လမ်းတွေပျောက်နေတယ် အခန်း(၂၅)

 

၂၅။


"ကဲ ကောင်မလေးတွေ လာကြ လီးဆာတဲ့ ကောင်မ အရင်လာ ဘယ်ပုံစံလိုးရမယ်ဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင် သင်ပြပေးမယ်"

"တစ်ယောက်ယောက် သောက်စရာယူခဲ့ပေးဦး ရှင်တို့ တစ်လိုးတည်းလိုးနေကြတာ ဗိုက်တောင် တော်တော်ဟာလာပြီ"

မသန်း ထပ်ပြောတော့ သူတို့လူတစ်ယောက်က  ..

"ဆောရီး ဆောရီး မသန်း မသန်း စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်ရမယ် ဟေ့ရောင်တွေ ပုလင်းတွေ ဖန်ခွက်တွေ ဒီရှေ့ကို အကုန်ထုတ်ခဲ့ကွာ သောက်နိုင်တဲ့လူ အားလုံး ဆက်သောက်ကြမယ် ပျော်မယ် ကဲမယ် ဒါပဲ ဘယ်လိုလဲ ကြိုက်ကြရဲ့လား"

"ကြိုက် သိပ်ကြိုက်ကွာ လုပ်လိုက်တော့"

"ရွှီး ရွှီး ဖြောင်း ဖြောင်း ဖြောင်းဖြောင်း"

လက်ခေါက်မှုတ်သံ လက်ခုပ်သြဘာပေးသံတွေ ..

သည့်နောက်တော့ တဲကြီးရဲ့ရှေ့ခန်းထဲမှာ အပြတ် စည်ကားသွားသည်။ ပုလင်းထဲက အရက်ငှဲ့သံ ဖန်ခွက်နှုတ်ခမ်းချင်းထိတိုက်သံ စကားပြောသံ တဝါးဝါးတဟားဟား အူလှိုက်သည်းလှိုက်ရယ်သံ တွေ .. ပြီးတော့ တိုးတိုးသဲ့သဲ့ ညှင်းညဲ့ညဲ့ ညည်းသံ လိုလို ချွဲချွဲပျစ်ပျစ် တီတီတာတာ ခရာသံများနှင့် တကွ မိန်းမငယ််လေးတစ်သိုက်ထံမှ ခိုးခိုးခစ်ခစ်နှင့် အူမြူးသံတွေ တကျွီကျွီမြည်သော ဝါးကြမ်းခင်း ဆီက လှုပ်ရှားမှု ဂီတသံစဥ်တွေ ..

လူအရိပ်တွေက ထွေးရောယှက်တင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား အသက်ဝင်လျက် ..

အဲဒီနောက်မှာတော့ အချိန် တစ်နာရီကျော် တစ်နာရီခွဲခန့်ကြာမှာ အသံတွေတဖြည်းဖြည်း တိုးလျငြိမ်ဆိတ်သွားကြကာ ဟောင်ဖွာဟောင်ဖွာ ပြောဆိုသံအစား ကိုယ့်အစုနှင့်ကိုယ် လေသံ ခပ်အုပ်အုပ် တိုးတိုးကြိတ်ကြိတ် စကားတွတ်ထိုး ပြောသံ အင့် ဟင့် ဟင့် အမေ့ ကျွတ်ကျွတ်ဟူသော တစ်ချက်တစ်ချက် မထွေးနိုင်မအံနိုင် စုပ်သပ် မြည်တမ်းလိုက်သည့် အမေဋိတ်သံ တအိအိ တအင့်အင့် ရေရွတ်ညည်းတွားသံတွေ အသားဆိုင် တွေ အချင်းချင်း တဖတ်ဖတ်တဘတ်ဘတ် ပွတ်တိုက်ရိုက်သံများ ဘွတ် ဘလွတ် ဘု ဖွပ် ဘုတ် ဘွတ်ဖတ် ဗွပ် ဘလပ်ဟူ၍ လေအံသံအလား ကျယ်လောင်မြည်ဟီးသော လရည်နှင့်စောက်ရည် လိုက်သံများ စတင်၍ ကြားလာရတော့သည်။

