်ခန်းထဲမှာဖြစ်တဲ့အတွက်
ဦးအောင်ထူးက အိပ်ငိုက်နေတဲ့အိလှသူကို
"သမီးလေး ဒီနေ့စာကျက်တာအိပ်ငိုက်နေသလိုပဲ"
"ဟုတ်တယ်ဖေကြီးရယ်သမီးဘယ်လိုဖြစ်တယ်မသိပါဘူး အရမ်းအိပ်ငိုက်နေတယ်" ဆိုပြီး သူ့ဆံပင်လေးဖွရင်း နှုတ်ခမ်းလေးဆူပြီးပြောလိုက်တယ်။ဦးအောင်ထူးက
"ဒါဆိုလဲ စာကျက်မနေပါတော့သမီးရယ်အိပ်ချင်နေတာပဲ အိပ်လိုက်ပေါ့"
"ဒါဆိုလဲ သမီးအိပ်လိုက်တော့မယ်နော်" ဆိုပြီး ချစ်စဖွယ်အမူအရာလေးနဲ့ပြောလိုက်တော့တယ်။သူမအခန်း
ရှိရာဘက်ဆီလှည့်ထွက်သွားတဲ့အိလှသူရဲ့ နောက်ပိုင်းအလှလေးကိုဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်ငေးကြည့်
နေရင်း သူ့ရဲ့စိတ်တွေလှုပ်ရှားလာပြီး အသည်းထဲအေးစက်နေသလိုခံစားရတယ်။ ညအိပ်ဝတ်စုံအဖြူရောင်
ဝမ်းဆက်လေးက သူမရဲ့ ကော့ပြီးသေးတဲ့ခါး ကားပြီးစွင့်တဲ့တင်သားဆိုင်တို့ရဲ့ အချိုးအစားကိုမကာကွယ်
နိူင်ပဲ လှုပ်လီလှုပ်လဲ့အိစက်တုံခါနေတော့တယ်။ ထိုညဟာ လိမ်မာယဉ်ကျေး ကလေးဆန်တဲ့အိလှသူရဲ့
အပျိုခန္ဓာ ညစ်နွမ်းတော့မယ့်ညတစ်ညပေါ့။ ပန်းတစ်ပွင့်ရဲ့အလှအပဟာ ပျားပိတုန်းတွေကိုဆွဲဆောင်ခေါ်ငင်
ဖို့ဆိုတာ သဘာဝဆန်ပေမယ့်ဦးအောင်ထူးလိုအဖေအရင်းနဲ့ဦးမာမူလိုညစ်ပတ်နံစော်နေတဲ့ကုလားကြီး
တစ်ယောက်တို့အပျိုရည်စုပ်မယ့်ညဟာ ပန်းတစ်ပွင့်ပေါ် ယင်ကောင်တွေနားနေပုံနဲ့တောင်တူနေမလားပဲ။
ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်မကြာခင်ရတော့မဲ့လိင်အရသာအတွက်ရင်တွေခုန်နေလေရဲ့။သမီးအရင်း
ဆိုတဲ့စိတ်ကြီးက အတားအဆီးဖြစ်နေပေမယ့်သူ့သမီးလောက်နူးညံ့တဲ့သူအချိုးအစားကျတဲ့သူကို
သူ့တစ်သက်မှာမတွေ့ဖူးတာကြောင့်တစ်ကြောင်း ၊ ကြမ်းတဲ့သူ့ရဲ့လိင်စိတ်ဟာ နုတဲ့အိလှသူကိုရက်ရက်
စက်စက်မုဒိန်းကျင့်နေတာကိုမြင်ချင်တဲ့သူ့ရဲ့စိတ်ရောဂါကတစ်ကြောင်းကြောင့်သမီးအရင်းဆိုတဲ့
အတားအဆီးကိုကျော်နိူင်လုဆဲဆဲမှာ အရက်ရဲ့မြောက်ထိုးပင့်ကော်မှု့ပါပေါင်းစပ်လိုက်တော့လူစိတ်ပျောက်
ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးကြီးတစ်ကောင်လိုစိတ်ရိုင်းတွေဝင်နေတော့တယ်။ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်နာရီကြည့်
လိုက်သက်ပြင်းတွေချလိုက်၊ အရက်ခွက်ကိုမော့လိုက်နဲ့အချိန်တွေတဖြည်းဖြည်းကုန်လာတော့တယ်။
ဒီလိုနဲ့ည၁၂ နာရီတိတိရောက်တော့တံခါးကိုတိုးညှင်းစွာခေါက်သံထွက်လာပြီး ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်
တံခါးထဖွင့်ပေးလိုက်တော့မျက်နှာအဆီတွေဝင်းနေပြီး သွားကကွမ်းဂျိုးတွေပေါ်တဲ့အထိပြုံးဖြီးဖြီးကြီး
လုပ်နေတဲ့ဦးမာမူကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။ ထို့နောက်ဦးမာမူကိုဧည့်ခန်းမှာထိုင်ခိုင်းထားပြီး သူ့အခန်းထဲဝင်
လိုက်တယ်။ အခန်းထဲမှာ သူသိမ်းထားတဲ့စိတ်ကြွဆေးတစ်လုံးကိုရှူလိုက်ပြီး လိင်စိတ်ကြွဆေးတစ်လုံး ကိုပါသောက်လိုက်တော့တယ်။ထို့နောက်ဆီပုလင်း၊ ကင်မရာ ၊ စအိုလိုးဆီ၊မေ့ဆေးအရည်နဲ့ပုဝါတစ်ခု၊
ကြိုးတစ်ချောင်းနဲ့သမီးဖြစ်သူရဲ့အခန်းတံခါးသော့အပိုတစ်ချောင်းကိုပါယူရင်း ထွက်လာတော့တယ်။
ဦးအောင်ထူးထွက်လာတာနဲ့ဦးမာမူတစ်ယောက်စိတ်တွေလောနေရင်း မက်တက်ထရပ်လိုက်တယ်။
ထို့နောက်နှစ်ယောက်အတူအိလှသူရဲ့အခန်းတံခါးဆီသွားပြီး သော့နဲ့ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်တော့တယ်။
တံခါးကိုအသာအယာဖွင့်လိုက်ပြီး ဦးအောင်ထူးက တံခါးဝကနေချောင်းကြည့်လိုက်တော့ ဖြူစင်တဲ့
အိပ်ယာလေးပေါ် ဖက်လုံးလေးခွပြီး သူ့ကိုကျောပေးအိပ်စက်နေတဲ့သမီးဖြစ်သူကိုတွေ့လိုက်ရတော့
သူ့လီးကြီးက ရုန်းနေတော့တယ်။ လေအေးပေးစက်ပိတ်ပြီးအိပ်နေတဲ့အတွက်အိလှသူဟာစောင်မခြုံ
ထားတာကြောင့်ကွေးကွေးလေးအိပ်နေတဲ့သူမရဲ့ တင်သားပြည့်ပြည့်လေးဟာ ညဝတ်ဘောင်းဘီလေး
တင်းနေတဲ့အထိရုန်းနေသယောင်ဖြစ်နေတော့တယ်။အခန်းထဲဝင်လိုက်တာနဲ့သူမရဲ့ကိုယ်သင်းနံ့လေးကို
ဦးစွာရှူရှိုက်မိတယ်။ ဦးမာမူကတော့သူမကြာခင်ဝါးမျိုရတော့မယ့်အပျိုစင်လေးရဲ့ဖင်လေးကိုကြည့်ပြီး
အံတကြိတ်ကြိတ်ဖြစ်နေတယ်။ ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်စိတ်တွေလောနေပြီး သမီးဖြစ်သူနားကို
အမြန်တိုးသွားလိုက်တယ်။ထို့နောက်သူယူလာတဲ့မေ့ဆေးရည်ကိုလက်ကိုင်ပဝါပေါ်အနည်းငယ်လောင်း
ချလိုက်ရင်း သမီးဖြစ်သူရဲ့နှာခေါင်းနဲ့ခပ်ခွာခွာမှာထားလိုက်တယ်။ပြီးတော့ ဖြည်းညှင်းစွာနဲ့သမီးဖြစ်သူရဲ့
နှာခေါင်းပေါ်အုပ်လိုက်တော့တယ်။ အိပ်ဆေးအပြင်းစားတစ်လုံး သောက်မိထားတဲ့အိလှသူဟာ နှစ်နှစ်
