ဆန္ဒ (ကြိုက်ကုန်းဆရာမလေး)
Cuckold
မြကျွန်းညို
အခန်း (၃၃)
ဖြူလဲ့သွယ် မက်တပ်လေးရပ်လိုက်သည်။ ဒူးလေးတွေက တုန်တုန်ရီရီ။ စောက်ပက်လေး က မို့မို့ဖောင်းဖောင်းယောင်ယောင်ရဲရဲ။ စောက်ရည်နှစ်လေးတွေက တွဲရရွဲ။ ဖင်လုံးဖြူဖြူ ကျစ်ကျစ်လေးက နီနီရဲလျက်။
ဒူးနှစ်ဖက်ကို ဆိုဖာပေါ်တွင် ထောက်၍ ဆိုဖာကျောမှီတွင် လက်လေးတင်၊ ခေါင်းလေးမှီ၍ ဖင်လေးကုန်းပေးရရှာသည်။ ထိုသို့ ဖင်ကုန်းအလိုးမခံဘူးရာ အထာမကျ။ ကုန်းကွကွဖြင့် ခါးကမို့မို့ကုန်းကုန်း ဖြစ်ရသည်။ သို့သော် ခေတ္တမျှသာ။
ဦးအောင်ကျော်ကား ပြုံးပြုံးကြီးကြည့်၍ သဘောကျနေတော့သည်။ အရည်များစိုလက်၍ ပြောင်တင်းနေသော လီးတန် မဲညိုထွားကြီးအား လက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်ရင်းမှ ကျေနပ်သော အာလုတ်သံကြီးဖြင့် မေးသည်။
“ဖြူလေးရ ခွေးလိုး အလိုးမခံဖူးဘူးလားကွ…ဟေ”
“ဟင့်…အင်း…..ဦး…”
“အင်း…ခွေးမလေးကို ခွေးလိုးလိုးနည်း သင်လိုးလိုးရမှာပေါ့ကွာ….တောက်”
“အာ…ဦးနော်….ခွေးမလေး မဟုတ်ပါဘူးဆို….ဟင့်”
ဖြူလဲ့သွယ် ဟန်လုပ်ယူသော ငိုမဲ့မဲ့ပုံလေးဖြင့်ပြောသည်။
ဦးအောင်ကျော် စကားမဆိုတော့။ ပုံစံမကျ ကုန်းကွနေသော ဖြူလဲ့သွယ်နောက်တွင် လီးကြီးတယမ်းယမ်းဖြင့် မက်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
ဖြူလဲ့သွယ် ကျော ဖြူဖြူ လေးကို လက်ကြမ်းကြီးဖြင့် အသာပွတ်ရင်း ဖိချသည်။
“အို….အဟင့်…ဦး…ကြီး”
ဖြူလဲ့သွယ် တီးတိုးလေးရေရွတ်ရင်း ခါးလေးက ဦးအောင်ကျော်လက်ဖိသည့်အတိုင်း နှိမ့်ချလိုက်ရသည်။ မပြီးသေး။
ဦးအောင်ကျော် လက်တစ်ဖက်က ဖင်ကုန်းနေသော ဖြူလဲ့သွယ် ပေါင်ကြားတိုးဝင်သည်။ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ဒူးထောက်ဖင်ကုန်းနေရာမှ ဒူးလေးကို အသာချဲပေးရပြန်သည်။
လက်ကြမ်းကြီးက စောက်ပက်ပြဲအာအာလေးအား အောက်မှပင့်ကာမ၏။ ပြီးပြီးရော မချင်းမဟုတ်။ လက်ချောင်းများကြားတွင် စောက်ပက်နှုတ်ခမ်းသား ညိုတိုတိုရဲတဲတဲ လေး နှစ်ဖက်အားညှပ်၍ မ ခြင်း။ စောက်ပက်ဖောင်းဖောင်းလေးအား အသာဖြဲသကဲ့သို့ ပြု၍မခြင်း။ စောက်စေ့ရသာဖူးလေးအား အသာညှစ်၍ မခြင်း။