အခန်းကျယ်ကြီးထဲမှာ အသံစုံ လူစုံ အဖြစ်မျိုးစုံ ကသောင်းကနင်း ရှုပ်ယှက်ခတ်လို့။

တစ်ချက်တစ်ချက် အသံခပ်စူးစူးနှင့် ဟိုလိုနေ ဒီလိုလုပ်ဟူ၍ သေချာ ဆရာမကြီးလုပ်ကာ ညွှန်ကြားနေသော ခေါင်းမကြီးမသန်း၏အသံ ကိုလည်း လေနှင့်အတူ ပျံ့လွင့်ထွက်ပေါ်လာတာကို ကြားရသေးသည်။ အရီတစ်ယောက်ကတော့ ကောင်မလေးတွေရော ဦးကျော်ဒင်နှင့်ရော သူ့လူ လေးငါးယောက်ရဲ့ (အမှန်မှာတော့ ဦးကျော်ဒင် အပါအဝင် သူတို့လူစုချည်း ၁၁ ယောက် ရှိနေ ကြသည်။)ကြားထဲ ရောက်ရှိကာ မိန်းကလေးချင်း ပွတ်ကြနှိုက်ကြ နှူးနှပ်ဆွကြတာရော ယောက်ျား သားများရဲ့ နို့ဆွဲ နို့စို့ ဖင်ကိုင် စောက်ပတ်နှိုက်ကြ တာကိုပါ သူတို့တတွေ ခြေလက်တွေ ရှုပ်ယှက် ခတ်နေအောင် သောင်းကျန်းသမျှ ကြိတ်မှိတ် ခါးစည်း ခံနေရလေသည်။ ရမ္မက်ဇောများက ကြွပြီးရင်းကြွရင်း တော်ရုံနှင့် ပြေနိုင်ပျောက်နိုင် သည်လည်း မရှိကြ။ အယားမပြေသော စောက်ပတ်က လီးကြီး တစ်ချောင်းဝင် တစ်ချောင်း ထွက် လိုးခြင်းကို ခံနေရုံသာမက ဖင်စအိုပေါက် ကပါ အဆစ်ပါပြီး လိုးသမျှလီးတွေကို သူကပါ ထပ်မံ၍ ခွဲဝေခံစားရင်း ကာမစည်းစိမ်ရှိရှိ အသွေးအသား ရာဂရမ္မက် တဏှာနွံအိုင်ဗွက်ထဲ ကနေ ပြန်လည်၍ ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် ရှိနေ လေတော့သည်။

ညက ဘယ်လို ကုန်လို့ ကုန်သွားမှန်း မသိရပါ။

မနက်ရောက်သည်အထိ တစ်ရေးမှမအိပ်ရဘဲ အရက်တွေအသောက်လွန်ကာ ခေါင်းတစ်ခေါင်းလုံး ကိုက်ခဲအုံထူလျက် မျက်စိက ကျိန်းတိန်းတိန်း စပ်တပ်တပ်​ ကြောင်တောင်တောင်နှင့် (အင်း ထို့ထက်ဆိုးသော ဝေဒနာများလည်း ရှိသေးသပေါ့ လေ။) လူက ငေးငိုင်ကာ ငူတူတူကြီး ဖြစ်နေမိ သည်။

တစ်ညဥ့်တာ အချိန်ဖြုန်းခြင်းကနေ မမသန်း အနေနှင့် တစ်ခုအမြတ်ထွက်သည်က ဦးကျော်ဒင် မွေးထားသည့် ကောင်မလေးတွေထဲကနေ သူမ စိတ်ကြိုက်အရေအတွက် ၈ ယောက်တိတိကို သူမကိုယ်တိုင် စိတ်တိုင်းကျ စိစစ်ရွေးထုတ်နိုင်ခဲ့ ခြင်းပဲ ဖြစ်သည်။

အရီ့အတွက်ကရော ..??

ဂေါ်လီလီး ၄ - ၅ချောင်းမက ဖင်နှင့်စောက်ဖုတ်ကို တစ်ပြိုင်နက်အလိုးခံရ အဆော်ခံရပြီး အခုလို ယောက်ျားသားတွေနှင့် တစ်စုတစ်ပြုံတည်း တစ်နေရာတည်းမှာ အုပ်စုလိုက် ချစ်ဗျူဟာကျင်း ရသည့်အဖြစ်မှာ သူမအနေနှင့် ဒီတစ်သက် ဘယ်လိုမှ မေ့ရက်နိုင်စရာမရှိသည့် အဖြစ်မျိုးပဲ မဟုတ်လားလေ။ တစ်ညလုံး ပျော်ပါးခဲ့ရသည်မှာ သူမအဖို့ကတော့ ပျော်လို့မဝနိုင်ဘူးလို့တောင် ဆိုချင်ပါသည်။