ခြိုက်ခြိုက်အိပ်မောကျနေတော့တာကြောင့်မေ့ဆေးငွေ့ကိုရှူရှိုက်မိနေတာကိုမသိပဲ တဖြည်းဖြည်းမေ့မျော
ခြင်းကိုရောက်သွားရှာတော့တယ်။ထိုသို့မေ့ဆေးငွေ့ကို၅မိနစ်ခန့်ကြာတဲ့အထိထားလိုက်တဲ့အခါ
၁နာရီခန့်မေ့မျောသွားတတ်ကြောင်းကိုဦးအောင်ထူးလေ့လာပြီးဖြစ်တာကြောင့်မေ့ဆေးမမိခင်မှာ သမီး
ဖြစ်သူနိုးသွားမှာစိုးနေတဲ့အတွက်သူ့လက်တွေတုန်ရီနေတယ်။ သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်ထဲမှာလဲ နှလုံးခုန်သံတွေက
Drum တီးနေတဲ့အလားပဲ။၅မိနစ်ပြည့်သွားတော့မှ ဦးအောင်ထူးသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မေ့ဆေးကိုခွာလိုက်
တော့တယ်။ အိလှသူကိုစမ်းသပ်ကြည့်တော့လုံးဝမေ့မျောနေပြီဖြစ်ကြောင်းတွေ့ရတော့မှသက်ပြင်းချရင်း
ဦးမာမူကိုခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။သူတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့အကြည့်က သူတို့ရဲ့စွဲလန်းရာဖြစ်တဲ့ ဖောင်းတင်းနေတဲ့အိုးလေးဆီကိုသံမှိုစွဲသလိုစွဲကပ်နေတော့တယ်။ နှစ်ယောက်လုံးရဲ့မျက်နှာ အဆီပျံနေပြီး
ရာဂဆိပ်တွေတက်နေတော့တယ်။ ထို့နောက်ဦးအောင်ထူးက သမီးဖြစ်သူကုတင်နားမှာရှိတဲ့TV နဲ့သူ့ဖုန်း
ကိုချိတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူခိုးရိုက်ခဲ့တဲ့သမီးဖြစ်သူရဲ့ကျောင်းစိမ်းထမိန်လေးနဲ့တင်ပါးကိုတစ်လုံးတက်တစ်လုံး
ဆင်းဖြစ်စေတဲ့လမ်းလျှောက်နေပုံလေးကိုဖွင့်လိုက်တော့တယ်။ထိုမြင်ကွင်းလေးကိုကြည့်ရင်း ထိုမြင်ကွင်း
ထဲက ဖင်အိုးလေးဟာ သူတို့ပြုသမျှနုရတော့မယ့်အနေအထားရောက်နေပြီဆိုတာကိုပိုပြီးခံစားလို့ကောင်း
လာတော့တယ်။
ထို့နောက်ဦးအောင်ထူးက သမီးဖြစ်သူရဲ့ ဘောင်းဘီလေးတင်းနေလောက်အောင်အသားပြည့်တဲ့ဖင်တုံး
လေးကိုလက်လှမ်းလိုက်ပြီး ညှစ်ချလိုက်ရင်း မျက်လုံးတွေမှေးစင်းသွားတယ်။ထို့နောက်ထိုင်ခိုင်မှာ
ပြန်ထိုင်လိုက်ရင်း ယူလာတဲ့အရက်ကိုခွက်ထဲထည့်လိုက်ပြီး မော့ချလိုက်ရင်း
အပျိုစင်သမီးလေးရဲ့ ဖင်အိုးလေးကိုအရသာခံကြည့်နေလိုက်တယ်။ ပြစ်မျိုးမထင်တဲ့အလှနဲ့
ကလေးဆန်တဲ့ရုပ်အသွင်ရှိတဲ့အိလှသူဆိုတဲ့အပျိုစင်လေးဟာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့လိမ်မာခဲ့သမျှ
အခုတော့ရာဂရူးတဲ့အဖေနဲ့ကုလားမည်းမည်းကြီးရဲ့ရှေ့မှာ ရာဂအစာကျွေးဖို့လဲလျောင်းအသုံးတော်ခံ
နေတဲ့အသွင်ဖြစ်နေရရှာတယ်။ အပြစ်မဲ့စွာ မေ့မျောအိပ်စက်နေရရှာတဲ့သူမအဖြစ်ဟာ အပျိုဘဝကို ဘီလူးသဘက်တွေထံအပ်နှံရတော့မယ်လေ။ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်သူ့ရှေ့မှာ ဖင်လေးအဖောင်းသား
နဲ့အိပ်စက်နေတဲ့သမီးဖြစ်သူရဲ့ ခန္ဓာနုနုကိုဝါးလဲဝါးမျိုချင်တယ်သမီးအရင်းကိုပြန်လိုးရမှာကိုလဲ
မသင့်တော်ဘူးထင်တဲ့အတွေးတွေလွန်ဆွဲနေတယ်။ အိလှသူလောက်ငယ်ရွယ်နုပျိုကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်
အရမ်းလှလွန်းသူကိုလဲ သူ့အနေနဲ့တခါမှမတွေ့ဖူး မကြုံဖူးဘူး။ ဒီလိုအလှနတ်သမီးလေးကိုကိုယ်တိုင်
မလိုးရပဲ ကုလားတစ်ယောက်လိုးတာထိုင်ကြည့်အရသာခံဖို့ဆိုလဲ နှမြောတွန့်တိုပြန်တယ်။ ဒီလိုမျိုး
လှပနုနယ်ပြီး အိစက်တဲ့အသားအရည်ပိုင်ရှင်လေးရဲ့ ပန်းဦးကိုမချွေရရင်လဲ သူ့တစ်သက်နောင်တရလို့
ဆုံးမှာမဟုတ်ဘူးလေ။ အဲ့ဒီအချိန်သောက်ထားတဲ့အရက်ရဲ့ မြှောက်ပင့်မှု့မှာ ရာဂက အလိုက်သင့်မြောပါ
သွားတော့တယ်။ ဒါနဲ့သူဆုံးဖြတ်ချက်ကိုခိုင်ခိုင်မာမာချလိုက်တော့တယ်။ အိလှသူရဲ့ ပန်းဦးချွေပွဲမှာ
သူကိုယ်တိုင်ဇာတ်ကောင်အဖြစ်ပါဝင်တော့မယ်။အမှောင်ဇာတ်ခင်းတော့မဲ့တူတူသူထိကိုင်ကြည့်ဖူးပြီး
တစ်သက်မမေ့နိူင်တဲ့အပျိုနုနုရဲ့ ခန္ဓာထဲကိုသူ့ဒစ်ပြဲကြီးနဲ့တိုးဝင်တော့မယ်။ထို့နောက်ဦးမာမူဘက်ကိုလှည့်
လိုက်ပြီး "ငါဆုံးဖြတ်ပြီးပြီမာမူ. . . . ထုံးစံအတိုင်းပဲလုပ်မယ်. . . . မင်းကငါ့ကိုကူ. . . . သမီးအရင်းမကလို့
ဘာပဲဖြစ်နေဖြစ်နေ ဒီလောက်လှတဲ့ပန်းကိုငါပဲပန်းဦးစချွေမယ်" ဆိုပြီး အံကြိတ်သံကြီးနဲ့ပြောလိုက်တော့တယ်။
ဦးမာမူတစ်ယောက် ဦးအောင်ထူးဟာ သမီးအရင်းကို ပြန်မလိုးဝံ့လို့ သူလိုးတာကိုကြည့်ပြီး အရသာခံမယ်
လို့ထင်မှတ်ထားတဲ့အတွက် ကောင်မလေးရဲ့ပန်းဦးကိုနင်းခြေဖျက်စီးရတော့မယ့်သူ့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားပေ
မယ့် အိလှသူလို နတ်သမီးသမျှတင့်တယ်လှပတဲ့ အပျိုသွေးကို ဦးအောင်ထူးနောက်မှစုပ်ယူရလဲမဆိုးသေးပါ
ဘူးလို့တွေးမိရင်း သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေတော့တယ်။
