"မြကျွန်းညို"
အခန်း (၂)
ဖြူလဲ့သွယ် တစ်ယောက် အိပ်ကောင်းကောင်းနှင့်အိပ်နေရာ ညနေ ၆ နာရီခန့် မင်းသူ ဖုန်းဆက်မှ နိုးတော့သည်။
“အဲဒါပဲကိုရာ… ကို့သူငယ်ချင်းက အကျင့်မကောင်းဘူး သဲပြောတာနားထောင်နေတာ”
“ဟားဟား..ဖြစ်ရလေသဲရာ..ထူးခန့်က ဖုန်းအဆက်မပြတ်လာနေလို့ ကိုင်ပြီး ကို တွိုင်းလက်သွားတာပြောမလို့ကို သဲက တရစပ်ပြောတာတဲ့”
“ဟွင်း….ကိုက ရီနေ သဲဖြင့် ရှက်လိုက်တာ ကိုထူးခန့် အကုန်ကြားသွားလားမသိဘူး”
“ဟား….ဟား… ထူးခန့်က သူဘာမှမကြားဘူးတဲ့…အောက်ကတုံးလုံးလေး အအေးပက် ဦးမယ်နော်တဲ့ ဟီး ဟီး”
“အာ….ကို့….ရှက်ပါတယ်ဆို…မုန်းလိုက်တာ”
“ဟား ဟား..နောက်ပြီး အမွှေးကို ထိပ်လေးကိုစုစုလေးချန်ထားပြီး ရိတ်ပါလားတဲ့ သဲရ”
“ဟာ…ကို..ပေါက်ကရကွာ..တကယ်သဲရှက်ပါတယ်ဆို ကိုက စနေ..ဟင့် သဲ ငိုလိုက်မှာ”
“ဖွ ဖွ…မငိုပါနဲ့ကွ ကိုကချစ်လို့ စတာပါ ကဲပါကွာ ဖုန်းချပြီး V call ပြောရအောင် သဲ စောက်ပက်လှလှလေး လွမ်းလှပြီကွ”
“ဟုတ် ကို ဖုန်းချပြီး လိုင်းတတ်လာမယ်နော်”
မည်သို့ ဖြစ်သည်မသိ ဖြူလဲ့သွယ် ရင်တွေလှိုက်ဖိုနေရသည်။ ညနေက နို့တွေညှစ်ရင်း အရည်တွေပန်း၍ ပြီးထားသော်လည်း ယခု ကိုနှင့်ဖုန်းပြောရင်း သွေးသားဆန္ဒ၏ ဆာ လောင်မွတ်သိမ့်မှုကို ခံစားရသည်။ ကို့ကို တိုင်ပြောမှ ပိုဆိုးသည်။ ကိုက စနောက်၍ ပြော လေ ပို၍စိတ်လှုပ်ရှားလေ ဖြစ်ရသည်။ အဖုတ်လေးပင် စိုစွတ်ယားယံလာရသည်။ ကျောင်းစိမ်းလုံခြည်လေး နှင့် အိမ်နေရင်းဝတ် တီရှပ်ပွပွတထည်ကိုဝတ်၍ လိုင်းဖွင့်၍ ကို့ကိုခေါ်လိုက်သည်။
“ကို…ကို…သဲကို မြင်ရလား… ကို့ကိုမြင်ရပြီ.. မွှ မွှ…ချစ်တယ်”
“အင်း…သဲ.. မြင်ရပြီ…ဟော ဆံပင်တွေရှုပ်ပွနေတာပဲ အိပ်နေတာလား..အိပ်ပုတ်မလေး ပါကွာ”
“ဟီး….ရှက်လို့ ကို့စောင့်ရင်းအိပ်ပျော်သွားတာ ကိုရဲ့”
“ဟုတ်ပါပြီဗျာ…အိပ်တော့ အားရှိတာပေါ့၊ အားရှိတော့ အများကြီးခံတာပေါ့သဲရ နော်”
“သွား…အာတိုင်းဒါကြည့်ပဲ ဟွင်း…”
“ချစ်တာကိုးသဲရ၊ ကဲပါ အခု သဲ ထဘီချွတ်ပြီး စောက်ပက်ကတုံးလေးပြတော့ကွာ၊ ဒီမှာ ကို့ကောင်ကြီးက တင်းနေပြီ”