လူပို့မည့်ကားကိုတော့ သုတို့ဖက်ကစီစဥ်ပြီး အံ့မောင်ကိုယ်တိုင် အိမ်ထိအရောက် မောင်းပို့သည်။ သူက စက်ပြင် မက္ကင်းနစ်ဆရာလည်းဖြစ် အဝေးပြေး ကုန်ကားကြီး မောင်းသည့် ဒရိုင်ဘာ အဖြစ် နှစ်တော်တော်ကြာ လုပ်ကိုင်ဖူးသူမို့ ကားနှင့် ယဥ်ပါးနေသူဖြစ်ရာ ဒီနေရာမျိုးမှာ သူ့ကိုပဲ အားကိုးပြီး ခိုင်းရသည်။ အံ့မောင်နှင့်အတူ သူ့တွဲဖက် လူမော်ပါ လိုက်ပါလာသည်။ ဦးကျော်ဒင်တို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ကားနောက်ခန်းမှာ ကောင်မလေး ၈ ယောက်နှင့်အတူ မသန်းရော လူမော်ပါ လိုက်ပါစီးနင်းလာခဲ့ကြပြီး ရှေ့ခန်းမှာ
အရီနှင့် ဒရိုင်ဘာ အံ့မောင်တို့ ၂ယောက်သား စီးနင်းလာသည်။

အပြန်ခရီးမို့ အရီ့စိတ်ထဲမှာ အထူးပင် ပေါ့ပါး မြူးရွှင်လို့ နေသည်။ ကျော်မိုးနှင့်လည်း ပြန်လည် တွေ့ဆုံရမည်မို့ သူမရဲ့အပျော်မျက်နှာကို ဘယ်လိုမှ ဖုံးဖိလို့မရ။ ဒရိုင်ဘာ အံ့မောင်နှင့်လည်း ရောက်တတ်ရာရာ တောပြောတောင်ပြော ပြောရင်း ဟိုကလည်း သူ့ပါးစပ်ကထွက်သမျှ ဏှာအကြောင်း တွေ ချည်းပဲမို့ သူမကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ကလေး မရိုးမရွခံစားလာရကာ အနည်းငယ် လွတ်ချင်လာ သည်။

"နင်ကလဲဟာ ခရီးဆုံးထိရောက်ဖို့ အကြာကြီး သွားရဦးမှာ ဘာပဲပြောပြော ငါ့အနေနဲ့ ခုလို နင်နဲ့ အတူရှိနေတုန်း လမ်းမှာ တစ်ကြောင်းလောက်တော့ ပြီးလိုက်ချင်သေးတယ်"

သူ့ဆိုလိုရင်းကို သိလိုက်သည်။

"ရှင် ကားကိုတော့ ဖြောင့်ဖြောင့်မောင်းနိုင်တယ် မဟုတ်လား တော်ကြာ လမ်းမှာတစ်စုံတစ်ခုဖြစ်ရင် မသန်းစိတ်တိုပြီး ကျွန်မပါ ကြားထဲက သက်သက် အမှုပတ်နေလိမ့်မယ် ရှင့်ကို ဘာပဲ လုပ်ပေးရပေးရ ကျွန်မအဖို့က အကြောင်းမဟုတ်ပါဘူး"

"လုပ်စမ်းပါ အရီရ နင်ရော ငါ့ကို ပြစရာရှိတာပြဦး ညက အမှောင်ထဲမှာ မသဲမကွဲဖြစ်နေလို့ "

"ဘာမသဲကွဲရမှာလဲ ရှင်တို့အောက်လင်းမီးအိမ်ကြီး ဒီလောက်တောင် လင်းထိန်နေတဲ့ဥစ္စာ ပြီးတော့ ရှင် ကျွန်မကို လုပ်တာ သူများလို တစ်ခါတည်း မဟုတ်ဘူးနော် ကိုယ့်ဖာသာသိ ဟွမ်း"

"ဟ ဘယ်သူက တစ်ခါတည်းဆော်မလဲ အနဲဆုံး တစ်ယောက်ကို နှစ်ကြောင်းလောက်တော့ ဆွဲကြ တာ ချည်းပဲလေ နင်တောင် လီးဘယ်နှစ်ချောင်း လိုးတယ်ဆိုတာ အကြိမ်ရေ မှတ်ထားနိုင်လို့လား ဟင်းဟင်း စောက်ပတ်ကြီး မကွဲမပြဲတာ ကံကောင်း တယ်လို့မှတ်"