အပျိုစင်လေးရဲ့ ဖောင်းအိတဲ့တင်သားလေးက စွင့်စွင့်ငွားငွား ခါးလေးကကျဉ်ကျဉ်အသားလေးကဖွေးဥနေကာ
ကိုယ်သင်းနံ့တို့ထုံတဲ့အခန်းလေးထဲ ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်လှလွန်းတဲ့ဖင်လေးကိုစိုက်ကြည့်ပြီး
တရွေ့ရွေ့အနားကိုတိုးလာတယ်။ တီဗီပေါ်မှာလဲ သူ့ရှေ့ရောက်နေတဲ့တင်အစုံကလှုပ်လီလှုပ်လဲ့နဲ့
ရာဂသွေးတို့ကိုဆူပွက်ခေါင်းထဲမှာ ပန်းတစ်ပွင့်ရဲ့ဝတ်ရည်ချိုကိုသောက်သုံးမယ့်ပျားဘီလူးတစ်ကောင်လို
ရက်စက်မှု့တွေအပြည့်နဲ့ပေါ့။ ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်သမီးဖြစ်သူရဲ့ ခုတင်ပေါ်ထိုင်ချလိုက်တယ်။
ထို့နောက်သူ့ကိုညှို ့ငင်ခေါ်ယူနေတဲ့တင်အစုံကိုလက်လှမ်းလိုက်ပြီး ဖောင်းကော့နေတဲ့တင်သားလေးပေါ်
လက်ကိုတင်လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ နွေးတဲ့တင်သားလေးရဲ့အတွေ့က အပျိုငွေ့တွေလက်ထဲဝင်လာသလားထင်
လိုက်ရပြီး ဦးအောင်ထူးရဲ့မျက်လုံးမှေးစဉ်းသွားတော့တယ်။ လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း အချိန်ပြည့်တစ်လုံးတက်
တစ်လုံးဆင်းလှုပ်ခါတုံအိခဲ့တဲ့ဖင်သားလေးဟာအခုတော့ငြိမ်သက်စွာနဲ့အပျိုရည်ပျက်ဖို့စောင့်ကြိုနေရရှာ
တယ်။ ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်တင်သားလေးကိုအသာညှစ်ချလိုက်တယ်။ အိစက်လွန်းတဲ့တင်သားလေးဟာ
ညှစ်အားကြောင့်အိဝင်သွားသလိုအရသာတွေ့လွန်းနေတဲ့ဦးအောင်ထူးရဲ့မျက်လုံးတွေလဲမှေးစင်းသွားရတယ်။
ထို့နောက်အားမလိုအားမရဖြစ်လာပြီး ဘေးစောင်းအိပ်နေတဲ့သမီးဖြစ်သူကို မှောက်ရက်အနေအထားဖြစ်
အောင်လုပ်လိုက်ရင်း သူမရဲ့ပေါင်သားလေးပေါ်တက်ခွလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်နဲ့တင်သားအိအိကောက်
ကောက်လေးကိုအားရပါးရဆုပ်နယ်နေမိတော့တယ်။ ထိုသို့အားရအောင်ဆုပ်နယ်နေချိန်အိလွန်းတဲ့အတွေ့
နူညံ့လွန်းတဲ့အသားအရည်လေးရဲ့ဆွဲဆောင်မှု့အောက်ဦးအောင်ထူးလမ်းတွေပျောက်လာပြီး သမီးဖြစ်သူ
ရဲ့တင်သားပေါ်ခွရက်လေး မှောက်လှဲလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့လီးကြီးနဲ့သမီးဖြစ်သူရဲ့ဖောင်းကော့အိစက်တဲ့တင်နှစ်တုံး
အလယ်ဖင်ကြားနေရာကိုလီးအမြှောင်းလိုက်ကပ်ပြီး ဖိကြိတ်တော့တယ်။ အဝတ်အစားအပြည့်နဲ့ထိတွေ့ရတာ
တောင်သူ့လီးအမြောင်း ကြီးတစ်ခုလုံး နွေးခနဲ ကျဉ်ခနဲအရသာတွေနဲ့အတူအကောင်းကြီးကောင်းနေတယ်။
အိလှသူရဲ့ လှလွန်းနဲ့ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကြောင့်လား ၊ နူးညံ့နုနယ်လွန်းတဲ့တင်သားတွေရဲ့အိစက်မှု့ကြောင့်
လား? သေခြာတာကတော့ ဦးအောင်ထူးရဲ့ရင်ထဲ သူပိုးလိုမွေးခဲ့ရတဲ့လှလွန်းတဲ့သမီးအရင်းကိုလိင်ဇာတ်
သွင်းရတော့မယ်ဆိုတဲ့အသိကြောင့်လုပ်သမျှအရာတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်အတိဖြစ်နေတာပဲဖြစ်လိမ့်မယ်။
ထိုသို့ဖိကြိတ်နေရင်း သမီးဖြစ်သူရဲ့ဆံနွယ်ရှည်လေးတွေကိုအသာဖယ်လိုက်ပြီး ပေါ်လာတဲ့ဂုတ်သားဖြူ
လေးကိုရှိုက်နမ်းလိုက်တယ်။ သမီးဖြစ်သူရဲ့အပျိုကိုယ်သင်းနံ့လေးသင်းခနဲ နှာခေါင်းထဲဝင်လာပြီး
သူ့ကိုအားအင်တွေပေးနေသလိုခံစားရတယ်။ အားမလိုအားမရဖြစ်နေတဲ့ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်ထိုဂုတ်
သားဖြူလေးကိုတပြွတ်ပြွတ်နဲ့စုပ်နေတော့အနီကွက်လေးတွေထင်ကျန်နေတယ်။
ထိုအချိန်ဦးအောင်ထူးပြုသမျှကိုအားမလိုအားမရနဲ့ကုလားထိုင်မှာထိုင်ကြည့်နေရတဲ့ဦးမာမူတစ်ယောက်က တော့အံတကြိတ်ကြိတ်လီးတကိုင်ကိုင်နဲ့ပေါ့။ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်ကတော့ဦးမာမူရှိနေတာတောင်
ဂရုမစိုက်နိူင်တော့ပဲ အပျိုစင်ရဲ့ကိုယ်သင်းနံ့ကိုရှိုက်နမ်းကာ သူ့ရဲ့လီးကြီးအောက်လုံးပြီးထစ်မောက်နေတဲ့
တင်ဆုံအိအိကိုလီးကြီးနဲ့ဖိတွန်းနေရင်း အရသာယူနေတော့တယ်။ဖိလိုက်တိုင်း တင်သားလေးရဲ့အိခနဲအတွေ့
ကသူ့ရဲ့ရာဂကိုဆွနေတယ်။အိလှသူတစ်ယောက်ကတော့မေ့မျောနေပြီး သူမရဲ့အပျိုစင်ဘဝလေးစုတ်ပြတ်
သွားတော့မှာကိုမသိရှာဘူး။ဦးအောင်ထူးအနေနဲ့တချိန်ကမဝံ့မရဲနဲ့ထိတွေ့ကိုင်တွယ်ခဲ့ရတဲ့သမီးဖြစ်သူကို
ခုတော့ ကြမ်းချင်တိုင်းကြမ်းလို့ရတော့မယ်ဆိုတော့အလွန်ပီတိဖြစ်နေတယ်။ထို့နောက်ဦးအောင်ထူးတစ်
ယောက်သမီးဖြစ်သူပေါ်မှဆင်းလိုက်ပြီး ညဝတ်ဘောင်းဘီလေးကိုအသာဆွဲချလိုက်တယ်။ အတွင်းခံဘောင်းဘီ
အဖြူရောင်လေးနဲ့ကော့ဖောင်းနေတဲ့တင်သားလေးပေါ်လာပြီး ဖြူဝင်းမွတ်နေတဲ့ပေါင်သားတင်းတင်းလေး. . . .