မင်းသူက ပြောပြောဆိုဆို ပုဆိုးချွတ်၍ တောင်နေသော သူ့လီးကို လက်ဖြင့်ဆုပ်၍ ပြ၏။ ဖြူလဲ့သွယ် လျှာကလေးထုတ်ကာ ထဘီချွတ်ရင်း
“ကို့ ဟာက ကြီးနေပြီ၊ ဟိ ကြောက်စရာကြီး သမီးကြောက်…ကြောက်.. ”
စနောက်ရင်း ဖုန်းကင်မရာကို ပေါင်ကြားစောက်ပက်ရှိရာသို့ သေချာချိန်ရင်း ပေါင်ကိုကား ၍ စောက်ပက်ကို သေချာမြင်စေရန် ဖြဲလိုက်သည်။ မီးအိမ်ကို အနားသို့ယူ၍ စောက်ပက် အား သဲသဲကွဲကွဲမြင်စေရန် အနေအထားပြင်လိုက်၏။ တစ်ပတ်တစ်ခါ မင်းသူနှင့် ပြနေကြ၊ လိုင်းပေါ်မှ လိုးနေကြဖြစ်၍ သေချာမြင်ရမည့် အနေအထားကို သိနေပြီ မဟုတ် ပါလား။
မင်းသူက လီးကို လက်ဖြင့်စွရင်း
“ဟော..သဲစောက်ပက်မွှေးတွေ မရိတ်ရသေးပါလား”
“ဟုတ်တယ်ကို သဲ အိပ်ပျော်လို့ မရိတ်ရသေးတာ”
“ဟီး…သဲ…ခါတိုင်းရိတ်သလို အပြောင်မရိတ်ဘဲ ထူးခန့်ပြောသလို စောက်ပက်ထိပ် နားမှာ အမွှေးအစုလိုက်လေးချန်ပြီးရိတ်ပါလား ကိုပုံပို့လိုက်မယ်”
ဖြူလဲ့သွယ် စောက်ပက်လေး ဆစ်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။
“အာ…ကိုရာ..ရိတ်ချင်ပု…ကိုကကွာ..သဲအရှက်ရစရာ ဖြစ်တာကို သဘောကျ အူမြူးနေ ဟွင့်….ညစာငတ်ချင်နေတာလား…”
ပြောသာ ပြောလိုက်ရသည်။ မျက်လုံးက မင်းသူပို့ထားသည့် နိုင်ငံခြားသူ၏ အမွှေးရိတ်ထားသည့် စောက်ပက်ပုံကိုကြည့်ပြီးနေပြီ….။ ကိုက သူအရှက်ရစရာ အဖြစ် အပျက်ကို စိတ်မဆိုးပဲ ပို၍ထန်နေသလားမသိ….။ ဆရာမလေး ဖြူလဲ့သွယ်တစ်ယောက် မင်းသူ ပြသည့်ပုံထဲကအတိုင်း စောက်ပက်မွှေးလေးတွေကို ရိတ်ချေပြီ…။
………………………………………………..
“ဟင့်…အင့်… ကိုရာ…အရမ်း..ခံချင်နေပြီ…လို့ ကျစ်…”
“အား…လှလိုက်တဲ့ စောက်ပက်လေး သဲရာ..အမွှေးထိပ်က စုစုလေး ပွတ်ပြီး သဲအဖုတ် လေးထဲ လီးကြီး ထည့်လိုးချင်တယ် သဲ ရာ…ရှီး…”
“အာ့..ဟင့်..ကို လိုးပေး..ကောင်းတယ် ..အ..အာ.. သဲ လက်ထည့်ပြီးညှစ်ချင်တယ်…”
“အား..ရှီး…သဲ… ဘယ်ထဲထည့်မှာလည်း ထူးခန့်ပြောသလို ရိတ်ထားတဲ့ အဖုတ်လေး ထဲကိုလား…အား သဲ..လီးအရမ်း တောင်နေတယ်ကွာ…”
“အာ…ဟင့်..ဟင့်..ကို့ …ဘယ်လိုကြီးလည်းကွာ…သဲ..စိတ်ထဲတစ်မျိုးကြီးပဲ အား..အင့်..”