"အိုတော် ဒီလောက််လိုးကြမှ မကွဲခံနိုင်မလား ကြည့်ချင်လား ကြည့် ရော့ ဒီမယ် ထမီခါးထိ လှန်ပေးထားမယ် လီးတောင်အောင် ကြည့် ကဲ ပြောစမ်း ကျွန်မ ရှင့်ဟာကြီး ဂွင်းထုပေးရမလား စုပ်ပေးရမလား ဘယ်လိုကြိုက်သလဲ ပြော ကိုအံ့မောင်"

အံ့မောင် ကားအရှိန်လေး နည်းနည်း လျှော့လိုက် ရာက တစ်ဘီးချင်းလှိမ့်သည်ဆိုရုံလေး မောင်းပြီး  ..

"ရော့ ဒီလိုလုပ် ငါ့ပေါင်ကြားမျက်နှာအပ်ပြီး မှောက်အိပ်ချလိုက် မိန်းမလိုးတယ်ဆိုတာ စပတ် မလိုးရဘဲ ပါးစပ်ကိုလိုးရလည်း အရသာ တစ်မျိုး ရှိတာပဲ ငါက ဘာလာလာ အကုန်ရတယ် ဟိုရောက်ရင် ချက်ချင်းတော့ မပြန်ဘူးနော် အရီ နင့်ကို အနည်းဆုံး လေးချီလောက် စိတ်ကြိုက် လိုးခွဲလိုက်ရမှ ငါ ကျေနပ်မယ် ငါ့ကိုကျွေးဖို့ သတိရဦး သိလား ဟင်းဟင်း"

"အော် ကိုအံ့ရယ် ရှင့်ကလွဲရင် ကျွန်မမှာ ဦးစားပေး ရမယ့်လူ ဘယ်သူရှိမှာမို့လို့လဲ စိတ်ချပါ ကျွန်မကို ခုလို ဂရုစိုက်ပေးတာကိုပဲ ကျွန်မအနေနဲ့ တော်တော့်ကို ကျေနပ်လှပါပြီတဲ့ရှင် အဟင်းဟင်း ဟင်း"

အရီ သူ ပုဆိုးခါးပုံစ အသာအယာ လျှောချွတ်ချ ပေးတာကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေမိသည်။ သူက ဂျင်းပန်န် ဝတ်တာများသည်။ တစ်ချိန်လုံး ဂျင်းဘောင်းဘီခပ်ပွပွ အနားသားခပ်ဖွာဖွာနှင့် စတိုင်ကျကျတွေ့မြင်နေရသူ ..အခုကျမှ ဘာ​စိတ်ကူးပေါက်ပြီး ပုဆိုးထဝတ်လာရသလဲလို့ စဥ်းစားနေမိတာ သူ့မှာ နဂိုကတည်းက ဒီလို အကြံအစည်တွေက ရှိပြီးသားပဲကိုး။ အရီ သူမသိအောင် စိတ်ထဲကပဲ ကြိတ်ပြုံးလိုက်မိသည်။

တတ်လည်းတတ်နိုင်လိုက်ကြသည့် ယောက်ျား တွေ။ ဒါကြောင့်လည်း ယောက်ျားတို့မာယာ မန်ကျည်းကိုးပင် လို့ ဆိုစမှတ် ရှိပေတာကိုး။

လီးက ဂေါ်လီလီး သူများထက်ကဲပြီး လေးငါး ခြောက်လုံးမက ပြောင်းဖူးကဲ့သို့ ပြွတ်နေအောင် ထည့်မြှုပ်ထားတာ။ သူရယ် လူမော်နှင့် ဖထီးက အဆိုးဆုံးထဲမှာပါသည်။ ဒါကြောင့်လည်း ဖင်ကို တစ်ချီလိုးစဥ်က အောင့်သီးအောင့်သက်နှင့် အရီ တစ်ယောက်တည်း ကျွတ်စကီးနေအောင် ကော့ခံ နေခဲ့ရတာလေ။

"ဟင်း လီးက ရှယ်ကြီး ကြီးရရှည်ရတဲ့အထဲ ဂေါ်လီတွေက လိုးလိုက်ရင် ခိုးလိုးခုလု စဖုတ်ရော ဖင်ပေါက်ရော ကွဲပြဲပြီး အသားနီတောင် လန်ချင် တယ် ဟွန်းဟွန်း"