ပြီးတော့ထိုပေါင်သားလေးကနေသွယ်ဆင်းသွားတဲ့ခြေသလုံးဖောင်းဖောင်းလေးတွေပါလာတော့တယ်။
ထို့နောက်ထိုညဝတ်ဘောင်းဘီလေးကိုကုတင်အောက်ကိုပစ်ချလိုက်ပြီး ပေါ်လာတဲ့အတွင်းခံဖြူလေးကို
တုံရီနေတဲ့လက်အစုံနဲ့ဆွဲချလိုက်တော့တယ်။ ထိုအခါဦးအောင်ထူးမျက်လုံးတွေပြူးလာပြီး ရာဂခိုးတွေပြည့်နေ
တဲ့အကြည့်နဲ့တင်သားလေးကိုအငန်းမရကြည့်လိုက်သလိုထိုင်နေတဲ့ဦးမာမူလဲ အနားတိုးလာပြီး ပြူးကျယ်
တဲ့အကြည့်နဲ့ကြည့်လိုက်တယ်။ခါးဆီမှပြန့်ကားသွားသောတင်ပါးဆုံကြီးကဘေးသို့ပြန့်ကားသွားပြီး
တင်အုံကြီးသလောက်ဖင်လေးနှစ်တုံးဟာပြောင်ပြောင်ဝင်းဝင်းလေးဖြစ်နေပြီးတော့လုံးလုံးလေးထစ်ပြီး
မောက်နေတယ်။
ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်ထိုဖင်ပြောင်ပြောင်လေးကိုအငန်းမရကြည့်ပြီး ဖင်နှစ်တုံးကို
အတင်းညှစ်ဖြဲကာ ပါလာတဲ့စအိုပေါက်လေးကိုတပြွတ်ပြွတ်နဲ့ကုန်းစုပ်မိတော့တယ်။ဖင်တုံးအိအိကြီးနှစ်တုံးက
သူ့မျက်နှာကိုတအိအိကြီးနဲ့တွန်းနေပေမယ့်ဦးအောင်ထူးက အတင်းဖြဲကာဖင်ကြားကိုလျှာနဲ့လျပ်နေတယ်။
အိလှသူရဲ့ ဖင်နုနုလေးကြားမှာ အဖေအရင်းကြီးရဲ့တံတွေးတွေစိုစွတ်နေသလိုအထိအတွေ့မရှိဖူးသေးတဲ့
အပျိုဖင်လေးနှစ်တုံးဟာလဲ ကြက်သီးဖုလေးတွေထနေလေတော့တယ်။ထိုသို့ဖင်ကြားကိုလျှာနဲ့လျပ်လိုက်
ခရေပွင့်ပုံစအိုပန်းရောင်လေးကိုတပြွတ်ပြွတ်နဲ့စုပ်လိုက်လုပ်နေရင်း လက်နှစ်ဖက်ကလဲ ဖင်တုံးအိအိလေး
နှစ်တုံးကိုလက်နဲ့အားရပါးရဆုပ်နယ်ဖြဲကိုင်နေပြီး ရာဂဇိမ်ခံနေတဲ့ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်၁၄နှစ်သမီးရဲ့အပျို
ရည်ကိုစုပ်ရင်း ရာဂဆိပ်တွေတက်နေတော့တယ်။ အနားမှာရှိနေတဲ့ဦးမာမူကလဲ တခင်က အမဲသားတပြပြလုပ်
နေလို့အစာမျှော်တဲ့ခွေးတစ်ကောင်လိုသရေတွေကိုလျှာတဲ့သပ်တင်နေလေရဲ့။ အပျိုလေးရဲ့ သင်းတဲ့ရနံ့
တို့ထုံသင်းနေတဲ့အခန်းလေးထဲ တပြွတ်ပြွတ်ဖင်စုပ်သံအငန်းမရအသက်ရှူသွင်းသံတွေဟာ မကြာမီရောက်
လာတော့မဲ့ငရဲခန်းတစ်ခုရဲ့ တော်လဲသံတွေအလားပဲ။ ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်အိလှသူရဲ့ဖင်လေးကို
အားရအောင်စုပ်လျပ်ပြီး သူမကိုပတ်လတ်လေးဆွဲလှည့်လိုက်တယ်ဆိုတာနဲ့သူမပေါင်ကြားထဲက ပြောင်တင်းပြီး ပြူးထွက်နေတဲ့စပ်ပတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးပေါ်လာတော့တာပဲ။မီးအလင်းရောင်အောက်မှာ သူမရဲ့ စူထွက်
နေတဲ့စပ်ပတ်ကြီးကိုဦးအောင်ထူးအားရအောင်ကြည့်နေတယ်။ ဟိုအရင်တွေ့ခဲ့ရတုန်းက သမီးဖြစ်သူနိုးသွား
မှာစိုးတဲ့အတွက်အသေအချာမကြည့်မိမကိုင်ခဲ့ရပေမယ့်အခုတော့မေ့ဆေးမိထားတဲ့အတွက်သူ့စိတ်ကြိုက်
လုပ်လို့ရတော့မယ်ဆိုတာကိုတွေးရင်း ပီတိဖြစ်နေတယ်။ သူမရဲ့စပ်ပတ်ကြီးက ဖောင်းလွန်း စူလွန်းတာကြောင့်
သူမရဲ့ ပေါင်သားဖောင်းဖောင်းလေးနှစ်ခု ပူးကပ်လိုက်ရင်တောင်မှ ပေါင်ရင်းကစိမရပဲ စပ်ပတ်ရဲ့အောက်မှာ
တြိဂံပြောင်းပြန်ပုံစံလေး ဟနေတယ်။ ထိုရာဂငွေ့ထုတ်လွှတ်အားကောင်းလွန်းတဲ့စပ်ပတ်ကြီးကိုမြင်လိုက်ရတဲ့
ဦးမာမူတစ်ယောက်"ဟာ" ဆိုပြီးအသံထွက်မိလောက်အောင်မင်သက်သွားမိတယ်။ ဆူလွန်းတင်းလွန်းတဲ့
စပ်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ခုရဲ့ညှစ်အားကြောင့်စိနေတဲ့အပျိုစင်စပ်ပတ်လေးဟာ အဖေဖြစ်သူက ပေါင်ကိုဆွဲဖြဲ
လိုက်တဲ့အထိပြဲအာမလာပဲ အမြှောင်းလေးပေါ်ယုံစိနေလေရဲ့။
ထိုစပ်ပတ်ကြီးကိုအားရအောင်ကြည့်ပြီး
ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်သူမရဲ့ပေါင်ကြားထဲ ခေါင်းဝင်လိုက်ပြီး ထိုစပ်ပတ်ကြီးကိုလျှာနဲ့အပြားလိုက်လျပ်ချ
လိုက်တော့တယ်။ထိုသို့လျပ်လိုက်တဲ့ဆိုတာနဲ့အပျိုသွေးတွေပြည့်နေတဲ့အိလှသူရဲ့ပေါင်တံအိအိလေးပေါ်မှာ
ဖိုမသဘာဝရဲ့လှုံ့ဆော်မှု့ကြောင့် ကြက်သီးဖုလေးတွေထောင်ထလာတော့တယ်။ ဦးအောင်ထူးက သမီးဖြစ်
သူရဲ့စပ်ပတ်အိအိကြီးကိုတပျက်ပျက်နဲ့လျက်လိုက်ဖောင်းအိနေတဲ့စပ်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားကြီးကိုစုပ်ချလိုက်နဲ့
ဆိုတော့အပျိုစင်ရဲ့သွေးတွေဆူလာပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်ရဲ့မျိုးဥတွေဝင်လာနိူင်အောင်အရည်ကြည်တွေ
ထွက်ကျလာတော့တယ်။ အိလှသူတစ်ယောက်လူကသာမေ့နေပေမယ့်သဘာဝကမနေသာပဲ ဆန့်ကျင်ဘက်
လိင်ကိုတောင့်တတဲ့ခန္ဓာကိုယ်က သွေးတွေဆူလာတာများ ဖြူဝင်းတဲ့အသားလေးတွေတောင်ပန်းရောင်သန်း