“အိုး…သဲ ဟုတ်တယ်လေ ထူးခန့်ပြောသလိုရိတ်ထားတဲ့ အဖုတ်လေ၊ အဲလိုပြောရင် အဖုတ်ထဲလည့်ထည့်ညှစ်ခိုင်းမယ်ကွာ…အား ပြော သဲ.သဲ..ရှီး…”
“အို….ကို့..ဟင့် ဟုတ်…တယ်.. ကိုထူးခန့် ပြောသလိုသဲ စောက်ပက်မွှေးလေးတွေ ရိတ်ထားတာ….ကို ရယ် အား…ကောင်းတယ်..စွိ… အီး..အာ့ အာ့ ဟင့်”
ဖြူလဲ့သွယ်တစ်ယောက် အိပ်ယက်ထက်ဝယ် ကော့ထိုးနေရသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှု၊ ရင်ဖိုမှု စသည့် ခံစားချက်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပေါင်လေးကိုအတင်းကားကော့၍ စောက်ပက်လေး ထဲသို့ လက်နှိုက်၍ လိုးမိသည်။
“အား…သဲ ကောင်းတယ်..ကျစ်…အား..သဲ အဖုတ်မွှေးစုစုလေးဖြစ်နေတာ ထူးခန့်သိ နေမာပဲ..အအာ့”
“အီး..ကျစ်..ကို ..သဲ အရမ်းခံချင်တယ်…လာ လိုးပေးကွာ…ဟင့် အရမ်း ထန်နေပြီ ဆို…”
“သဲ..ကို့လီးကြည့်စမ်း…အရမ်းတောင်နေပြီ..အိုး…သဲ အဖုတ်ထဲ လီးကြီးထည့်လိုး မယ်ကွာ…ဖောင်းဖောင်းနဲ့မြည်နေအောင်”
“အား..ကို ဆောင့်ပေး..ဟင့်…ဟင့် ဆောင့်ပါကိုရဲ့..”
“အင်း..အား သဲ အအားး ရှီး..သဲရာ…သဲစောက်ပက်လေးကို ထူးခန့်မြင်ပြီးရင် လိုးချင်နေမှာ နော်”
“ဟင့်..အ…ကို လိုးပေး..အာ့ ရှက်တယ်. ကို့ အာ့ အာ့”
“ကျစ်…သဲ..အား ထူးခန့်ကလိုးမှာပဲကွာ…သဲကရှက်ရှက်နဲ့ ခံရမှာ သိလား…”
မင်းသူကွင်းတိုက်ရင်းအပြော ဖြူလဲ့သွယ် တကိုယ်လုံးတုန်ယင်လာရသည်။ အဖုတ် အတွင်းမှ လှိုက်မောတုန်ယင်မှုက တစ်ကိုယ်လုံးကို ပျံ့နှံ့လာသည်။ ပေါက်ကွဲလု မီးတောင်လို ခံစားမှုက ကောင်းလွန်းလှသည်။ ဗိုက်သားတွေ တွန့်လာရသည်။ ပေါင်ကြောတွေထောင်လာသလို ဖင်က အိပ်ယာထက်မှကြွတက်လာသည်။ စောက်ပက် လေးက အရည်တွေ တစိမ့်စိမ့် ဖောင်းကား၍ ပေါက်ကွဲရန်အသင့်ဖြစ်နေချေပြီ….။
“အိုး..ကို ရယ် ကောင်း လိုက်တာ လိုးပါ လိုး..ပေး..သဲ ပြီးတော့…..မယ်”
“သဲ…မျက်လုံးမှိတ်…သဲကို ထူးခန့်တတ်လိုးနေတယ်၊ ထူးခန့်လီးကြီး သဲ စောက်ပက် လေးထဲ တစ်ပြဲခွဲလိုးနေတာ တွေးပြီး ညှစ်..အား..ကို လဲပြီးတော့မယ်..ညှစ်..ညှစ် သဲ.. ပါးစပ်ကပြော..ထူးခန့်လီးကြီးနဲ့ လိုးနေတာ ပြော ပြော..ညှစ်..အား”
“အီး ကျစ်…ဟင့် ကို..ရယ်...ကိုထူး…ခန့်…လီး. ဟင့် ကြီးနဲ့ လ..လ..လိုး နေတာ”
ဖြူလဲ့သွယ် မရတော့… ပါးစပ်မှ အသံထွက်အောင်ပြောရင်း ကိုထူးခန့်လီးကြီး ဟု ပြောမိ သည်နှင့် စောက်ပက်က အလိုလိုညှစ်ကာ အရည်တွေပန်းမိသည်။ မျက်လုံးကို မှိတ်၍ ကို့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ကိုထူးခန့်ရုပ်ပုံကို မြင်ယောင်မိသည်။ ဗလတောင့်တောင့် ထွားထွား… သူ့လီးကြီးက မိမိစောက်ပက်လေးထဲ…လိုး…လိုး