“အို…….ဦး…..ကျွတ်…ကျွတ်”
ထိုသို့ ကာမကြမ်းကျေသူ ဦးအောင်ကျော်၏ စောက်ပက်လေးအား ထိထိမိမိ ပွတ်မသည် တွင် ဖြူလဲ့သွယ်ခမြာ အသည်းတလှပ်လှပ်ဖြင့် ဖင်ဆုံကြီးကို ကော့ပင့်လိုက်ရသည်။ သည်တွင် ခါးအပေါ်မှ ဖိထားသောလက်က ရှိပြန်ရာ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ခါးခွက်၊ ဒူးကား၊ ဖင် ပစ်၍ ကုန်းသော ပုံစံသို့ အလိုအလျှောက် ရောက်ရှိသွားရတော့၏။
ဦးအောင်ကျော်က မက်တပ်ရပ်နေရာမှ ဒူးကို အသာကွေးသည်။ လီးတန်ကြီးဖြင့် ပြဲအာအာ စောက်ပက်အုံလေးအား ဖိပွတ်သည်။
“ရှီး….အို့….ဟင်း…..ဦး…ဦး….အ”
လီးဒစ်မာမာကြီး၏ အထိအတွေ့က စောက်ပက်အကွဲကြောင်းလေးအတိုင်း လွန်းထိုးရာမှ စောက်စေ့လေးအား တည့်တည့်ပင်ထိုးသည်။
“ဟား….ဦး…ဘာတွေ…လုပ်…..နေ….တာ…..လဲ…လို့….ဟင်း….အင့်…..အင်း….အာ့”
ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ဖင်လေးယမ်း၍ ကယောင်းကတမ်းပင်ညည်းညူမိတော့သည်။
လီးဒစ်ကြီးက စောက်စေ့လေးအားထိုးသည်။ ပွတ်သည်။ စောက်ပက်နှခမ်းသားလေးများ ကို ထယ်ထိုးသလို ပွတ်ဆွဲထိုးသည်။ လီးတန်ကြီးကို အရင်းမှ ကိုင်ကာ စောက်ပက် အာအာလေးအား အောက်မှနေ၍ တဘုတ်ဘုတ် ပုတ်သည်။
“ဘုတ်….စိ”
“အိုး….အမေ့”
“ဘုတ်….ဖပ်….”
“အိုး….……ဦး…..လို့”
“ဖပ်…ဖပ်…ဘုတ်…”
“အီး…..ကျစ်….ရှီး….အား……ဦး….တော်ပါ…တော့…..ထည့်ပေးပါတော့……ဟင့်”
စောက်ပက်ကို လီးဖြင့် ပင့်ပုတ်သည့်ခံစားချက်တွင် ဖြူလဲ့သွယ် သံစုံညည်းရင်း မခံနိုင်သည့်အဆုံး…ထည့်ပေးရန်ပြောရတော့၏။
“ဘုတ်….ဖုတ်….ဖုတ်….ဘက် စွိ”
ဦးအောင်ကျော်ကား လီးပုတ်မရပ်။
“အ…အာ့…..အား……လိုး…..လိုးပေးပါတော့…..ဖြူလေးစောက်ပက်အရမ်းယားလို့.. လီးကြီးထည့်ပေးပါတော့ ဦးရဲ့…ဟင့် ဟင့်…”
ဖြူလဲ့သွယ်မှာ တစ်တစ်ခွခွပြောရင်း လိုးပေးရန် အရူးအမူးတောင်းဆိုရ၏။ ထိုအခါမှ ဦးအောင်ကျော်က စောက်ပက်ကို လီးဖြင့်ပုတ်ရာမှ ရပ်သည်။