နေတော့တယ်။သူမရဲ့ စပ်ပတ်ကြီးဟာလဲ ပုံမှန်ထပ်ပိုပြီးဆူတင်းသလိုကျန်းမာရေးကောင်းတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကလဲ
အရည်ကြည်တွေ သူများတကာထက်ပိုထုတ်ပေးနေတော့သူမရဲ့စပ်ပတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးတစ်ခုလုံး အရည်
ကြည်တွေရော အဖေဖြစ်သူရဲ့တံတွေးတွေပါ ပေါင်းစပ်ပြီး ပြောင်ဝင်းထွက်နေတော့တယ်။ဦးအောင်ထူးတစ်
ယောက်အားရအောင်ပြုပြီးမှ ဦးမာမူဘက်လှည့်လိုက်ပြီး မျက်ရိပ်ပြလိုက်တာနဲ့ဦးမာမူတစ်ယောက်
အစာငတ်တဲ့ခွေးတစ်ကောင်လိုအိပ်ယာပေါ်တက်လိုက်တယ်။ ဦးအောင်ထူးက အလိုက်သတိနဲ့ပေါင်ကြား
ထဲကဖယ်ပေးလိုက်တာနဲ့ဦးမာမူက အိလှသူရဲ့ ပေါင်သားလေးကိုညှစ်ကိုင်ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး စပ်ပတ်စိုကြီးကို
အငန်းမရစုပ်ချလိုက်တော့တယ်။ ဦးအောင်ထူးကတော့ဦးမာမူလုပ်သမျှကိုအရသာခံကြည့်နေရင်း
သူ့ရဲ့အကျႌနဲ့လုံခြည်ကိုချွတ်ချလိုက်ရင်း သူ့ရဲ့အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ထောင်ထွက်နေတဲ့ဒစ်ပြဲကြီးကို
ညှစ်ကိုင်ထားတယ်။ နုနယ်လွန်းပြီး ကလေးဆန်ဆန်ချစ်စဖွယ်ကောင်းတဲ့အပျိုစင်လေးကိုကုလားမည်းမည်း
ကြီးက ပေါင်ဖြဲပြီးစပ်ပတ်ကိုအသံမျိုးစုံထွက်တဲ့အထိကြမ်းတမ်းစွာစုပ်လျပ်နေပုံကိုကြည့်နေရတာကလဲ
ရာဂအရသာတမျိုးကိုပေးစွမ်းတဲ့အတွက်ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ကြည့်နေလိုက်တယ်။ဦးမာမူတစ်ယောက်
ပေါင်ကြားထဲခေါင်းဝင်ယုံသာမက စပ်ပတ်ကြီးထဲအထိပါတိုးဝင်တော့မတက်အတင်းဖိကပ်ပြီးစုပ်နေတော့
သူမရဲ့စပ်ပတ်ကြီးဟာ အနီရောင်သန်းလာတော့တယ်။ ထိုသို့လုပ်ရင်း အားရလာတော့သူမရဲ့ပေါင်သားနုနုလေးကိုပါစုပ်တော့ပေါင်တံဖြူလေးမှာ အနီကွက်တွေပေါ်လာတော့တယ်။ ထို့နောက်ဦးအောင်ထူးက
သမီးဖြစ်သူဘေးကိုလှဲချလိုက်ပြီး သူမရဲ့ အကျႌလေးကိုအသာဆွဲလှန်နေတော့တယ်။ သူမရဲ့ ဖြူဖွေးချပ်ရပ်
တဲ့ဗိုက်သားလေးပေါ်လာပြီး ထိုဗိုက်သားလေးကိုလျှာနဲ့အသာလျက်ရင်း အကျႌလေးကိုဆွဲတင်နေတယ်။
သူတစ်ခါမှမမြင်ဖူးသေးတဲ့အပျိုနို့လေးတွေကိုမြင်ချင်ဇောနဲ့အကျႌကိုအမြန်ချွတ်ချလိုက်တော့တယ်။
ထိုအခါ ဘော်လီအဖြူရောင်လေးနဲ့ဖောင်းထွက်နေတဲ့နို့အုံလေးပေါ်လာပြန်တယ်။
ဦးအောင်ထူးလဲ
စိတ်လောနေပြီး သမီးဖြစ်သူရဲ့ ကျောနောက်အသာလက်လျှိုလိုက်ပြီး ဘော်လီချိပ်ကိုဖြုတ်ချရင်း ဘော်လီလေး
ကိုဆွဲလှန်လိုက်တော့တင်းရင်းအိစက်ပြီး ဖြူဝင်းနေတဲ့ရွှေရင်အစုံဟာ တုံခါနေရင်းအန်ကျလာတော့တယ်။
ထိုအချိန်မှာ အိလှသူဆီက အင်းခနဲအသံတစ်ချက်ထွက်လာပြီး အနည်းငယ်လှုပ်လာတော့တယ်။
ထိုအဖြစ်ကိုမသိတဲ့ဦးမာမူက သူမစပ်ပတ်ကြီးကိုစုပ်နေရင်း မနေနိူင်မထိုင်နိူင်ဖြစ်လာပြီး စပ်ပတ်နှုတ်ခမ်း
သားဆူဆူကြီးကြီးကိုအတင်းဖြဲရင်း ပေါ်လာတဲ့အစိထောင်ထောင်ကိုသွားနဲ့ကိုက်မိတော့တယ်။
အိတုံမှုးတစ်ယောက်မူးဝေနေရင်းနိုးလာပြီး သူမရဲ့ပေါင်ကြားထဲစူးခနဲဝေသနာကြောင့် "အမေ့" ဆိုပြီးတလိုက်
ရင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တယ်။ထိုအခါ ကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေတဲ့သူမအဖြစ်ကိုတွေ့သွားပြီး သူမဘေးမှာ
လှဲအိပ်နေတဲ့အဖေဖြစ်သူကိုလဲ ကိုယ်လုံးတီးကြီးနဲ့မြင်ရယုံသာမက ပေါင်ကြားထဲမှာ သူမအလွန်ရွံရှာလွန်းတဲ့
ဦးမာမူဆိုတဲ့ကုလားကြီးက အရည်တွေရွဲနေတဲ့သူမစပ်ပတ်ကြီးကိုစုပ်ငုံရက်သားတွေ့လိုက်ရတော့
အလွန်ကြောက်သွားပြီး အသံစူးစူးလေးနဲ့အားခနဲအော်လိုက်တော့တယ်။လုံလွန်းတဲ့အခန်း ကျယ်လွန်းတဲ့ခြံကြောင့်သူမဘယ်လောက်အော်အော်ပတ်ဝန်းကျင်ကမကြားနိူင်ဘူး။ သူမရဲ့အော်သံကြားတာနဲ့ဦးမာမူတစ်
ယောက်လျှင်မြန်စွာကုန်းထလိုက်ပြီး သူမလက်နှစ်ဖက်ကိုချူပ်ကိုင်လိုက်တယ်။ သူမလိုမိန်းမပျိုလေး
တွေကိုမုဒိန်းကျင့်တဲ့နေရာမှာ အသားကျနေပြီဖြစ်တဲ့အတွက်ဦးအောင်ထူးကလဲ သူမရဲ့ခြေနှစ်ချောင်းကို
ဖမ်းချူပ်လိုက်တယ်။ အားသန်တဲ့လူ့ဘီလူးနှစ်ကောင်ရဲ့ချူပ်ကိုင်မှု့ကိုအားနွဲ့တဲ့သူမခမြာ မရုန်းနိူင်ရှာတော့ပေ။
ထိုအခါ ဦးမာမူက သူမကိုဆွဲမလိုက်ရင်း လက်ကိုနောက်ပြန်ဖြစ်အောင်လုပ်ပြီး ကြိုးတဲ့အတင်းချည်တော့တယ်။
အဖြစ်အပျက်က မြန်လွန်းတော့သူမအနေနဲ့ဘာဖြစ်နေလဲမတွေးမိခင်မှာပင်လက်ပြန်ကြိုးတုတ်ပြီးသားအနေ
အထားဖြစ်သွားရတော့တယ်။သူမဘာဖြစ်နေလဲ....အင်တာနက်မှာတခါတလေတွေ့တွေ့နေရတဲ့အဖေအရင်း