အရီပြောပြီး နောက်ခန်းဖက် ကွက်ကြည့် ကွက်ကြည့်နှင့် မလုံမလဲ လှည့်ကြည့်ကာ သူ့ရဲ့ ပေါင်ခွနေရာလေးပေါ် ကိုယ်လေး ဖိမှောက်အိပ်ချ လျက် လီးကြီးရှိရာကို မျက်နှာအပ်လိုက်မိသည်။

လီးထိပ်ဒစ်လုံးကို ပါးစပ်နှင့် ပြွတ်ကနဲစုပ် လျှာနှင့် ရစ်ဝိုက်ယက်ကာ လီးထိပ်ကြီးကို အာခံတွင်းထဲသို့ စုပ်ငုံဆွဲပစ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန် ကားနောက်ခန်းထဲမှ အဖြစ်အပျက်တွေကို သူတို့ဖက်ကကြည့်လျှင် လုံးလုံးလျားလျား ကွဲပြားအောင် မမြင်တွေ့နိုင်ပေလို့သာ။

နောက်ခန်းဆီမှာ မသန်းနှင့်ကောင်မလေးတွေ ဟီလာတိုက်ရင်း လူမော်ဆိုတဲ့ကောင်ရဲ့ အလျားရှည်မျောမျော လုံးပတ်ဖွံ့တုတ်သော ဂေါ်လီလီးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့နေကြတာ။ မသန်းကပင် စတင်ပြီး လူမော့်အပေါ်ကနေ တက်ခွထိုင်၍ စောက်ဖုတ်ထဲလီးသွင်းကာ အပီအပြင် မြင်းစီးပေးလာသည်။ အနားက ကောင်မလေး ၃ယောက်က သူမကိုယ်လုံးကို ပွေ့ဖက်ရင်း နို့စို့ကြ ဖင်သားကြီးတွေ ဖျစ်နယ်ကြ ကိုင်ကြနှင့် သူတို့အချင်းချင်းလည်း နို့ကိုင်ကြစို့ကြ အောက်နှိုက်ပြီး ကလူကျီစယ်နေလိုက်ကြတာများ။ အင်္ကျီ ရှေ့ကြယ်သီးများပြုတ်ပြီး နို့အတိုင်းသား ထွက်ပြူသူ ထမီမနိုင်ပဝါမနိုင် ဖင်တုံးလုံးဖြစ်နေသူ အချင်းချင်း ရင်ချင်းအပ်နမ်းစုပ်ရင်း နို့ကို တစ်လှည့်စီ ဖျစ်ချေကြ နို့သီးစို့ကြလုပ်နေသူ စသည်ဖြင့် အားလုံးနီးပါးက မြင်မကောင်း ရှုမကောင်းကြတော့။

မသန်း တစ်ချီပြီး၍ လူမော့်ကိုယ်ပေါ်က အဆင်းမှာ စောက်ရည်ရွှဲနစ်နေသော သူ့လိင်တန် အချောင်း တုတ်တုတ်ကြီးက အမြောက်ထောင်ထားသည့် သဏ္ဍာန် အလံတိုင်ကြီးတစ်ခုအလား ထက်အောက် ဝဲယာ တုန်ခါလှုပ်ယမ်းလျက် ကျန်ခဲ့သည်။

လူမော် မပြီးသေး လီးက မတ်တောင်နေလျက်သား လဒစ်ထိပ်လုံးကြီးက ပြူးနေသည်။ အတန်ချောင်း တလျှောက် အပြွတ်လိုက်ထည့်သွင်းမြှုပ်နှံထား သော ဂေါ်လီတွေက ပြူးတူးပြဲတဲဖြစ်နေသည်။ ကျောချမ်းစရာပါပေ။

"ဟေ့ တစ်ယောက်စီ အပေါ်ကနေ တက်လိုးကြ ဘာကြည့်နေကြတာတုန်း ကြည့်ကောင်းလား ငါ့လီးက နင်တို့မျက်စိထဲမှာ ရွှေချောင်းနဲ့ မလဲနိုင် အောင် သိပ်လှလွန်းနေလား ကြည့်လို့လှရင် စဖုတ်ထဲ အမြုပ်ထည့်ပြီး တစ်ကြောင်းဆွဲပစ် လိုက်စမ်းကွာ အဟင်း ဟင်းဟင်း"

လူမော် ခပ်ကြမ်းကြမ်းပဲ ပြောချလိုက်လေသည်။


…