ဖင်ကုန်းရင်း တွန့်လူးနေသော ဖြူလဲ့သွယ်ကို ပြုံးပြုံးကြီးကြည့်ကာ
“လိုးရင်၊ ဆော်ရင် အဲလို တစ်တစ်ခွခွပြောရတယ် ဖြူလေးရ၊ ဒါမှ လိုးတဲ့သူရော၊ ခံတဲ့သူ ရော အားရပါးရရှိတာ ခွေးမလေးရ..ကြားလား”
“ဟင့်….ဟုတ်….ကြား…ကြား…တယ်…..ခွေးမလေးကို လိုးပေးပါတော့ ဦးရဲ့…နော်”
တစ်ဆင့်ချင်းစီ လိုင်းသွင်း၍ လိုရာပုံသွင်းခံရသော ဆရာမလေး ဖြူလဲ့သွယ်။
ကာမတဏှာစိတ်ဖုံးလွှမ်းသည့်အခါ ခွေးမလေးဟုပင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြောဆိုမိသည် အထိ။ ထူးဆန်းသည်မှာ ထိုသို့ နှိမ့်ချစွာ ပြောဆိုတောင်းပန်ရသည့်ခဏ စောက်ပက်လေး က စူးစူးဆစ်ဆစ် ယားယံ၍ လီးထိုးခံချင်စိတ်တို့ ထိန်းမရအောင် ဖြစ်ရတော့၏။
“တောက်….ငါလိုးမ ဖြူလေး ရှီး……”
ဦးအောင်ကျော်က ဆဲပြောလေးဖြင့် လီးဒစ်ကြီးကို စောက်ပက်အကွဲကြောင်းအတွင်း ဖိနှစ်သည်။
“စွိ….ဘွီ”
တစ်ခါလိုးထားပြီးဖြစ်ရာ လီးဒစ်လုံးကြီးက အလိုက်သင့်ပင်ဝင်၏။ သို့သော် ဖြူလဲ့သွယ် ခမြာ ပြည့်နင့်စွာ ခံစားရပြီး ဖင်ကြီးကုန်းကြွရရှာသည်။
“အီး…….ဟင့်”
ဦးအောင်ကျော်က လီးဒစ်ကြီးကို ဖိညှစ်နေသော စောက်ပက်အတွင်းသားလေးများ၏ နူးညံ့သော ညှစ်အားကို အားရစွာခံစားရင်း ကုန်းကြွလာသော ခါးကို ဖိချသည်။ လီးကို အသာ ငေါ့ထိုးသည်။
“ဇွပ်…ဘွတ်…ဗြိ”
“အား….အာ့…..အီး….”
ဖြူလဲ့သွယ်မှာ ခါးကိုဖိချခံရသောကြောင့် ခါးကို ပြန်နှိမ့်ပေးရရှာ၏။ ထိုခဏ နောက်မှ ပင့်ထောက်၍ ဒစ်လုံးကြီးဝင်နေသော စောက်ပက်လေးကို ပင့်ထိုးခံရရာ ဇွပ်ခနဲ၊ ဘွတ်ခနဲ လီးတန်ကြီးက ထိုးဝင်သည်။
စောက်ရည်တို့ကျိချွဲ၊ လီးလမ်းကြောင်း ဖြောင့်ကနဲဝင်ရာ ပြည့်ပြည့်နင့်နင့်ပင် ခံစားရသည်။ တအားအားအော်ရသည်။ ခံလို့လည်းကောင်းလှသည်။ အောင့်ကျဉ် ၍ပြည့်နင့် လွန်းလှသည်။
မအော်ဘဲမနေနိုင်။ ခွေးလိုးလိုးခြင်း၏ ထိမိသော လီးသွင်းခြင်းတွင် အအော်သံသော အာပြဲစိန် ဆရာမလေးဖြူလဲ့သွယ်ခမြာ ဆိုဖာပေါ် ခေါင်းတင်ရင်း အော်ဟစ်လူး လွန်းနေရသည်။