ကမုဒိန်းကျင့်တဲ့ဆိုတာ ဒါမျိုးလား။ မုဒိန်းကျင့်တယ်ဆိုတာကိုသိဖို့နေနေသာသာ လိင်ကိစ္စဆိုတာတောင်ဘာ
မှန်းမသိသေးတဲ့အိလှသူအနေနဲ့တော့ဘာမှတွေးမရတော့ပဲ ကြောက်နေတာတစ်ခုပဲသိရှာတော့တယ်။
သူမ နှုတ်ခမ်းတွေတုံရီနေတယ်။ "မလုပ်ပါနဲ့....ကြောက်တယ်....ကြောက်တယ်"ဆိုပြီး ရေရွတ်မိစဉ်မှာပဲ
သူမရဲ့ စူတင်းနေတဲ့နို့အုံအိအိလေးကိုအဖေဖြစ်သူကညှစ်ကိုင်လိုက်တော့တယ်။ ရှက်တတ်လွန်းတဲ့သူမရဲ့
လေမထိနေမထိဘယ်သူမမတွေ့ဖူးသေးတဲ့နို့အုံလေးဟာ အခုတော့အဖေအရင်းနဲ့သူမရွံရှာလွန်းတဲ့ကုလား
တစ်ယောက်ရှေ့မှာ လှစ်ဟပြနေရပြီ။ ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်သမီးဖြစ်သူရဲ့နို့အုံလေးကိုအငန်းမရကြည့်
နေမိတယ်။ ဘော်လီကြပ်ကြပ်အောက်မှာ ပေါင်းတင်ခံထားရသလိုနေခဲ့ရတဲ့အိလှသူရဲ့နို့အုံလေးကို
ဆူဖြိုးစအရွယ်လောက်ပဲရှိဦးမယ်လို့ထင်ခဲ့တဲ့သူ့အတွေးလုံးဝမှားခဲ့ကြောင်းသိလိုက်ရတယ်။ နို့အုံလေးဟာ
တင်းရင်းနေပြီး လက်သီးဆုပ်အရွယ်ဖြစ်နေပြီး နို့သီးလေးကတော့ပဲစိအရွယ်လောက်ပဲရှိသေးပြီး
အထဲမှာမြုပ်နေတယ်။ နို့သီးလေးက ပန်းရောင်လေးဖြစ်နေပြီး နို့အုံလေးက အပေါ်ကိုခပ်မော့မော့နဲ့
ဖြစ်နေတယ်။ ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်လှပလွန်းတဲ့အပျိုနို့ကိုစိုက်ကြည့်နေရင်း လက်တစ်ဖက်နဲ့
အားရပါးရဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။ နူးညံ့လွန်းတဲ့အထိအတွေ့ တင်းရင်းလွန်းတဲ့အရသာတွေရလိုက်ပြီး
မျက်ဖြူဆိုက်မတတ်ရာဂဆိပ်တတ်နေတဲ့အဖေဖြစ်သူကိုကြည့်ရင်း ဒါဟာအိပ်မက်ဖြစ်ပါစေဆိုပြီး
အိလှသူစိတ်ထဲ ဆုတောင်းမဆုံးသေးခင်မှာပဲ ပြွတ်ဆိုတဲ့အသံကြီးထွက်လာပြီး သူမရဲ့နို့အုံအိအိလေးဟာ အဖေအရင်းကြီးရဲ့ပါးစပ်ထဲ စုပ်သွင်းခြင်းခံလိုက်ရတော့သူမလန့်သွားပြီး "အမေ့"ဆိုတဲ့အသံလေးနဲ့အတူ
အတင်းရုန်းမိတော့တယ်။ သို့သော်လက်ပြန်ကြိုးတုတ်ခံထားရတာကြောင့်သူမဘယ်လိုရုန်းရုန်း
အဖေဖြစ်သူရဲ့ ပါးစပ်ထဲစုပ်ထားတဲ့နို့အုံလေးကလွတ်မသွားပဲ တစစ်စစ်နဲ့ ကြိမ်းစပ်လာတယ်။
ထိုအချိန်
အနားမှာရှိနေတဲ့ဦးမာမူက သူမကိုထိုင်ရက်အနေအထားပြောင်းပေးလိုက်ပြီး သူမရဲ့နောက်ကထိုင်ရင်း
သူမရဲ့လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကိုဆွဲကိုင်ပြီး ကော့ပေးလိုက်တော့သူမရဲ့နို့အုံလေးဟာ တင်းထောင်နေတော့တယ်။
ထိုနို့အုံလေးရဲ့ အထဲမြှုပ်နေတဲ့နို့သီးနေရာလေးကိုအဖေဖြစ်သူက အတင်းစုပ်ချလိုက်တော့တယ်။
တစ်ခန်းလုံးသူမရဲ့ ကြောက်လန့်တကြားအော်ဟစ်သံတွေညံနေသလိုအဖေအရင်းကြီးရဲ့နို့စုပ်သံတပြွတ်ပြွတ်
ကလဲ အချက်ကျကျပေါ်ထွက်နေတော့တယ်။ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်သမီးဖြစ်သူရဲ့ နို့အုံအိအိဆီက နို့သီး
လေးကိုမလွတ်တမ်းစုပ်ထားပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ ပြွတ်ဆိုတဲ့အသံကျယ်ကြီးနဲ့အတူလွှတ်ချလိုက်တော့
နို့အုံလေးဟာ တုံသွားပြီး နို့သီးလေးက အထဲဝင်မနေတော့ပဲ ပဲစိအရွယ်ထောင်ထွက်နေတယ်။ထို့နောက်
ဦးမာမူကိုမျက်ရိပ်ပြလိုက်တာနဲ့အထာနပ်တဲ့ဦးမာမူက အိလှသူကိုပက်လက်အနေအထားပြောင်းလိုက်ပြီး ဦးအောင်ထူးနဲ့ဦးမာမူနှစ်ယောက်ရုန်းကန်အော်ဟစ်နေတဲ့အိလှသူရဲ့ပေါင်သားလေးတွေပေါ် တစ်ယောက်တစ်
ဖက်ဖိအိပ်ချလိုက်ရင်း သူမရဲ့ရင်ခွင်ထဲအိတုံနေတဲ့အပျိုနို့ကိုတစ်ယောက်တစ်လုံးအပြိုင်စုပ်ကြတော့တယ်။
ဦးအောင်ထူးက နို့သီးအထဲဝင်နေသေးတဲ့နို့တစ်လုံးကိုစုပ်ဆွဲနေသလိုဦးမာမူကတော့ဦးအောင်ထူး
စုပ်ထားပြီးလို့နို့သီးဆူနေတဲ့အခြားတစ်ဖက်ကိုခွေးတစ်ကောင်သားကောင်ကိုကိုက်ခါနေသလို
စုပ်ဆွဲခါရမ်းနေတဲ့အတွက်နို့အုံလေးဟာရမ်းခါနေတော့တယ်။ အိလှသူတစ်ယောက်ရင်ထဲမှာ အကြောက်
လွန်နေပြီး တုံရီနေရှာတယ်။ သူမရဲ့ရင်ခွင်ထဲမှာလဲ အဖေအရင်းကြီးကတစ်ဖက်သူမအလွန်ရွံတဲ့ကုလားကြီး
ကတစ်ဖက်နို့ကိုအပြိုင်စုပ်နေကြတော့ကြောက်လွန်းပြီး "ကယ်ပါဦး ကယ်ကြပါဦး" လို့အသံစူးစူးလေးနဲ့
အော်နေရှာပေမယ့်ဘယ်သူမှမကြားနိူင်ခဲ့ဘူး။ ကယ်သူဝေးနေတဲ့အတွက်ရှိတဲ့အားနဲ့ရုန်းရှာပြန်တော့လဲ
လက်ပြန်ကြိုးအတုတ်ခံထားရတဲ့အပြင်ကြီးမားတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကြီးနှစ်ခုကလဲ သူမပေါင်သားလေးပေါ်ပိနေပြန်
တော့ ပြုသမျှနုရရှာတော့တယ်။ သူမရဲ့နို့အုံလေးဟာ အလွန်နာကျင်ကြိမ်းစပ်နေရှာတယ်။ ဦးအောင်ထူးရော