ကို့ ကိုသတိမရတော့၊ အသိစိတ်ကိုမထိန်းချုပ်နိုင်။ ပါးစပ်က ကို ထူးခန့်လီးကြီး…နဲ့ လိုး.. လိုး ဟု တတွတ်တွတ်ရွက်ကာ ဖင်ကို အစွမ်းကုန် ကော့မ၍ ပေါင်ကိုဖြဲကားကာ လက်နှစ်ချောင်းပူးကို တစ်ဆုံးထိုးနှိုက်လိုးမိရင်း ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ရှိသမျှအရာဟူသမျှ အဖုတ်ပေါက်လေးမှတစ်ဆင့် ညှစ်ထုတ်လိုက်မိသည်။ လက်တစ်ဖက်က နို့အစုံကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းဆုပ်ညှစ်မိသည်။ တားဆီးမရသော ခံစားမှု၊ ဆာလောင်မှုတစ်စုံတစ်ရာ၊ ရှက်အားပိုရခြင်း၏ ပြင်းပြသောရမ္မက်၊… ကို ကိုယ်တိုင်က သူ့သူငယ်ချင်းနဲ့လိုးခိုင်းနေ သည့် တောက်လောင်လွန်းလှသော တဏှာစိတ်များ…..အိုး……တစ်သိမ့်သိမ့် တုန်ယင် ကာ ကောင်းလွန်းလှသော ခံစားချက်ကလွဲ၍ ဘာမှမသိတော့… ကောင်းလွန်းလို့ စောက်ပက်လေးက တရစပ်ညှစ်မိသည်။ ညှစ်မိလေ ကောင်းလေ၊ ကောင်းလေ ညှစ်မိ လေ၊ ကို့ သူငယ်ချင်းက တတ်လိုးနေတာ အား အရမ်းကောင်းတယ်,…အို ကိုကလည်း လိုးခိုင်းနေတာလား ကိုလည်း အရမ်းထုနေတာ လီးကြီးကလည်း အရမ်းကြီးတာ ဟင့်..ကိုရော ငါ့လို ထန်နေတာလား…ငါ့ကို သူများနဲ့ပေးလိုးတာ ကိုက ထန်နေတာ လား၊ ဟင့် ငါကရော သူများနဲ့လိုးတာမှန်းတာနဲ့ အရမ်း ခံချင်လာတာလား…အို မသိတော့ဘူး… အလိုးခံချင်တာပဲသိတယ်…အာ့ အ အ ဟင့် ကိုထူးခန့် လီးကြီးနဲ့ အလိုး ခံချင်တာ..အာ အာ့…
“အား,,,ကို ထူးခန့်လီးကြီး…နဲ့ လိုး.. လိုး..အား…..”
အားကနဲလည်ချောင်းသံဖြင့် အော်ကာ ဖင်ကြီးကော့၍ တဆက်ဆက်တုန်ကာ စောက်ရည်များက လှိုင်းလုံးများသဖွင် ဆက်ကာဆက်ကာကော့၍အပန်း…
မင်းသူလည်း “သဲ..အား သဲ စောက်ပက်လေး ထူးခန့် တတ်လိုးနေတာ..အိုး…အာ့း အား” ညည်း၍ လီးထိပ်မှ သုတ်ရည်တွေကို အပြိုင်ပန်းထုတ်လိုက်ကြသည်။ ချစ်သူနှစ်ဦးသား အဆုံးစွန်သော ခံစားမှုကိုယ်စီဖြင့် မျက်လုံးကိုယ်စီမှိတ်၊ အတွေးပုံရိပ်ကိုစီဖြင့် စောက် ပက်နှင့် လီးတို့မှ အရည်တွေ စိုကာ ရွှဲကာ ပန်းကာဖြင့်။ မမျှော်လင့်သော ဖုန်းခေါ် ဆိုသံ တစ်ခုက ဖုံးကွယ်နေသော ခံစားချက်တစ်စုံတစ်ရာကို ပွင့်လင်းလာစေခဲ့သည်။
စွဲလန်းမိသော ချစ်ခြင်းတရား၏ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်များဖြင့် ဆရာမလေး ဖြူလဲ့ သွယ်နှင့်မင်းသူတို့ ချစ်သူနှစ်ဦးသား မိုးအလင်းခက်သော တစ်ညတာကို ချစ် ရမ္မက်တရား များ ဖုံးလွှမ်းကာ ချစ်ရည်တူရွှဲ အပြိုင်နွှဲခဲ့ကြသည်မှာ လင်းကြက်တွန်သံကြား၍ အရှေ့ဆီမှ ရောင်နီထွန်းလုလု…။
…………………………
အပိုင်း(၃) ဆက်ရန်
Comments
Post a Comment