အနောက်ဆီမှ လီးတန်ကြီးက စောက်ပက်အတွင်း စိုက်ထိုးဝင်နေသည်မှာ ပက်လက် အလိုးခံရသည်နှင့်မတူ။ ထိချက် ပြင်းလှသည်။ ရင်ထဲအထိ ပြည့်နင့်နေသလိုလိုဖြစ်ရ သည်။ ထိချက်ပြင်းသလို ခံရသည်မှာလည်း ပိုထန်လှသည်။
လီးအလိုကျ လီးကြီးရှေ့တွင် ဝပ်ဆင်းကုန်း၍ လီးထိုးခံရန် ဖင်ကုန်းပေးရခြင်းဖြစ်ရာ မသဘာဝ လီးအလိုကျ အလိုးခံရခြင်းဆိုသော ခံစားချက်က ပို၍ပီပြင်၏။
ဦးအောင်ကော်က လီးတန်တစ်ဝက်ထိ လီးကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ပင့်ထိုးသည်။ တစ်ချက် ထိုးတိုင်း ဖြူလဲ့သွယ် ဖင်ကြီး ကုန်းကုန်းကွ၍ ထရသည်။ အော်ရသည်။ စောက်ပက်အ တွင်း အနောက်မှ တထစ်ထစ်ဖြင့် သွပ်သွင်းဝင်လာသော အချောင်းကြီးက တဏှာရမ္မက် ထူးကို ခံစားရ၏။
ဖြူလဲ့သွယ်နားထဲတွင် စောက်ပက်အတွင်းလီးသွင်းသံ တထစ်ထစ်ကိုသာ ကြားနေရ၏။
မျက်လုံးလေးကို တင်းကြပ်အောင် ပိတ်ထားမိ၏။
အံလေးကြိတ်နေရ၏။
စောက်ပက်အား နောက်မှလီးချောင်းကြီးတိုးဝင်တိုင်း ဘွတ်ဘွတ်ဇွိဇွိ မြည်သလို လည်ချောင်းမှ တအစ်အစ်တအိအိ အသံကလည်း အံကြိတ်ထားသည့်ကြားမှ မြည်ရသေး ၏။ နားထင်ကြောများ ပူနေအောင် ခံစားရ၏။
“အာ့…ရှီး….ဦးရဲ့…ဟင့် ဟင့်…အင့်”
နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်ကာ မဲ့တဲ့တဲ့လေး ဖြစ်နေရ၏။
မဲ့နေခြင်းမှာ နာလွန်းခြင်းကြောင့်တော့ မဟုတ်။ အလွန်တရာ ထိမိကောင်းမွန်လှသော၊ စောက်ပက်လေးအား တင်းမာသန်မာလှသော လီးတန်ကြီးဖြင့် ခွေးလိုးအလိုးခံရ၍ ခံစား ရသော ကာမသုခဝေဒနာအစုစုတို့အား ဖော်ပြနိုင်စွမ်းသော သရုပ်သကန် မရှိသည် ဖြစ်ရာ၊ မဲ့သလိုလို၊ ပြုံးသလိုလို၊ ငိုချင်သလိုလို၊ ရီချင်သလိုလိုဖြင့် ဖြစ်နေရခြင်းသာ။
အလွန်တရာ ကောင်းမွန်သော ကာမအရသာကို ဖော်ညွှန်းပြခြင်းမှာ စောက်ပက်လေးက ထိုးဝင်လာသော လီးကြီးအား အားပါးတရညှစ်ပေးခြင်း၊
လီးတဆစ်ထိုးသွင်းလိုက်တိုင်း ကုန်းကြွလာသော ခါးအား ဦးအောင်ကျော်ပင် ပြန်ဖိချစရာမလိုဘဲ၊ ဖြူလဲ့သွယ်ကိုယ်တိုင် အံလေးကြိတ်ကာ ပြန်၍ ခါးလေးခွက်ပေးခြင်း၊ စသည်တို့ဖြင့် ဦးအောင်ကျော်၏ ခွေးလိုးလိုးကျင့်ခြင်းတွင် အလိုတူအလိုပါ ရမ္မက်ထန်ထန် ပါဝင်ခံစားနေမိသည်။