ဦးမာမူရော စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဖြစ်ပဲ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်နားလည်မှု့အပြည့်ရှိတဲ့မုဒိန်းသမား
တွေပီပီပန်းတစ်ပွင့်ကိုတစ်လွှာ့ခြင်းခြွေနေတော့တယ်။
နှစ်ယောက်လုံးက နုနယ်လွန်းလှတဲ့နို့အုံလေးကို
လက်ကြမ်းကြီးတွေနဲ့အတင်းညှစ်ညှစ်ပြီးစို့ကြတဲ့အခါ သူမရဲ့ ပဲစိလောက်နို့သီးလေးတွေကနီရဲနေပြီး
နို့ရည်ကြည်လေးတွေတောင်ထွက်ကျနေတော့တယ်။ ထိုအပျိုရဲ့နို့ရည်ကြည်ကိုစုပ်နေရတဲ့ရာဂဘီလူးကြီး
နှစ်ယောက်မှာတော့အပျိုအရည်ကြည်ချိုလေးဟာ သူတို့ကိုအားအင်တွေပေးနေသလိုဒစ်ပြဲကြီးတွေက
တဆတ်ဆတ်နဲ့တင်းထောင်နေတော့တယ်။ တစ်သက်လုံးနုနုနယ်နယ်သိမ်မွေ့လိမ်မာခဲ့တဲ့အိလှသူတစ်
ယောက်ရာဂရူး အဖေအရင်းနဲ့သူမအလွန်ရွံလွန်းတဲ့ကုလားကြီး မာမူကိုနို့အုံနုနု ကြိမ်းစပ်နီရဲသည့်တိုင်အောင်
ပေးဆပ်နေရရှာပြီ။ ခေါင်းလေးတခါခါ နှုတ်ခမ်းအစုံကလဲ ကယ်ပါယူပါ အော်မည်ရင်းကြောက်ရွံ့နေတယ်။
သူမတကိုယ်လုံး ချွေးတွေနင့်နေအောင်ပျံနေပြီး ပြောင်ဝင်းနေတဲ့ရင်စိုစိုကိုဦးအောင်ထူးကလျက်ချလိုက်ရင်း
သူ့ရဲ့လက်တစ်ဖက်က အရည်ရွဲနေတဲ့စပ်ပတ်ဆူဆူကြီးကိုအားရပါးရဆုပ်ကိုင်ထားတယ်။ ဦးမာမူကတော့
သူစုပ်ဆွဲထားတဲ့နို့သီးလေးကိုပြွတ်ခနဲမည်တဲ့အထိအားပြင်းပြင်းတစ်ချက်စုပ်ချလိုက်ရင်း လွှတ်လိုက်တော့
နီရဲနေတဲ့နို့အုံလေးဟာ တုံရီကျန်ခဲ့တော့တယ်။ထို့နောက်ဦးမာမူတစ်ယောက်နို့စုပ်ရာက အောက်တဖြည်း
ဖြည်းဆင်းလာပြီး သူမရဲ့ ဗိုက်ထားလေးတွေကိုအနီကွက်လေးတွေထင်တဲ့အထိစုပ်လာရင်း သူမပေါင်
ကြားထဲရောက်တာနဲ့သူမရဲ့ပေါင်သားနုနုလေးတွေကိုလက်ကြမ်းကြီးနဲ့အတင်းဖြစ်ညှစ်ဆုပ်ကိုင်ဖြဲချလိုက်ပြီး
ပေါ်လာတဲ့စပ်ပတ်ဆူကြီးကိုတပြွတ်ပြွတ်စုပ်တော့တယ်။အိလှသူတစ်ယောက်ရင်ထဲမှာကမ္ဘာပျက်နေသလို
ခံစားချက်ဖြင့်ခေါင်းလေးရမ်းကာ "မလုပ်ကြပါနဲ့. . . . တော်ကြပါတော့. . . . သမီးကြောက်လို့ပါ . . . .
ဖေကြီး . . . . သမီးလေးကိုသနားပါဦး. . . . သမီးအရမ်းကြောက်တယ်. . . ." ဆိုပြီး ရေရွတ်အော်မည်ရင်း
ရုန်းကန်သော်လည်း လူ့ဘီလူးနှစ်ယောက်လက်ကမလွတ်နိူင်ပေ။
အရက်နဲ့စိတ်ကြွဆေးတွေအရှိန်ကြောင့်
လူစိတ်ပျောက်နေတဲ့ဦးအောင်ထူးက သူ့ကိုတောင်းပန်တဲ့အကြည့်နဲ့ကြည့်ရင်း တတွတ်တွတ်ရွတ်နေတဲ့
အိလှသူရဲ့နှုတ်ခမ်းထော်လေးကိုအရသာခံကြည့်ပြီး သူမရဲ့ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကိုညှစ်ချလိုက်ပြီး
ထော်ထွက်လာတဲ့နှုတ်ခမ်းအိအိလေးကိုစုပ်ချလိုက်တော့တယ်။ သူမနှုတ်ခမ်းကိုအဖေဖြစ်သူက ရုတ်တရက်
စုပ်ချလိုက်တော့သူမကြောက်လန့်ရွံရှာသွားပြီး ပါးစပ်ကိုစိပေမယ့်သန်မာတဲ့လက်နဲ့ပါးနှစ်ဖက်ကိုညှစ်ထားခြင်း
ခံရတာကြောင့်ပါးစပ်လေးဟနေတယ်။ ထိုနှုတ်ခမ်းထော်လေးတွေပြတ်ထွက်လုမတတ်စုပ်နမ်းနေတဲ့
ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်နှုတ်ခမ်းအစုံကိုနမ်းတိုင်း ထွက်ကျလာတဲ့အပျိုစင်တံတွေးချိုလေးတွေကြောင့်
ပိုပြီးမာရ်တက်လာပြီး နှုတ်ခမ်းလေးကိုကိုက်ပြီး စုပ်တော့တယ်။ အိလှသူတစ်ယောက်နှုတ်ခမ်းလေးတွေ
ထူအန်းနေတဲ့ကြားက အကိုက်ခံနေရသောကြောင့်နာကျင်လာပြီး တဝူးဝူးနဲ့အော်ရှာတယ်။ သူမရဲ့ဖောင်းမို့
တဲ့ပါးလေးပေါ်မှာ မျက်ရည်စီးကြောင်းလေးကျနေတယ်။ သူမရဲ့နှုတ်ခမ်းတွေတုံရီနေတယ်။ ရင်ထဲမှာ
ကြောက်ရွံ့ခြင်းနဲ့အတူအပျိုတိုင်းရဲ့ရင်အဖိုရဆုံးမထမဆုံးအနမ်းကိုအဖေအရင်းမုဒိန်းကောင်ကြီးက
ရက်စက်စွာ စုပ်ယူဖျက်စီးခဲ့လေပြီ။ဦးအောင်ထူးတစ်ယောက်သူ့သမီးရဲ့နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းလို့ဝတော့သူမရဲ့ အာခေါင်နွေးနွေးလေးထဲကိုလျှာထိုးထည့်လိုက်ပြီး သူမရဲ့နုအိနေတဲ့လျှာလေးကိုကလိတယ်။ သူမပါးစပ်က
ထွက်လာတဲ့တံတွေးလေးတွေကိုတပြွတ်ပြွတ်နဲ့စုပ်မျိုနေမိတယ်။ အိလှသူကတော့သူမရဲ့လျှာလေးကိုလာ
ကလိနေတဲ့အဖေအရင်းရဲ့လျှာကြီးကိုရွံလွန်းတဲ့အတွက်ပါးစပ်ထဲဝင်လာတဲ့တံတွေးတွေကိုပါးစပ်နှစ်ခု
ထိကပ်နေတဲ့ကြားက ထွေးထုတ်နေတော့အဖေအရင်းနဲ့သမီးအရင်းတို့ရဲ့ အနမ်းကြမ်းကြီးဟာ တံတွေးတစိုစို
မျက်ရည်ခါးတို့ပြိုခဲ့ရတဲ့အနမ်းလို့ဆိုရမလိုပါပဲ။
အပေါ်မှာက အဖေအရင်းကြီးက နှုတ်ခမ်းကိုခပ်ကြမ်းကြမ်း
နမ်းနေလို့တံတွေးတွေတောင်ပါးစပ်နှစ်ခုကြားကယိုနေသလိုပေါင်ကြားထဲမှာလဲ ဦးမာမူက စပ်ပတ်ကြီးကို
လက်နဲ့ဆွဲဖြဲရင်း ပေါ်လာတဲ့ပဲစိအရွယ်အစိလေးကိုတပြွတ်ပြွတ်စုပ်နေတဲ့အတွက်သာမန်ထက်အရည်ပိုထွက်
တတ်တဲ့စပ်ပတ်စိုကြီးဟာလဲ အရည်တွေထွက်ကျနေပြီး အိပ်ယာခင်းမှာအိုင်နေလေရဲ့။သူမရဲ့တံတွေးချို
တွေက ဦးအောင်ထူးကိုအားအင်တွေပေးနေသလိုသူမရဲ့ပေါင်ကြားထဲကတစိမ့်စိမ့်ထွက်ကျနေတဲ့အပျိုရည်
ကြည်တွေကလဲ ဦးမာမူကိုအားအင်တွေပေးနေတဲ့အတွက်သူတို့နှစ်ဦးလုံးရဲ့ဒစ်ပြဲကြီးတွေဟာ အကြောတပြိုင်း
ပြိုင်းနဲ့ထောင်မတ်နေပေမယ့်အိလှသူမှာတော့ကြောက်ခြင်း ရှက်ခြင်း ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်း တို့နဲ့အတူ အလိုမတူပေမယ့်ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ဖိုမအထိအတွေ့ကြောင့်ထွက်ကျနေတဲ့အရည်ကြည်တွေကြောင့်အားအင်ကုန်
ခန်းလာတယ်။ ထိုအချိန်မှာပဲ သူမရဲ့အဖေဖြစ်သူက အပေါ်မှာဖိထားရင်းနမ်းနေရာကဖယ်လိုက်သလို
ဦးမာမူကလဲ ပေါင်ကြားထဲကနေဖယ်ပေးလိုက်တယ်။ သို့သော်ကြောက်ရွံ့မောဟိုက်နေတဲ့သူမမှာတော့
မထနိူင်ပဲ တဟင့်ဟင့်နဲ့ပတ်လက်လေးငိုနေရှာတယ်။ ထိုအချိန်မှာပဲ ဦးအောင်ထူးက
"ကဲ အိလှသူနင့်ကိုငါတို့ဘာလို့ဒီလိုလုပ်လဲသိလား "လို့ပြောလိုက်တယ်။
"မသိဘူး ဟင့်. . . ဟင့်. . . . ဘာလို့သမီးကိုဒီလိုတွေလုပ်ရတာလဲဖေဖေရယ်သမီးကြောက်လိုက်တာ
ရှက်လိုက်တာ. . . . "
"နင်ကသိပ်လှတာကိုး ပြီးတော့နင့်ဖင်ကလဲ အများနဲ့မတူပဲ တစ်လုံးတက်တစ်လုံးဆင်းတိတိကျကျလေး
ဖြစ်နေပြီး အိုးကလဲဖောင်းကောက်နေတော့ငါတို့လိုယောက်ျားတွေကိုလိင်ဆွဲဆောင်မှု့အပြည့်ဖြစ်စေတယ်
ဒါကြောင့်ဒီလိုလုပ်ရတာပဲ"
"သမီးမသိဘူး . . . . သမီးဘာမှမသိဘူး. . . . မရက်စက်ပါနဲ့ဖေဖေရယ်. . . . သမီးတောင်းပန်ပါတယ်နော်"
ဆိုပြီး ငိုယိုရှာတော့တယ်။
"အေး . . . . ငါတို့ဆက်မလုပ်စေချင်ရင်ငါခိုင်းသလိုလုပ်ရမယ်. . . . မလုပ်ရင်ဒီဟာကြီးနဲ့နင့်ဖင်ဖောင်းဖောင်း
လေးထဲလိုးသွင်းတော့မယ်" လို့ပြောရင်း သူ့ရဲ့လီးကြီးကိုကိုင်ပြလိုက်တယ်။
အိလှသူတစ်ယောက်ကြောက်ကြောက်နဲ့ရုန်းကန်နေခဲ့တုန်းက အဖေဖြစ်သူပြောတဲ့အရာကြီးကိုမတွေ့မိလိုက်ပဲ
အခုမှကြည့်မိလိုက်တော့ဦးအောင်ထူးရဲ့ပေါင်ကြားမှာ တစ်ပေလောက်ရှည်ပြီးအကြောပြိုင်းပြိုင်းထနေတဲ့
မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်လိုအချောင်းကြီးကိုတွေ့လိုက်တော့မှအရမ်းကြောက်သွားတယ်။ ထိုအချောင်းကြီး
နဲ့သူမကိုတစ်ခုခုလုပ်တော့မှာကိုကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မိတဲ့စိတ်နဲ့
"ဟုတ်. . . . ဟုတ်. . . . လုပ်ပါ့မယ်သမီးကိုတော့ဘာမှထပ်မလုပ်ပါနဲ့နော်သမီးကြောက်လွန်းလို့ပါ"
လို့ပြောလိုက်တယ်။ ဟုတ်ပြီဒါဆိုနင့်ကိုချည်ထားတဲ့ကြိုးကိုဖြေပေးမယ်။ ထွက်ပြေးဖို့တော့မကြိုးစားနဲ့
နင့်မှာပြေးစရာမြေမရှိပါဘူး သမင်ပျိုလေးရယ်ဟဲဟဲဟဲ " လို့ပြောလိုက်တော့တယ်။ အိလှသူလဲ သူမအဖေဖြစ်သူပြောတော့မှသူမရဲ့အဖြစ်ဟာ သူမရဲ့လုံခြုံအနွေးထွေးဆုံးဖြစ်တဲ့သူမရဲ့အိမ်ထဲမှာ
ဒီလိုဒုက္ခဆိုးနဲ့ကြုံရလေခြင်း ဆိုပြီး ဝမ်းနည်းစိတ်နဲ့ "အင့်"ခနဲ တစ်ချက်ရှိုက်ငိုလိုက်တယ်။
ဦးအောင်ထူးက သူမလက်မှာချည်ထားတဲ့ ကြိုးကိုဖြေပေးရင်း
"ကဲ နင့်ရဲ့ကျောင်းစိမ်းထမိန်နဲ့အကျႌကိုအခုလဲလိုက်"
"ဘာ . . . . ဘာဖြစ်လို့လဲ သမီးကိုဘာလုပ်ဦးမလို့လဲ . . . . အီးဟီးဟီး "
"မရှည်နဲ့ငါပြောသလိုလုပ်"
"ဟုတ်. . . . ဟုတ်"
ထိုသို့ပြောရင်း ကုတင်အောက်ရောက်နေတဲ့သူမရဲ့ဘော်လီလေးနဲ့အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကိုကောက်ယူပြီး
ဝတ်လိုက်တယ်။ ဦးအောင်ထူးတို့ကိုကြောက်ကြောက်နဲ့လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သူမရဲ့ကုတင်ပေါ်မှာ
ထိုင်နေကြရင်း သူမရဲ့အပြုအမူတိုင်းကိုကြီးမားတဲ့ဒစ်ပြဲကြီးကိုကိုင်ရင်း ရာဂထန်တဲ့အကြည့်နဲ့ကြည့်နေတဲ့
ကြည့်နေကြတဲ့ဦးအောင်ထူးနေ့ဦးမာမူတို့ကိုတွေ့လိုက်ရတယ်။ ဦးအောင်ထူးရဲ့ ဒစ်ပြဲကြီးက ကြီးမားရှည်လျား
သလိုဦးမာမူရဲ့ဒစ်ပြဲကြီးကတော့အသနီကြီးလန်ပြီး အကြောတွေတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့အဖေဖြစ်သူရဲ့ဒစ်ပြဲကြီးထက်
တောင်ကြီးမားတာကိုတွေ့လိုက်ရတော့သူမကြောက်လန့်သွားရတယ်။ထို့နောက်ကြောက်ကြောက်နဲ့
အကြည့်ကိုလွှဲလိုက်ပြီး ဗီဒိုကိုဖွင့်ရင်း ကျောင်းဝတ်စုံလေးကိုဝတ်ဆင်လိုက်တော့တယ်
အပိုင်း(၉) ဆက်ရန်>>>>
Comments
Post a Comment