ဦးအောင်ကျော်ကား လူးပါး၊လူနပ်။ စောက်ပက်လေးအား လီးတဆုံးမထိုး။ လီးတစ်ဝက် သာထိုးသည်။
လီးတန်လန်း ထိုးထားရင်း ဖြူလဲ့သွယ် ကျောပြင်လေးအား လျှာကြမ်းကြီးဖြင့် လိုက်ယက်၏။ ဖင်နှစ်ခြမ်းအား ဆုပ်နယ်၏။ ဖြဲ၏၊ စု၏။
ဖင်ကိုဖြဲတိုင်း စုထွေးရဲတစ်နေသော ဖင်ဝစုစုလေးအား အရသာခံကြည့်၏။ ဆရာမ လေး ဖြူလဲ့သွယ်ခမြာ စောက်ပက်အတွင်းမှ အရသာကြောင့် မုဆိုးဖိုကြီး၏ ဖင်ဖြဲ၍ ကြည့်ခြင်းကိုပင် သတိမမူနိုင်။ မရှက်နိုင်။ ညည်းညူ၍သာ နေရတော့သည်။
စောက်ပက်လေးကား လီးနှင့် အသားကျချေပြီ။ ထိုသည်မှ ဦးအောင်ကျော်က အသာအယာပင် လီးတစ်ဝက်ခန့်ကိုပင် အဝင်အထွက်လိုးသည်။
“ဘွိ…စွိ…ဇွပ်…”
“အီး…အာ့…..အာ့…ဟား…ဟင့်”
“စွီ…ဘွတ်…..ဖွတ်…”
“အိုး…အင့်…..အင့်…ကျွတ်…”
“ဖောက်…ဘွတ်….စွပ်..စွိ….စိ”
“အ…..အ…..အား…..ကျစ်….ရှီး”
လီးဝင်လီးထွက်သံနှင့်အပြိုင် ဖြူလဲ့သွယ်ပါးစပ်လေးမှ အသံတို့က စည်းချက်ညီညီ ထွက်လာရသည်။
ပြည့်နင့်လှသောအရသာ၊ ထိမိလွန်းလှသော လီးဝင်ချက်၊ တောင့်တင်းလွန်းလှသော လီးတန်ကြီးက တစ်ဝက်ခန့် ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန်လိုးသွင်း၊ လိုးထုတ်ပေးနေရာ ဖြူလဲ့သွယ် ခမြာ တအင့်အင့် တအားအားဖြင့် စောက်ပက်လေးက ကျဉ်စိမ့်လာရ၏။
“အာ့…ဟင့်.ကျစ်…ဦး…အဆုံးဝင်ပြီလား…ဟင်….”
“ဖောင်း…စွပ်…ဘွိ…အင်း..ကောင်းလိုက်တာကွာ…..ရှီး… ဖြူလေးခံနိုင်ရင်….လီး တဆုံး သွင်း လိုးမယ်လေ”
“ဟင့်…အင့်….ကျစ်….ထည့်လေ…ဦး…အာ့…..ဖြူလေး ခံနိုင်တယ်….တဆုံးထည့် လိုးချင်ရင် လိုးလေ….ဦး…”
ကာမအရသာကို ထူးကဲစွာ ခံစားရသည့် အားလျော်စွာ ဖြူလဲ့သွယ်မှာ လိုလားတောင့်တ စွာဖြင့် ခပ်ရဲရဲပင်ဆိုမိ၏။ မိမိကို အကောင်းကြီးကောင်းစေသော ဦးအောင်ကျော်ကိုလည်း စိတ်ကျေနပ်စွာ အားရစေလိုသောစိတ်လေးကြောင့်လည်း လိုးသမျှခံမည့် စိတ်ဖြင့် ပြောမိ ခြင်းပင်။
အပိုင်း (၃၄ ) ဆက်ရန်...
Comments
Post a Comment